Τίποτε από αυτά δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά στα πλαίσια μιας επιδρομής ζόμπι, ενώ το σύστημα μάχης χρειάστηκε να αλλάξει όχι μόνο μηχανισμούς, αλλά και κατηγορία. Το Yakuza: Dead Souls είναι πλέον ένα third-person shooter, προσαρμοσμένο στην ιδιαίτερη action RPG δομή της σειράς. Χρησιμοποιείται ένα ιδιόμορφο σύστημα χειρισμού που βασίζεται σε συγκεκριμένη λογική, χωρίς όμως η υλοποίησή του να μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη. Πιο συγκεκριμένα, ο παίκτης μπορεί να κινείται και να πυροβολεί ταυτόχρονα σε auto-aim mode, ενώ αν θέλει να στοχεύσει με ακρίβεια θα πρέπει να είναι στατικός και να ελέγχει το στόχαστρο μέσω του αριστερού και όχι του δεξιού αναλογικού μοχλού. Επιπλέον, ένα στιγμιαίο πάτημα του πλήκτρου στόχευσης συνοδευόμενο από άμεσο πυροβολισμό έχει ως αποτέλεσμα το headshot, οπότε για ομαδικά headshots θα πρέπει να γίνεται συνεχές tap and shoot, το οποίο αφήνει ικανοποιητική αίσθηση, αλλά δεν είναι πάντα εφικτό λόγω των περιστασιακών αστοχιών της κάμερας. Παράλληλα, οι κινήσεις αποφυγής μπερδεύουν και αυτές με την σειρά τους την κάμερα και είναι λίγο ατσούμπαλες, προκαλώντας προβλήματα κατά τη διάρκεια των αναμετρήσεων με πιο ευκίνητους εχθρούς. Υπάρχουν κάποιες melee κινήσεις, αλλά είναι αδύναμες και χρησιμοποιούνται μόνο για να ανοίξουν χώρο.
Πρόκειται για ένα σύστημα που συνηθίζεται εν τέλει και ξεφεύγει λίγο από την αίσθηση του ελέγχου ενός κινούμενου κέρσορα που αποπνέουν πολλά τυπικά δείγματα της κατηγορίας, όμως τα προβλήματα στην υλοποίηση στερούν από το Yakuza: Dead Souls την δυνατότητα να προσεγγίσει τα επίπεδα ποιότητας των προκατόχων του ή άλλων third-person shooters. Όσο για το «νέο» χαρακτηριστικό του heat sniping, πρόκειται απλώς για προσαρμογή του αντίστοιχου melee QTE μηχανισμού των Yakuza 3 και 4 σε shooting δεδομένα, όμως το μεγάλο εύρος της context-sensitive λειτουργίας του αποζημιώνει. Όταν θα εξαϋλώσετε μία πολυπληθή ομάδα ζόμπι πυροβολώντας την βόμβα μολότοφ που οι ίδιοι πετάξατε στον αέρα, δεν πρόκειται να παραπονεθείτε για το αν πρόκειται όντως για νέο μηχανισμό ή όχι.
Το RPG περιτύλιγμα συνεχίζει να ντύνει και αυτό το Yakuza, με side quests, levels, inventory, σταδιακό ξεκλείδωμα νέων κινήσεων ή βελτίωση των παλιών, δυνατότητα αναβάθμισης όπλων και πολλαπλές ψυχαγωγικές δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα εκτός της ζώνης κινδύνου. Εξασφαλίζεται έτσι και πάλι μεγάλης κλίμακας επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του παιχνιδιού, ως συνήθως, όμως επηρεάζεται αρνητικά η προσπάθεια δημιουργίας ατμόσφαιρας πανικού. Εσείς, αν ξέρατε ότι λίγα μέτρα πιο πέρα η πόλη έχει κυριευθεί από αιμοδιψή ζόμπι, θα πηγαίνατε χαλαροί να την πέσετε σε μία αιθέρια Γιαπωνέζα hostess; «Εννοείται»; Έστω, αλλά καταλαβαίνετε τι θέλουμε να πούμε.
