Στον τεχνικό τομέα τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει δραματικά. Οι μαχητές είναι αναγνωρίσιμοι, ενώ το animation διαθέτει αρκετή αληθοφάνεια ιδίως στις μεταβάσεις μεταξύ standing και ground μάχης. Ενδιαφέρον είναι ότι πλέον υπάρχουν, αν και σπάνια, TKO από low kicks, τα οποία διαθέτουν την ανάλογη γραφική αναπαράσταση με κοψίματα στο καλάμι του μαχητή κτλ. Οι εκφράσεις καθώς και το ιδιαίτερο στυλ του κάθε MMA fighter έχει δοθεί με ιδιαίτερη προσοχή. Aπό τον ανορθόδοξο Jon Jones μέχρι τον παραδοσιακό Hendo, ο παίκτης νιώθει ότι με την ανάλογη επιλογή θα έχει και τον μαχητή που ανταποκρίνεται στο εκάστοτε στυλ μάχης. Όσον αφορά στα χτυπήματα, η THQ έκανε την σωστή κίνηση και έδωσε στα γρήγορα jabs μεγαλύτερη αξία και πλέον οι μαχητές μπορεί να βρεθούν στο έδαφος αν δεν μπλοκάρουν γρήγορες γροθιές που έχουν στόχο το κεφάλι τους.
Η μεγαλύτερη όμως καινοτομία έχει να κάνει με την μάχη στο έδαφος. Το MMA έχει αναδείξει το Brazilian Jiu Jitsu ως το καλύτερο είδος πολεμικής τέχνης όσον αφορά στο ground game. Με τεχνικές που μπορούν να αλλάξουν τον ρου ενός αγώνα σε δευτερόλεπτα, η THQ έψαχνε την σωστή συνταγή για να μεταφέρει στο παιχνίδι της έναν σωστό τρόπο ώστε ο παίκτης να έχει όσο γίνεται περισσότερο τον έλεγχο του τι συμβαίνει. Πλέον κάθε απόπειρα submission ακολουθείται από ένα “mini game” όπου, σε ένα οκτάγωνο που εμφανίζεται επί της οθόνης με δύο μετακινούμενες από τους παίκτες μπάρες εντός του, ο επιτιθέμενος πρέπει να «πιάσει» την μπάρα του αμυνόμενου και να μείνει πάνω της όσο γίνεται περισσότερο. Ανάλογα με τα προσόντα του κάθε μαχητή αυτό γίνεται πιο εύκολο ή πιο δύσκολο.
Μια ακόμη ευχάριστη προσθήκη στο UFC Undisputed 3 είναι το Pride της Ιαπωνίας. Μια διοργάνωση που έκανε διάσημα πολλά από τα αστέρια του UFC στα πρώτα τους βήματα. Με πιο «ελεύθερους» κανόνες από άλλες διοργανώσεις, όπως κλωτσιές στο κεφάλι ενός πεσμένου μαχητή, το Pride για πολλούς είναι πιο «αγνό» και βάρβαρο με αποτέλεσμα να έχει τους δικούς του πιστούς οπαδούς. Η ατμόσφαιρα έχει μεταφερθεί αυτούσια, ενώ ο σχολιασμός από τον θρυλικό Bas Rutten με τον Stephen Quadros κάνουν τον παίκτη να νιώθει ότι βρίσκεται μέσα στο ring. Τα σχόλια δε, είναι πολύ ρεαλιστικά και ελάχιστες φορές επαναλαμβανόμενα.
Στα ίδια επίπεδα βρίσκονται και τα σχόλια των Joe Rogan και Mike Goldberg του UFC, που δεν πάνε πίσω σε ποιότητα και πρωτοτυπία, προσφέροντας μάλιστα μια πληθώρα πληροφοριών για την προϊστορία των μαχητών. Έτσι, ο παίκτης πολλές φορές ξεχνάει ότι έχει να κάνει με έτοιμους διαλόγους, καθώς ελάχιστες είναι οι φορές που επαναλαμβάνονται οι δύο σχολιαστές. Σημαντικές αλλαγές θα παρατηρήσουν οι οπαδοί της σειράς και στο career mode, το οποίο έχει πλέον αφαιρέσει τα βαρετά μέρη, όπως το ημερολόγιο προπόνησης, και έχει δώσει έναν χαρακτήρα στοχευμένο κυρίως στην μάχη αυτή καθαυτή. Ξεκινώντας από χαμηλές διοργανώσεις όπως το WFA (World Fighting Alliance) και φτάνοντας στο UFC, ο παίκτης περνάει από μια αλληλουχία προπονήσεων και camps που σμιλεύουν το είδος του μαχητή που θέλει να δημιουργήσει. Από παραδοσιακό bjj μαχητή μέχρι street brawler με ψήγματα kick boxing και wrestling, οι συνδυασμοί είναι τόσοι πολλοί που υπόσχονται τεράστια διαφοροποίηση.
