Του χρήστη lovesfool
Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του, είπα να γράψω ένα κείμενο λίγο διαφορετικό και πιο στοχευμένο από ότι συνήθως, αποκλειστικά και μόνο για το Total War: Rome II. Μην φοβάστε για spoilers. Το παιχνίδι δεν το έχω παίξει και ως αποτέλεσμα ίσως κάποιες από τις υποθέσεις μου να μην ισχύουν, ωστόσο, δεν νομίζω ότι η αφετηρία των όσων θα γράψω είναι λανθασμένη. Θα περιμένω με ενδιαφέρον τα σχόλιά σας.
Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι είμαι fan της σειράς, λάτρεψα το πρώτο Rome (σε βαθμό που θα εξηγήσω παρακάτω) και θα ήθελα σαν τρελός να το παίξω (ένας από τους λόγους που γράφω αυτό το άρθρο είναι για να συμπληρώσω τους πόντους που απαιτεί ο διαγωνισμός, καθότι δεν έχω Facebook ή Twitter για να τους μαζέψω από εκεί). Ωστόσο, θεωρώ ότι η Creative Assembly διέπραξε αυτοκτονία με το συγκεκριμένο παιχνίδι και όχι για λόγους που έχουν να κάνουν με την AI, ή τα glitches και τα bugs που ίσως διαβάσατε στο review του Κωνσταντίνου.
Το πρώτο Rome ήταν για εμένα μία αποκάλυψη. Ως παραδοσιακός PCας, πριν το παίξω είχα ασχοληθεί με αρκετά από τα παλαιότερα δημοφιλή strategy της εποχής, όπως ήταν τα Age of Empires, Command and Conquer, Warcraft, Starcraft και πάει λέγοντας, αφιερώνοντας αρκετές ώρες σε αυτά και παίζοντάς τα campaign τους πολλαπλές φορές (ποτέ δεν ήμουν τύπος του multiplayer, πόσο μάλλον σε μία εποχή που αυτό γινόταν κυρίως μέσω LAN, καθώς ακόμα το internet… δεν υπήρχε). Τα strategy ήταν ένα είδος που αφιέρωνα μάλλον τις περισσότερες ώρες στην μέχρι τότε gaming μου δραστηριότητα, άρα θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως το βασικό μου είδος παιχνιδιού. Παράλληλα, θα πρέπει να προσθέσω ότι έχω ένα σχετικό πάθος με την ιστορία. Χωρίς να είμαι ξερόλας ή τρελός βιβλιοφάγος, πάντα το θέμα με γοήτευε, με αποτέλεσμα να έχω αφιερώσει αρκετό χρόνο και ενέργεια στην μελέτη της ιστορίας. Οι περίοδοι που με συναρπάζουν περισσότερο και έχω «ψάξει» ή σκεφτεί λίγο παραπάνω, με σειρά προτίμησης, είναι η ίδρυση και εξάπλωση του Ισλάμ από το 600 μ.Χ. κι έπειτα (εκπληκτική ιστορία, γεμάτη πάθη, ίντριγκα, ανατροπές κτλ, κτλ, κτλ), η Αρχαία Ελλάδα, η Ελληνιστική περίοδος και η εξάπλωση του Μεγάλου Αλεξάνδρου (αλλά και η ζωή του Φιλίππου έχει πολύ ενδιαφέρον) και, φυσικά, η Ρωμαϊκή περίοδος, ειδικά η πρώιμη (αν και υπάρχει πολύ ζουμί και στην περίοδο του Καρλομάγνου).