Κι επειδή το πείραμα του Yakuza 4 με τους πολλαπλούς playable χαρακτήρες πέτυχε, το Dead Souls συνεχίζει την παράδοση, δίνοντας στον παίκτη διαδοχικά των έλεγχο των Shun Akiyama, Goro Majima, Ryuji Goda και φυσικά, Kazuma Kiryu. Σε αντίθεση όμως με το Yakuza 4, το ρεπερτόριο κινήσεων είναι ενιαίο, με τις διαφορές να εντοπίζονται κυρίως σε κάποια όπλα που είναι διαθέσιμα εξαρχής σε συγκεκριμένους χαρακτήρες, όπως η καραμπίνα στον Majima ή το ενσωματωμένο στο χέρι minigun του Goda. Είναι τέτοια η χαρισματική φύση των χαρακτήρων όμως, που, παρά τον περιορισμένο -για τα δεδομένα της σειράς- ρόλο που καταλαμβάνει το σενάριο λόγω της spin-off φύσης του παιχνιδιού, η χρήση του συγκεκριμένου μοντέλου και πάλι λειτουργεί θετικά. Για παράδειγμα, ο Shun Akiyama είναι συνεχώς κυνηγημένος και πολλές φορές επιχειρεί να αποφύγει τις ορδές των εχθρών, με σκοπό να σώσει την γραμματέα του. Ο Majima απλώς ορμάει όπου βλέπει, σφαλιαρίζοντας τεράστια bosses, ο Goda επιβάλλεται παντού με την παρουσία του και το ενσωματωμένο στο χέρι μυδραλιοβόλο και ο Kiryu απλά περπατάει και προκαλεί τον σεβασμό στον περίγυρο. Η ποικιλία και ποιότητα του characterization είναι τέτοια που μπορεί από μόνη της να διατηρήσει το ενδιαφέρον, σε συνδυασμό με τα ευρηματικά set-pieces που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια των boss fights και όχι μόνο.
Η μηχανή γραφικών είναι η γνωστή, όμως μάλλον έχει γίνει λιγότερη δουλειά στο optimization. Μπορεί, ας πούμε, η τάση για πτώση των καρέ να δικαιολογείται από τον μεγάλο αριθμό χαρακτήρων επί της οθόνης και το πιο πολύπλοκο rendering που απαιτείται για τα κατεστραμμένα κτίρια, όμως θα διαπιστώσετε ακόμη και στα ήρεμα σημεία της πόλης εμφανές tearing, που αποσπά την προσοχή και δίνει την εντύπωση της σχετικά βιαστικής δουλειάς. Το πιο ουσιαστικό πρόβλημα όμως, όπως προαναφέρθηκε, είναι η περιστασιακή απροθυμία της κάμερας να συνεργαστεί αρμονικά με τον χειρισμό. Ηχητικά, το ύφος της μουσικής κινείται στα επίπεδα των υπόλοιπων της σειράς, αν και με λιγότερο αξιομνημόνευτα κομμάτια, ενώ το ιαπωνικό voice acting ικανοποιεί και πάλι, χωρίς όμως να υποβοηθείται από το σενάριο στον ίδιο βαθμό με τα προηγούμενα Yakuza.
Είναι δύσκολο για τον οπαδό των Yakuza να μην ασχοληθεί με το Dead Souls, αφού, παρά την αλλαγή κατηγορίας, τα περισσότερα από τα στοιχεία που τον έκαναν να αγαπήσει τη σειρά δίνουν και εδώ το παρόν, έστω σε πιο περιορισμένο βαθμό. Τα προβλήματα όμως στην υλοποίηση των κεντρικών μηχανισμών δεν επιτρέπουν στο Yakuza: Dead Souls να προταθεί ανεπιφύλακτα στους υπόλοιπους παίκτες, παρά τις πολυάριθμες αξιομνημόνευτες σκηνές του. Όσοι θέλουν να γνωρίσουν την σειρά Yakuza, θα ήταν προτιμότερο να προμηθευτούν το εκπληκτικό Yakuza 4. Όσοι θέλουν ένα shooter με προσωπικότητα, μπορούν να ασχοληθούν με το επίσης εξαιρετικό Binary Domain, από την ίδια ομάδα ανάπτυξης. Όσοι όμως έχουν ζήσει το Kamurocho από την εποχή του Yakuza 1 και αναρωτιούνται πώς θα χειριζόταν μια τέτοια κατάσταση ο Kazuma Kiryu, δεν έχουν παρά να δώσουν ραντεβού στην Theater Square, έξω από το Club SEGA…
Οι fans του PlayStation ψάχνονται μανιωδώς γύρω από το PS5 jailbreak μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις
Εγώ που δεν έχω παίξει τα προηγούμενα Yakuza,θα φάω τρελό σπόιλερ έτσι και παίξω αυτό πρώτα;Ρωτάω γιατί μέχρι να βγει η συλλογή με τα HD remakes θέλω να παίξω κάτι από τη σειρά.
Αναφέρονται κάποια πράγματα που έχουν γίνει στα προηγούμενα Yakuza, οπότε προτείνω να περιμένεις τη συλλογή. Εναλλακτικά, μπορείς να πάρεις το 3, το οποίο έχει όλα τα cutscenes των 1 kai 2, αλλά έτσι και πάλι χάνεις πολύ από την όλη εμπειρία.
Το αγαπημένο Yakuza μαζί με απέθαντους. Τέλειος συνδυασμός.