Καθώς, λοιπόν, στολίζαμε το δέντρο, αναπόφευκτα, έρχονται κάθε χρόνο στο μυαλό αναμνήσεις. Εικόνες που διαδέχονται η μία την άλλη τόσο γρήγορα που νομίζεις ότι μέσα στο μυαλό σου υπάρχει προτζέκτορας ή ψηφιακό album. Όμορφες, μακρινές, ζεστές, γλυκές αλλά και πικρές, αφού συνειδητοποιείς πως κάποιοι άνθρωποι δεν είναι πια κοντά σου για να γιορτάσετε μαζί... Φέτος, θυμήθηκα ένα από τα πιο όμορφα δώρα που μου είχε χαρίσει η οικογένειά μου. Είχα ξυπνήσει πολύ πρωί και πήγα στο σαλόνι να πάρω το δώρο μου κάτω από το δέντρο! Μου είχαν πει να μην το ανοίξω μέχρι τα Χριστούγεννα! Η αγωνία που με είχε κυριεύσει μεταλλάχθηκε σε μανία να σκίσω το περιτύλιγμα και να δω τι κρυβόταν μέσα... Ήταν το SEGA Master System III Compact σε γκρι χρώμα μαζί με κάποιες "κασέτες" όπως τις λέγαμε τότε! Τρελάθηκα από τη χαρά μου... Ακόμα θυμάμαι το συναίσθημα που ένιωσα.
Οι κασέτες ήταν το Batman, το Golden Axe, το Jungle Book και 2 ακόμη που δε θυμάμαι τα ονόματά τους... Είχε στη μνήμη το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, Sonic που κυκλοφόρησε ποτέ: το πρώτο Sonic The Hedgehog, το κλασικό του Master System. Αυτό το έλιωνα καθημερινά μετά τα μαθήματα! Ήταν κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1990... Αγάπησα πολύ το Master System και η συλλογή μου περιελάμβανε αγαπημένους τίτλους όπως Streets of Rage, Sonic the Hedgehog 2, Rainbow Islands, Altered Beast και πολλά ακόμη. Είχα φτάσει να έχω 20 παιχνίδια, πολλά για την εποχή εκείνη και με δεδομένο το σχολικό φόρτο... Θυμάμαι ακόμη την ετικέτα με την εγγύηση που είχαν οι κασέτες, που έφτανε τις 90 ημέρες.
Είχα κολλήσει τόσο με τη SEGA όπου κάποια από τα επόμενα Χριστούγεννα που ακολούθησαν, απέκτησα με τα χρήματα που έβγαλα από τα κάλαντα το SEGA Mega Drive II! Ήταν τα Χριστούγεννα του 1996 ή του 1997 αν δεν απατώμαι... Οι τίτλοι που κυριολεκτικά έλιωσα στο σύστημα αυτό ήταν τα Mortal Kombat I, II, III και Ultimate, τα Street Fighter II Turbo και Super Street Fighter II, το Earthworm Jim, το Streets of Rage (εκ νέου) αλλά και το... Garfield! Ζήλευα, όμως, όταν πήγαινα σε φίλους μου κι έβλεπα το SNES, το ήθελα πολύ και αυτό. Πάρα πολύ όμως! Αλλά δεν το πήρα...