Για όσους έχουν ζήσει την εποχή που περιγράφω, έχουν μοιραστεί το ίδιο πάθος για παιχνίδια όπως το Red Alert ή το AoE 2, είναι εύκολο να καταλάβουν τι ένιωσα όταν έπαιξα το Rome. Αν και είχα ακούσει για την σειρά ήδη από το Shogun, μου φαινόταν πολύ ξένη και απόμακρη, ειδικά λόγο του turn based κομματιού. Ωστόσο, η θεματολογία στο αρχικό Rome δεν με άφησε να αντισταθώ. Από το Rome και μετά δεν έχω καταφέρει να ασχοληθώ με κανένα άλλο strategy για πάνω από 2-3 ώρες, όποιο κι αν είναι αυτό. Πλέον, strategy και Total War είναι για εμένα έννοιες αποκλειστικά ταυτόσημες. Επιπλέον, κάθε φορά που έπαιζα οποιοδήποτε άλλο Total War κυκλοφόρησε έκτοτε, πάντοτε επέστρεφα στο αρχικό Rome για ακόμα ένα playthrough από την αρχή. Έχω φάει ατελείωτες ώρες, είτε μπροστά στον υπολογιστή, είτε μακριά από αυτόν σκεπτόμενος τις επόμενες κινήσεις μου στον χάρτη, συνήθως με τους Βρούτους, που η αναγκαστική επέκτασή τους νωρίς προς την Ελλάδα έκανε την καμπάνια τους εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από τις πρώτες κιόλας μάχες. Ήταν ένα παιχνίδι που για την εποχή του άγγιζε την τελειότητα. Το μόνο του κακό ήταν οι απαιτήσεις του σε επίπεδο υπολογιστή. Το παιχνίδι το έπαιξα αρκετά αργότερα από την κυκλοφορία του, όταν είχα πλέον το κατάλληλο hardware, ωστόσο και πάλι έπρεπε να υπομένω τεράστια loading times, που συνήθως περνούσα κάνοντας βόλτες στο δωμάτιο με το χέρι στο πιγούνι, αναλογιζόμενος τις επόμενές μου και τις μεθεπόμενές μου κινήσεις. Αρκετά χρόνια αργότερα, σε νέο PC, το απόλαυσα ξανά με τα settings στο high και το απόλαυσα εκ νέου σαν να ήταν καινούριο παιχνίδι.
Βέβαια, τότε έτσι ήταν το φυσιολογικό. Συνήθως αναβάθμιζα το PC μου τουλάχιστον κάθε δεύτερο καλοκαίρι, πότε προσθέτοντας RAM, πότε αλλάζοντας κάρτα γραφικών, πότε αλλάζοντας μέγεθος σκληρού, πότε αλλάζοντας motherboard κτλ, μέχρι ο Frankenstein που προέκυπτε να μην παίρνει άλλη αναβάθμιση και να αγοράσω νέο υπολογιστή και φτου κι από την αρχή. Έτσι έβγαλα όλη την δεκαετία του 1990, έτσι έβγαλα και το πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000. Το να πρέπει να περιμένω την επόμενη αναβάθμιση για να παίξω κάποιο παιχνίδι ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Το έκανα με το Rome. Το έκανα με το Gabriel Knight: Blood of the Sacred, Blood of the Damned. Το έκανα με το GTA: San Andreas. Το έκανα με αρκετά παιχνίδια. Ωστόσο, με την σαφή επικράτηση των κονσολών ως βασικές πλατφόρμες, ειδικά στην γενιά που μας τελειώνει τώρα, προέκυψε ένα πολύ σημαντικό παράπλευρο όφελος για εμάς, τους κακόμοιρους τυπικούς PCάδες που υπολογιστές σαν του Καρέτσου τους διαβάζουμε μόνο στα περιοδικά (ή πλέον στα gaming sites) και δεν έχουμε την παραμικρή ελπίδα (ή διάθεση, καθώς τα λεφτά είναι συγκεκριμένα και προέχουν άλλα έξοδα) να αποκτήσουμε ποτέ. Όλο και περισσότερο οι εταιρίες σταμάτησαν να αναπτύσσουν παιχνίδια στο PC και να τα στήνουν με γνώμονα το