Του χρήστη nkav64
Οδός Στουρνάρα, Αθήνα, περίπου 15 χρόνια πριν. Η μέρα είναι Σάββατο και ώρα σχεδόν 9 το πρωί. Τα καταστήματα Η/Υ έχουν αρχίσει σιγά σιγά να ανεβάζουν τα ρολά τους. Αναμένεται πολύ κίνηση σήμερα. Πρώτη μέρα κυκλοφορίας του FIFΑ 1998 Road to World Cup, το οποίο θα διεξαχθεί το επόμενο καλοκαίρι στα γήπεδα της Γαλλίας. Η Ελλάδα απούσα, έπειτα από το διάλειμμα στα γήπεδα των Η.Π.Α. το 1994, όπου ο περιοδεύων θίασος επέστρεψε στην πατρίδα με τρεις ήττες. Αναμενόμενο βέβαια αν και οι εφημερίδες είχαν τότε «φουσκώσει» τα μυαλά του κόσμου και όλοι περίμεναν μια ξέφρενη πορεία ως τον τελικό.
Γύρω στις 10, παρέα με ένα φίλο, σκάσαμε μύτη γωνία Πατησίων & Στουρνάρα. Χαζεύαμε τη βιτρίνα του Παπασωτηρίου, ενώ λίγα βήματα πιο δίπλα μοσχοβολούσαν τα λουλούδια στον γνωστό πάγκο. Αφού πήραμε μια ιδέα για τι παιχνίδια κυκλοφορούσαν εκτός του νέου FIFA, πήραμε τον ανήφορο. Στην Cosmodata είχαν αρχίσει να βγάζουν κουτιά με προϊόντα στο πεζοδρόμιο, αλήθεια, πότε πέρασα από αυτό το μαγαζί και δεν το είχα βρει γεμάτο κόσμο; Παραπάνω και άλλος Παπασωτηρίου, άλλη μια στάση, κυρίως για βιβλία και μετά το γωνιακό μικρό μαγαζί αν το θυμάστε που είχε τη βιτρίνα του γεμάτη από φιγούρες RPG. Microland και μέσα στο στενό ο Εγκέφαλος. Σίγουρα όλοι έχουμε περάσει από το μαγαζί αυτό, έστω μια φορά, ιδιαίτερα όταν τα χρήματα για να αγοράσουμε τίτλο του κουτιού δεν ήταν αρκετά. O Thomas Soft στην άλλη γωνία. Άλλο ιστορικό μαγαζί. Πιο πάνω, αριστερά το Πλαίσιο και αριστερά ένα ακόμα μαγαζί με παιχνίδια το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι. Αργότερα έκλεισε και στη θέση του άνοιξε το Πλαίσιο με είδη σχεδίου.
Έχοντας λοιπόν κάνει τη βόλτα μας, είναι η ώρα του καφέ στην πλατεία. Να συζητήσουμε τι είδαμε, τι χρήματα έχουμε «πάνω μας» και που θα τα επενδύαμε... Οδός Στουρνάρα, Αθήνα, περίπου δέκα ημέρες πριν. Σάββατο και πάλι, πήρα ύστερα από χρόνια το δρόμο για την ίδια βόλτα. Γωνία Στουρνάρα & Πατησίων, βλέπω τα κλειστά, κατεστραμμένα μαγαζιά, γεμάτα graffiti το ένα πάνω στο άλλο και το στομάχι μου δένεται κόμπος. Που πήγε εκείνη η λάμψη, τι έγιναν τόσοι εργαζόμενοι; Γιατί, γιατί; Τι χάλι, τι κακό ήταν αυτό; Την ώρα εκείνη ήταν σαν να είχε γκρεμιστεί μπροστά στα μάτια μου εκείνος ο όμορφος κόσμος που είχα πλάσει ως φοιτητής. Πήρα τον ανήφορο για να δω τι είχε απομείνει. Παπασωτηρίου με τα βιβλία, η Cosmodata στη θέση της Microland, Εγκέφαλος, Πλαίσιο. Η πάλαι ποτέ ακμάζουσα καρδιά της τεχνολογίας έχει πια σβηστεί από το χάρτη της Αθήνας.