Γιατί τα Χριστούγεννα του 1998 είχα μαζέψει τα χρήματα για το πολυπόθητο PlayStation! Πήγαινα σε καταστήματα που έπαιζες με την ώρα και το έλιωνα και το ήθελα διακαώς! Μέχρι που το απέκτησα. Μαζί με τα Resident Evil, Street Fighter EX Plus Alpha, Tekken 2 και Marvel Super Heroes. Στην πορεία «έχτισα» μία τιτανομέγιστη συλλογή και υπάρχουν ακόμη και σήμερα τίτλοι που δεν τους αποχωρίζομαι. Ήταν τότε λοιπόν που μπήκε το μικρόβιο του gaming για τα καλά στη ζωή μου και έκτοτε έχει επεκταθεί σε ολόκληρο το είναι μου. Αγόραζα μετά μανίας περιοδικά και το δωμάτιό μου ήταν γεμάτο GamePro, PlayStation Magazine, Power Play, Games και Pixel Next Generation. Γέμιζα τους τοίχους με αφίσες και τα λευκώματα με σελίδες από αγαπημένους ήρωες και τίτλους. Ήταν τότε που ευχήθηκα να γίνω συντάκτης όταν μεγαλώσω... Εκείνα τα Χριστούγεννα. Η οικογένειά μου με κορόιδευε καθότι είχε αφενός άλλα όνειρα για εμένα και, αφετέρου, γιατί δε θα έβγαζα πολλά χρήματα. Και; Η ευχή πραγματοποιήθηκε και νιώθω ότι κάνω κάτι μέσα από την καρδιά μου. Όταν βάζεις συναίσθημα στη δουλειά ή όταν η καρδιά και η ψυχή σου δημιουργεί, τότε πετυχαίνεις τα πάντα. Είσαι χαρούμενος και κάνεις αυτό που θέλεις, όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί το αγαπάς. Το δημιουργείς και το μεταδίδεις. Το κάνεις για σένα και για εκείνους που σε ακολουθούν...
Ίσως για αυτό το πρώτο PlayStation να είναι η αγαπημένη μου κονσόλα ever, γιατί με βοήθησε να αγγίξω ένα παιδικό όνειρο και να πραγματοποιήσω μία Χριστουγεννιάτικη ευχή. Και με αφορμή το πρόσφατο αφιέρωμα του Παύλου, εύχομαι σε όλους Long Live Play και, φυσικά, καλές γιορτές πλάι σε αγαπημένους ανθρώπους... Να προσφέρετε αγάπη γιατί ο χρόνος είναι λίγος και πρέπει να εκτιμάμε και να υπολογίζουμε κάθε κλάσμα που περνά... Όσο δύσκολες κι αν είναι πια οι καταστάσεις στη ζωή μας, εύχομαι υγεία πάνω από όλα φυσικά κι ελπίζω να βρείτε το χρόνο να λιώσετε τα αγαπημένα σας video games! :)
Οι όμορφες αναμνήσεις μας είναι το μέρος απ' το οποίο κανείς δεν μπορεί να μας διώξει. Η πρόσκαιρη ευχαρίστηση μοιάζει με λουλούδι που χάνει την ομορφιά του.
Πραγματικα ωραιο αρθρο που ξυπνα σε ολους ωραιες αναμνησεις.Οι καλυτερες δικες μου αναμνησεις ειναι οταν απεκτησα το SNES και ακομα καλυτερη αργοτερα οταν απεκτησα το πρωτο Playstation που παραμενει η αγαπημενη μου κονσολα.
Ωραίες εποχές. Τότε που η τελεία στην οθόνη αναπαριστούσε ένα διαστημόπλοιο το οποίο το έβλεπες μόνο με τη φαντασία σου.
απλα τελειο το αρθρο.γεματο αναμνησεις και χαμενη παιδικοτητα που ολοι προσπαθουμε να κρατησουμε.για μενα η καλυτερη αναμνηση οταν πηρα το super nes καποια μαγικα χριστουγεννα!
Ωραιος φιλε ,παρομοιες και εγω αναμνησεις, θυμαμαι οταν ειμουν μικρος απο τα καλαντα αγορασα τις πρωτες μου κονσολες ,φορητες και μη, εκεινων καιρο ,ειμασταν φτωχη οικογενεια, δεν μπορουσαν οι δικοι να μου αγορασουν κονσολα μονο τα gameboy θυμαμε με χιλια ζορια ,τα αλλες κονσολες απο τα καλαντα και δωρα απο καποιους συγγενης ,Τωρα με περηφιανια μπορω να λεω οτι αγοραζω σχεδον τα παντα οσον αφορα το gaming και γενικα τα ηλεκτρονικα ,φυσικα με τις 2 δουλειες που κανω... και περιμενω τα Χριστουγενα για να παρω μια 55 αρα 3d τηλεωραση ,με λεφτα φυσικα που τα φυλαγα για ενα διαστημα ....
Είχα και εγώ SEGA :) Απίστευτες αναμνήσεις..
Κάτι άκουσα για Sonic The Hedgehog και Master System. Απλά respect.