Xbox 360 και το PS3. Αρχικά γκρινιάζαμε που λαμβάνουμε port, αλλά το γεγονός είναι ότι αυτό κατέστησε την ανάγκη αναβάθμισης για να τρέξει κάποιο παιχνίδι άκυρη. Παράλληλα, έχοντας γλυκαθεί από την σταθερή ροή πωλήσεων και το PC, οι εταιρίες άρχισαν σιγά σιγά να φροντίζουν ότι τα παιχνίδια τους παίζουν και σε «μέτρια» PC, ακόμα κι αν ήταν PC exclusive. Σταδιακά ο κανόνας έγινε ότι μπορούσες να τρέξεις το παιχνίδι στο PC σου εξίσου αξιοπρεπώς με τις κονσόλες αν είχες ένα μέτριο PC (λογικό, αφού τα specs ήταν ίδια), αλλά αν είχες το τούμπανο PC του Καρέτσου μπορούσες να δεις το παιχνίδι με ακόμα καλύτερη ανάλυση, με ακόμα περισσότερα εφέ, φωτισμούς, σκιάσεις και πάει λέγοντας, ανάλογα με το πόσο πυρηνοκίνητο ήταν το PC σου και πόσο μεγάλη είχες την 4Κ τηλεόρασή σου. Παίζει κι ο φτωχός, που είναι η πλειοψηφία, αλλά χαίρεται και η ελίτ, αξιοποιώντας το ακριβό hardware στο οποίο έχει επενδύσει.
Για αυτό και βλέπουμε ανάκαμψη του PC gaming, καθώς είναι πλέον πραγματικά η πιο οικονομική gaming πλατφόρμα. Δεν χρειάζεσαι αναβαθμίσεις κάθε φορά που αλλάζει η ώρα από θερινή σε χειμερινή κι αντίστροφα, ενώ παράλληλα έχεις και πιο φθηνά τα ίδια παιχνίδια (είτε επειδή δεν υπάρχει ο μεσάζοντας Sony, MS, Nintendo για να χρεώσει τον εκδότη με καπέλο, είτε με τις ακόμα χαμηλότερες προσφορές μέσω ψηφιακής διανομής). Αν προσθέσουμε και την indie σκηνή, που δίνει ακόμα περισσότερη ποικιλία σε ακόμα χαμηλότερες τιμές και εμπορικές πρακτικές όπως το Humble Bundle, δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι ο κύριος όγκος της εμπορικής δραστηριότητας σε ότι αφορά το PC gaming αφορά «τον λαουτζίκο» και όχι «την αριστοκρατία».
Κι εδώ είναι το φάουλ της Creative Assembly. Το PC μου τρέχει τα Assassin’s Creed (μέχρι και το Revelations, τουλάχιστον, που έχω δοκιμάσει) με τα περισσότερα στο medium ή high (όχι ultra, εννοείται), χωρίς να προβληματίζεται. Το ίδιο συμβαίνει και με τα Metro. Το ίδιο και με τα Witcher. Το ίδιο και με τα Fallout ή... το Crysis (μέχρι το 2, που έχω δοκιμάσει) ή ότι άλλο έχει κυκλοφορήσει για κονσόλες και PC μέχρι και σήμερα. Ωστόσο, παρότι θεωρητικά πιάνω, έστω και οριακά, τα requirements του παιχνιδιού (κι αυτό είναι φάουλ από μόνο του), από ότι διαβάζω για να παίξω το Rome 2 θα πρέπει να περιμένω σε τέτοια loading times που θα μου δίνουν αρκετό χρόνο για να πάω μία βόλτα την 10 μηνών κόρη μου στο πάρκο, να την ταΐσω το απογευματινό της, να κάνουμε κούνια, να δούμε τα περιστέρια, να δούμε τα παιδάκια, να δούμε τα σκυλάκια, να δούμε την λάμπα (πολύ της αρέσει η λάμπα) και πάλι δεν θα έχει φορτώσει η μάχη. Κάτι είχα μυριστεί από το Shogun 2, όπου ήδη το PC μου αγχωνόταν για να το τρέξει, αλλά ήλπιζα ότι θα συνέβαινε ότι έγινε και με το Medieval 2, όπου το optimization είχε βελτιωθεί και παρότι οπτικά και τεχνικά ήταν πιο απαιτητικό από το Rome, παρόλα αυτά έτρεχε απείρως καλύτερα από τον προκάτοχό του στο ίδιο PC.