Τις λαμπερές βιτρίνες, αντικατέστησαν σκουριασμένα ρολά και ερείπια. Τα πεζοδρόμια, λες και δεν είχαν καθαριστεί ποτέ, κι ας είχε κάθε πλάκα τη δική της μοναδική ιστορία. Θυμήθηκα τις παλιές ελληνικές ταινίες, πως ήταν τότε η Αθήνα, ανθρώπινη, και πως είναι σήμερα, κτηνώδης. Αντί να χτίζουμε, γκρεμίζουμε.
Άραγε αυτή είναι η πραγματική έννοια της λέξης άνθρωπος;
Ωραίο το κείμενο μπράβο. Η περιγραφή της κατάστασης μου θύμισε ένα κείμενο που διάβασα 1 μήνα πριν περίπου. Το κείμενο αυτό συνοδευόταν από 2 φωτογραφίες και αναφερόταν στην Σταδίου κατά την εορταστική περίοδο. Η μία φωτογραφία είναι του 1960 και η άλλη του 2012. Η σύγκριση είναι ανατριχιαστική μπορώ να πω. Γενικά ισχύει το "κάθε πέρισυ και καλύτερα" γι αυτή τη χώρα.
Ορίστε και το εν λόγω άρθρο με τις φωτογραφίες.
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4777593&wordsinarticle=πατησιων
Eγκεφαλος που τον ειχε μια γρια οπως θα θυμουνται οι παλιοι και πανω στο παταρι ειχε εργαστηριο πειρατειας με αμιγκες και pc που εκαναν αντιγραφες.
Και ποιος θυμαται για τους πιο ψαγμενους και κατοικους βορειων προαστειων το υποκαταστημα του εγκεφαλου στην κηφισια? Το ειχε παλι μια γρια αδελφη αυτηνης στο κεντρο αλλα το κουμαντο εκανε ενας γλοιωδης νεαρος 30αρης τοτε αυτη απλα καθονταν σε μια καρεκλα υπερπαχυσαρκη και μετρουσε μονο λεφτα. Το καταστημα της κηφισιας δε θα το ξεχασω ποτε γιατι απο εκει αγορασα το αγαπημενο μου παιχνιδι ολων των εποχων UFO Εnemy Unknown για την αμιγκα 1200... Η γρια στο κεντρο ηταν πιο ξυπνια και ηξερε λιγο το αντικειμενο. Ελαχιστα βεβαια. Παλι εκει το κουμαντο εκανε καποιος αλλα δεν καταλαβα ποτε αν ηταν γιος της ή υπαλληλος. Ο εγκεφαλος στη κηφισια εκλεισε τελη δεκαετιας 90. Ο του κεντρου δε ξερω παντως οταν γυρισα απο φανταρος το 2002 υπηρχε. Μαλιστα περνουσα μια μερα τυχαια και ανεβηκα στο παταρακι και εψαξε ο τυπας και μου βρηκε απο την αποθηκη το Workbench 3.0 (το λειτουργικο της αμιγκα) απο το οποιο μου ειχε καταστραφει μια δισκετα λογω λαθος αποθηκευσης της απο εμενα. Και θυμαμαι οτι με χρεωσε μονο τη δισκετα. Αλλες εποχες.
Οσο για το κλεισιμο των μαγαζιων αυτων ασφαλως οφειλεται και στην υποβαθμιση της εκει περιοχης και στα επεισοδια και στα "Δεκεμβριανα" και σε πολλα αλλα κυριως οφειλεται στο οτι οι μεγαλες αλυσιδες τα καταπιαν εντελως. Γιατι και ο εγκεφαλος στη κηφισια εκλεισε και παντου εκλεισαν αυτα τα μαγαζια. Εχουν απομεινει μονο λιγα και επιλεγμενα που ολοι ξεροουμε τι προσπαθεια κανουν και ποσο ψαγμενα ειναι και πως επιβιωνουν. Αλλα και αυτα αν τα μεγαλα καταστηματα μπουν στην αγορα των μεταχειρισμενων ειναι σχεδον ολα καταδικασμενα να αφανιστουν εκτος απο αυτα που ασχολουνται με το ρετρο γκειμινγκ που και παλι δε νομιζω το ρετρο να τους κανει τοσο μεγαλο τζιρο ωστε να επιβιωσουν
Ωραίο κείμενο. Κι εμένα μου θύμησες παιδικά και εφηβικά χρόνια.
