Πουέρτο Ρίκο, τέλη ’50 - αρχές ’60. Εξωτικό διασκεδαστήριο για Αμερικανούς αστούς και πεδίο δόξης λαμπρό για μικρούς και μεγάλους τυχοδιώκτες. Οι πρώτοι πληρώνουν όσο όσο για έναν τροπικό παράδεισο - καρτ ποστάλ, με ξενοδοχεία και αίθουσες μπόουλινγκ να ξεπηδούν σα μανιτάρια και οι δεύτεροι να βάζουν στο χέρι τις φυσικές ομορφιές και τον πλούτο της χώρας με τη μοναδική αδηφαγία και απαξίωση του Μεγάλου Λευκού. Κάπου ανάμεσα ένας πάμφτωχος λαός που ξεπουλιέται καθημερινά στους Γιάνκηδες, οι οποίοι τους αντιμετωπίζουν σα γραφικό ή ενοχλητικό ντεκόρ ανάλογα με τα κέφια τους, και διάφοροι παρατρεχάμενοι που πουλάνε το Αμερικανικό Όνειρο στη φρικαλέα, μικροαστική εκδοχή του. Μια αποκρουστική, κενή παρακμή με λαμπερά φώτα νέον και φοίνικες όπου τα πάντα είναι χρήμα, και το χρήμα αγοράζει τα πάντα… σχεδόν.
Ο Kemp (Johny Depp) είναι ο νέος δημοσιογράφος της εφημερίδας San Juan Star, ενός τρελοκομείου έτοιμου να κλείσει όπου παριστάνουν τους δημοσιογράφους αλκοολικοί, παλαβοί και καταφερτζήδες και το μόνο που ενδιαφέρει την αρχισυνταξία είναι να προωθήσει τις επιχειρήσεις των πιστωτών της. Σύντομα τον πλησιάζει ο Sanderson (Aaron Eckhart) ένας πρώην δημοσιογράφος και νυν μεγαλοαπατεώνας με πολλές διασυνδέσεις και χρήμα, για να τον χρησιμοποιήσει σε μια μεγάλη κομπίνα. Το παζλ συμπληρώνουν η πανέμορφη Chenault (Amber Heard), κοπέλα του Sanderson, ο Sala (Michael Rispoli), καταφερτζής συνάδελφος του Kemp, και ο Moberg (Giovanni Ribisi), μια ακαθόριστη μορφή με μυαλό πουρέ. Το τέλειο σκηνικό για ένα κωμικοτραγικό μπάχαλο με απίστευτες, σουρεαλιστικές καταστάσεις και τύπους, σε ένα εξωτικό σκηνικό όπου κανείς ποτέ δεν είναι 100% νηφάλιος και ψάχνει κάποιου είδους νόημα. Ή φράγκα. Το ίδιο είναι.
Ο Kemp είναι ο Hunter S του «Fear and Loathing…» υπό διαμόρφωση. Χωρίς να έχει φτάσει ακόμα στο έσχατο σημείο απελπισίας και απόρριψης του American Way, δείχνει ξεκάθαρα τα πρώτα σημάδια. Το πιο προκλητικό στοιχείο στο έργο του Thompson είναι η έλλειψη ηθικής και ιδεολογίας - οι χαρακτήρες του απορρίπτουν την κοινωνία, τις αξίες , τη λογική, την ανθρώπινη φύση, όχι στο όνομα κάποιας ανωτερότητας, δικής τους ή υπερβατικής, αλλά στο όνομα της απόλυτης αηδίας και αποστροφής. Απλά δεν αντέχουν το ψέμα, την ασχήμια και τη χυδαιότητα και απασφαλίζουν, χωρίς οι ίδιοι όμως να είναι καλύτεροι. Αυτός ο μηδενισμός κρύβει πίσω του έναν κοφτερό κριτικό νου και μια παράδοξη πίστη πως κάπου πέρα από την πεπατημένη υπάρχει ειρήνη, ίσως και κάτι καλύτερο. Ο Hunter S το βρήκε στην κάννη του όπλου του πάντως.
Από εκεί και πέρα η ταινία είναι άψογη. To υλικό δεν είναι τόσο ακραίο όσο των προαναφερθεισών, η αφήγηση είναι πιο στρωτή και η προσαρμογή του βιβλίου αρκετά ελεύθερη αλλά λειτουργεί εξαιρετικά. Όλα όσα χαρακτηρίζουν τον Thompson είναι μέσα - αντιθέσεις, σκέψεις, απόψεις, κριτική, πλάκα, τρέλα, συναισθήματα. Τα σκηνικά και η σκηνοθεσία του Bruce Robinson αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο το χώρο και τα πρόσωπα, ενώ τα κοστούμια και η ατμόσφαιρα του Πουέρτο Ρίκο του ’60 κάνουν το θεατή να γίνεται ένα με την εικόνα. Ο θεατής χαμογελά πονηρά από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Μόνη παραφωνία λίγες σκηνές «εύκολου» γέλιου, αλλά τίποτε άλλο.
O Depp είναι απλά ο Depp, σε μια ταινία που δε θα υπήρχε χωρίς αυτόν. Αποφάσισε να παίξει τον ίδιο κατά βάση χαρακτήρα με εντελώς διαφορετικό τρόπο, οπότε σε σύγκριση ίσως φανεί ακόμα και βαρετός. Χωρίς να είναι καμιά συγκλονιστική ερμηνεία, ο ρόλος του πηγαίνει τόσο πολύ που το μόνο που χρειάζεται να κάνει (και κάνει) είναι να κοιτάξει λοξά και να στραβώσει το στόμα του, κερδίζοντας όμως το παιχνίδι απλά και μόνο με το στυλ του. Όλοι οι υπόλοιποι είναι τόσο κατάλληλοι που μοιάζουν αναντικατάστατοι. Τα πάντα λειτουργούν στην εντέλεια και κυρίως όλοι αφήνουν το στίγμα τους. Το κερασάκι είναι η μουσική επένδυση, που αν και δεν είναι κορυφαία έχει μερικές πολύ καλές στιγμές. Από εκεί και πέρα δεν είναι μίμηση ή ισάξιο του «Fear and Loathing…» και δε θα μπορούσε να είναι. Ο πιο γήινος χαρακτήρας του το κάνει προσβάσιμο και σε ευρύτερο κοινό, όχι μόνο στον οπαδό.
Μια φευγάτη ταινία για φευγάτους θεατές γύρω από ένα φευγάτο συγγραφέα, που μπορεί «να μην επηρέασε ή να άλλαξε τη ζωή κάποιου αλλά έδειξε πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά». Μόνο που, όπως και ο ίδιος ο Thompson, ή τη λατρεύεις ή τη μισείς.
Tsamba_Gamer: Kingdom Come: Deliverance II, Deponia και άλλα δωρεάν games
Απλά για να μην κατηγορηθώ για λογοκπλοπή, ο τρόπος που ξεκινά το κείμενο είναι παραφθορά μιας φράσης του εισαγωγικού σημειώματος της ελληνικής μετάφρασης του "Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας¨, εκδ. Πατάκη, μτφ Α. Καλοφωλιά
Ίσως οτι χειρότερο εχω δει τα τελευταία χρόνια...
Δεν το βλέπω τότε... :p