Εν έτει 2013, η Creative Assembly δείχνει να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Φτιάχνει ένα παιχνίδι που είναι PC only, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούν να το παίξουν οι πλειοψηφία των PC gamers εκεί έξω. Επιπλέον, χρεώνει την ψηφιακή της έκδοση 60€ στο Steam, την στιγμή που το φυσικό αντίτυπο στα ράφια κάνει 40€ (και εννοείται ότι ενεργοποιείται μέσω Steam, άρα έχει τις ίδιες ακριβώς παροχές και υπηρεσίες). Παράλληλα, βγάζει ένα παιχνίδι που ούτε τα δυνατά μηχανήματα ικανοποιεί, καθώς το optimization είναι κακό κι εκεί, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τρέξει σωστά το παιχνίδι.
Δηλαδή, η Creative Assembly φτιάχνει ένα παιχνίδι που απευθύνεται στα PC που θα έχουμε οι περισσότεροι το 2015-2016, με μία εμπορική λογική που είχε νόημα το 2005, αλλά περιμένει ότι θα καταφέρει να πουλήσει το 2013... Κι εγώ αυτό το παιχνίδι το θέλω πολύ! Γι’ αυτό κι ευχαριστώ το enternity που μου δημοσιεύει αυτό το κείμενο για να μαζέψω κάποια στιγμή τους 100 πόντους που απαιτούνται για να μπω στην κλήρωση. Στο κάτω κάτω της γραφής, με μωρό στο σπίτι, όλο και κάτι θα βρω για να γεμίσω την ώρα μου όσο θα περιμένω το loading…
Καλη τυχη σου ευχομαστε. Το ιδιο πανω κατω ισχυει και με αλλα παιχνιδια (βλ. Planetside 2)
Καλά, δεν έγραψα μόνο για τους πόντους. Απλά ήταν ένα επιπλέον κίνητρο. Έγραψα, όπως συνήθως, για να ξεκινήσει συζήτηση κι έγραψα, όπως συνήθως, ένα θέμα που με αφορά.
Ακόμα και την δεκαετία του 1990 και του 2000 μου φαινόταν εντελώς χαζή η λογική του να φτιάχνουν οι εταιρίες παιχνίδια για PC που θα κυκλοφορούν μαζικά μετά από 2-3 χρόνια. Ωστόσο, τότε ήταν ο κανόνας και εν μέρει ήταν και αναγκαίο κακό προόδου.
Πλέον, μου φαίνεται παντελώς χαζό και αναχρονιστικό. Δεν λέω ότι δεν υπάρχει περιθώριο προόδου, αλλά πλέον δεν έχει καμία σχέση με τις τεχνικές διαφορές που είχαν τα παιχνίδια μεταξύ τους μετά από 1-2 χρόνια. Σήμερα, ακόμα και στις κονσόλες να δούμε, παρότι έχουν περάσει 7-8 χρόνια από την προηγούμενη γενιά, βλέπουμε ότι σε οπτικοακουστικό επίπεδο ούτε εκεί υπάρχουν μεγάλες διαφορές, πόσο μάλλον να ψάχνεις για διαφορές επιπέδου μεταξύ Gabriel Knight 1 με το 2 και 2 με το 3, ή, για να είμαστε στο θέμα μας, διαφορές στον οπτικοακουστικό τομέα και στην ΑΙ επιπέδου Age of Empires και Age of Empires 2...
Το θέμα είναι ότι σε αυτή την περίπτωση δεν φταίει η πρόοδος, αλλά το άθλιο optimization που φαίνεται ότι έχει γίνει. Από εταιρία που είναι PC-only, εν έτει 2013, το θεωρώ έγκλημα.