Το training έχει πάψει να τιμωρεί τα attributes του μαχητή αν δεν ακολουθήσει cardio ή sparring για κάποιες βδομάδες ενώ η προπόνηση είναι πλέον πολύ διασκεδαστικότερη με χειρισμό φιλικότερο προς τον παίκτη. Μια όμορφη προσθήκη είναι ότι κάθε στιγμή της καριέρας του παίκτη ακολουθείται από βίντεο ενός πραγματικού μαχητή μιλώντας για τον εαυτό του όταν βρέθηκε σε παρόμοια περίσταση. Για παράδειγμα, η πρώτη νίκη σε κλουβί, η πρώτη ήττα, η πρώτη φορά που έβγαλε KO κάποιον κτλ. Η THQ έχει πραγματικά δημιουργήσει ίσως τον καλύτερο MMA τίτλο που υπάρχει μέχρι σήμερα και αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα παιχνιδιού μάχης χωρίς life bars.
Τεράστιο λάθος όμως αποτελεί το γεγονός ότι μαχητές σαν τους Nick Diaz και Jason “Mayhem” Miller δεν βρίσκονται στο roster, όταν έχουμε να κάνουμε με δύο από τα διασημότερα ονόματα του MMA. Το γεγονός ότι διατίθενται ως DLC είναι μέγιστο foul όταν κάποιος πληρώνει και αγοράζει έναν τίτλο που φέρει τα logo UFC και Pride. Κλείνοντας, δύο λέξεις έρχονται στο μυαλό... Η μία δεν μπορεί να ειπωθεί, αλλά σίγουρα αυτοί που ξέρουν μπορούν να την συμπληρώσουν... Stockton... Stockton!
Πρέπει κάποια στιγμή να ασχοληθώ με τον τίτλο, ειδικά αφού σκέφτομαι να ξεκινήσω κανονικά ΜΜΑ ή κάτι παρόμοιο μετά τις πανελλήνιες.
Όταν ξεκινήσεις σε περιμένουμε με Ηλία για sparing
Πολύ καλό το UFC 3, αποδίδει την πολυπλοκότητα του αθλήματος σε μεγάλο βαθμό. Για το οκτάγωνο και τα cursors που εμφανίζονται στα submissions δεν είμαι και τόσο σίγουρος, όμως δε μπορώ να σκεφτώ και κάποια καλύτερη λύση.
ΥΓ. Όποιος ενδιαφέρεται για το training camp με εμένα και Άλκι, να έχει υπόψη του ότι περιλαμβάνει κάμψεις σε καρφιά, ελξεις με τα δόντια και γροθιές με full δύναμη και χωρίς γάντια σε σάκο από κράμα τιτανίου. Για ζέσταμα.
Ξέχασες την ρίψη τεθωρακισμένου στους κοιλιακούς
Δεν πάτε καλά! hahahahahaha xD
Εχω πανω απο 200 ωρες στο παιχνιδι αλλα τοσο τραγικο online δεν εχω συναντησει ποτε και πουθενα. Πανω απο 500 in game disconnect (δεν εχει να κανει με την συνδεση μου). reset στο ranked record μου πριν απο ενα διαστημα και αλλα πολλα.Επισης το παιχνιδι "φωναζει" για patch απο την πρωτη μερα κυκλοφοριας και ακομα να το δουμε online. Δυστυχως το παιχνιδι πληρωνει τα σπασμενα της THQ. Συμφωνω στην βαθμολογια για το offline κομματι το online ομως ειναι ΤΡΑΓΙΚΟ και καλο θα ειναι να το γνωριζει οποιος σκοπευει να παρει το παιχνιδι. Μη ξεχασω μεσα σε ολα οτι οι σερβερ ειναι Αμερικη οποτε τις μισες φορες υπαρχει lag και Αμερικανοι/Αγγλοι (λογω ποιοτητας συνδεσης) παντα εχουν το πλεονεκτημα σε ενα παιχνιδι που μετραει πολυ η αντιδραση της στιγμης. Μακαρι να το επομενο να βγει ειτε απο EA ειτε απο Take 2