Όσο για το τι έγινε;
Εν μέρει, έγινε το Εγκέφαλος, που λέει και πιο πάνω ο vonzuchter. Χάζευες τα παιχνίδια στον Παπασωτηρίου, έβλεπες specs στη συσκευασία και μετά πήγαινες δύο στενά πιο πάνω στον Εγκέφαλο, την γιαγιά και τις αντιγραφές τους.
Εν μέρει, έγινε ότι συνέβη και στο υπόλοιπο κέντρο. Απεργίες, κινητοποιήσεις, γκετοποίηση κτλ.
Αυτό που έγινε περισσότερο, όμως, είναι ότι η αγορά μεγάλωσε κι οργανώθηκε. Έχει καμία σχέση η καταναλωτική εμπειρία που έχεις όταν μπαίνεις σήμερα σε μία Public με εκείνο το ρομαντικό μεν, περιθωριακό δε, σκηνικό; Αντί να κάνω πλέον ολόκληρο ταξίδι από το Χαλάνδρι μέχρι την "Μέκκα των video games" στη Στουρνάρα, πάω σε μία κοντινή Public, Media Markt, Πλαίσιο κτλ, βλέπω πολύ περισσότερα πράγματα, σε πολύ καλύτερο περιβάλλον, σε πολύ μικρότερη απόσταση (αν δεν κάνω την αγορά μου online ή ακόμα και ψηφιακά, αν μιλάμε για PC).
Εν μέρει μου λείπουν οι εποχές που περιγράφεις, γιατί μου θυμίζουν μία άλλη ηλικία. Από την άλλη, χαίρομαι αφάνταστα που προχωρήσαμε και πήγαμε πιο μπροστά.
αυτο βασικα ειναι ο Χρονος..... οπου απο οπου και αν περνα αλλοτε ρημαζει και καταστρεφει.....και αλλοτε ζωντανευει και δημιουργει......αλλωστε συμφωνα με τους λαογραφους της αρχαιας ελλαδος,Ιερωνυμο και Ελλανικο ο Χρονος ηταν η αιτια των παντων...πριν ακομα και απο την γεννηση των τοτε θεων....!!
Δεν ξερω πως ηταν παλια, παντως η Στουρναρα αυτη την περιοδο απλα δεν τολμας να περασεις. Γκετο και βρωμια. Και στο πλαισιο εκει επεσα στους χειροτερους υπαλληλους ever, δεν ξερω αν απλα ετυχε.
Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους υπεύθυνους του Enternity που δημοσίευσαν ένα ακόμα δικό μου κείμενο.
Ο Εγκέφαλος πάντως παραμένει ανοιχτός, δεν επηρρεάζεται από τίποτα. Τα κουτιά γύρω γύρω από τη βιτρίνα έχουν ξεθωριάσει τελείως και έτσι εναρμονίζεται με το όλο χρώμα που έχει πλέον η περιοχή.
Εννοείται πως όλοι χαιρόμαστε που οι εποχές έχουν προχωρήσει και η τεχνολογία έχει διεισδύσει πλέον σε κάθε γειτονιά και δε χρειάζεται να κάνει κάποιος ολόκληρο "ταξίδι" για να κάνει τις αγορές του.
Alex4444, έχω και εγώ επισκεφτει πολλές φορές τόσο το πλαίσιο της Στουρνάρα, όσο και του Πειραιά. Είναι τυχαίο που και εγώ πετυχαίνω τους χειρότερους υπαλλήλους ever; Μάλλον όχι και απορώ με τον εαυτό μου γιατί ξαναπάω!!
χααχαχχααχαχ αντε ρε συ υπαρχει ο εγκεφαλος ακομα? ειναι ακομα η γιαγια μεσα αφεντικο ή το παραχωρησε στο γιο/υπαλληλο?
Ζει και βασιλεύει!! Τελευταία φορά που πέρασα δεν μπήκα μέσα αλλά τη γριά πρέπει να την πήρε το μάτι μου. Το γιό της πάντως τον θυμάμαι μια ζωή να φοράει παντελόνια με τσέπες παντού και τεράστιες μιας και εκτός του υπογείου που γίνονταν οι αντιγραφές είχαν και "αποθήκη" δίπλα από το μαγαζί και αυτός μετέφερε το υλικό...
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!!!
Υπεροχα νοσταλγικο κειμενο!!!!!!
"Ωραιες" εποχες - "ωραια" χρονια που ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να ξαναζησουμε!!!!! και κριμα για οσους δεν προλαβαν να τα ζησουν!!