το παιχνιδι αυτο ειναι το εκτρωμα που ειναι για 2 λογους. Ενας οτι πιεστηκαν αφορητα απο τους μανατζαρεους και τους μετοχους και ολους αυτους να βγει το παιχνιδι νωριτερα (προφανως θελανε να παρουσιασει καλυτερους οικονομικους δεικτες η εταιρεια) ετσι το παιχνιδι που περιμεναμε τελη 2013 με μεσα 2014 κυκλοφορησε το Σεπτεμβριο του 2013... Αυτο ομως εχει να κανει με το τεχνικο τομεα και τα glitches και τα bugs και τη κακη AI πραγματα που δε με ανησυχουν ιδιαιτερα αφου με τα patch και ΚΥΡΙΩΣ με τα mods το 98% αυτων των προβληματων διορθωνονται. Ο δευτερος και βασικοτερος για εμας τους τοταλακηδες , λογος της παταγωδους αποτυχιας (3.8 στο μετακριτικ και πεφτει συνεχως) ειναι η στροφη της σειρας σε πιο ευρυ κοινο και η επικειμενη μεταφορα της στις κονσολες. Οποτε το παιχνιδι αλλαξε εντελως χαρακτηριστικα και πλεον απλα ΔΕΝ ειναι total war. Στρατηγικο βαθος μηδεν. Απλοποιηση της μικροδιαχειρησης. Η πολιτικη δεν εχει καμια επιδραση στο παιχνιδι. Αναβαθμιση των στρατηγων με καρτες λες και παιζουμε MMO και το αθλιοτερο "σπεσιαλ ικανοτητες" (λες και παιζουμε rpg) που εχει καθε μοναδα και κανεις κλικ και εχει καποιο πλεονεκτημα η καθε μοναδα. Για τα ιστορικα λαθη οπως αθλιοι σχηματισμοι των μοναδων (φαλλαγες , λεγεωνες) παλι δε θα σταθω πολυ γιατι θα διορθωθουν με τα mods και τυχον μελλοντικα expansions. Το παιχνιδι ηταν μια αρπαχτη και ενα ενδιαμενο σταδιο για την εισοδο στις κονσολες. Δε θα σχολιασω καν για τον εμετο που ειναι οι ναυμαχιες που στο Centurion Defender Of Rome στην αμιγκα ηταν πολυ καλυτερες... Δε πειραζει το ξεπερασαμε παμε για αλλα. Με ποναει που τωρα με το 40αρι μου απο το υστερημα μου ενας μανατζαρεος ειναι στο τζακουζι με την διμετρη τη ρωσιδα και ανοιγει σαμπανια αλλα τι να κανουμε
Είπες κάτι που συμφωνώ απόλυτα:
'Από το Rome και μετά δεν έχω καταφέρει να ασχοληθώ με κανένα άλλο strategy για πάνω από 2-3 ώρες, όποιο κι αν είναι αυτό. Πλέον, strategy και Total War είναι για εμένα έννοιες αποκλειστικά ταυτόσημες.'
Πόσο δίκιο έχεις! Πραγματικά η σειρά total war είχε φτάσει σε αυτό το σημείο. Δυστυχώς όμως έκανε φάουλ στο '90. Και τι φάουλ! Απευθείας κόκκινη κάρτα και πέναλτι!
Όπως έχουν πει και άλλοι, κάποια πράγματα από την αρπαχτή που λέγετε Rome II, με expansions και updates θα αλλάξουν. Κάποια άλλα και σημαντικά όμως, όχι. Και αυτό είναι που στην τελική μετράει και μένει στον κόσμο που τόσα χρόνια σε στηρίζει.
Κρίμα...
Πολύ ωραία αυτά που λες φίλε μου με ένα μόνο θα διαφωνίσω. Απ όσο ξέρω σχετικά με τις τιμές του Steam η Valve δεν παίρνει την ισοτιμία του € με το $ και απλά λέει 1$=1€ και έτσι βλέπουμε τα έκτροπα με την digital έκδοση να είναι πιο ακριβή απο την retail.
ΝΑΙ ΜΩΡΕ!