Υπάρχει μια σύγχυση ως προς το χαρακτηρισμό τού είδους τής νέας ταινίας τού Μάρτιν Σκορσέζε. Οι Χρυσές Σφαίρες την πρότειναν στην κατηγορία της καλύτερης κωμωδίας ή μιούζικαλ. Ναι, υπάρχουν στιγμές που γελάς δυνατά, όμως, το πλαίσιο του φιλμ δεν είναι καθόλου αστείο. Είναι όπως με τις μαφιόζικες ταινίες τού Μάρτι, όπου σκάνε και κάτι σκηνές τόσο over the top καταστασιακά ή ερμηνευτικά, στις οποίες είναι αδύνατο να συγκρατηθείς, παρά τη βία ή το αιματοκύλισμα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και εδώ. Αντικαθιστώντας τα δύο τελευταία με σκληρά ναρκωτικά και πουτάνες. «Κωμωδία»; Ξανασκέψου το. Ο Τζόρνταν Μπέλφορτ τού Σκορσέζε είναι μια λαϊκή καρικατούρα που ονειρεύτηκε τα πλέον προφανή (χρήμα, γυναίκες, ακριβά αμάξια), τα απέκτησε, αλλά με ένα επιπλέον «τίμημα»: σχεδόν ποτέ δεν ήταν sober για να καταλάβει τι κάνει και πού βρίσκεται.
Ή, ακόμη πιο σωστά για την περίσταση, ποτέ δεν ήταν sober γιατί η καθημερινότητά του ήταν ήδη μια τρελή παραζάλη που απαιτούσε πολλές «ουσίες» για να του επιτρέπει να τη ζήσει. Πολυεκατομμυριούχος στα 26 του, ο Μπέλφορτ άρχισε να αντιμετωπίζεται από τις Αρχές ως κοινός εγκληματίας, καταχραστής ξένου χρήματος, φοροφυγάς, ένας ακίνδυνος απατεώνας που η ίδια η Αμερική ξέχασε (ή ξαμόλησε) σε ένα τεράστιο luna park «αυτοϊκανοποίησης», μέχρι τη στιγμή που έπρεπε να ζητήσει και το λογαριασμό, διότι ο ήρωάς μας ξέχασε να κόψει εισιτήριο… Η ταινία μοιάζει με ένα τριπαρισμένο, ηδονικό joyride που ο Σκορσέζε έχει συμπληρώσει κομμάτι-κομμάτι, για να φανερώσει πλήρως αυτό το «ψηφιδωτό» μιας ολόκληρης εποχής, ενός κοινωνικού συστήματος (και προτύπου, φυσικά), που από μικρόκοσμος της παρανομίας γιγαντώνεται σε επικό μεγαλοπιάσιμο με τρομακτικές διαστάσεις εξουσίας. Ακόμη και για αυτή την «απρόσωπη» παρέα ηλιθίων, που σχεδόν βυσσοδομεί εις βάρος μιας ολόκληρης χώρας, του λαϊκού βιοπαλαιστή των οικονομιών και του οράματος να τις πολλαπλασιάσει, να ζήσει κι εκείνος μια κάποια χλιδή ή, έστω, στην άνεση ενός ιδιόκτητου σπιτιού.
Ως περίπτωση, η βιογραφία του Μπέλφορτ περιέχει τα γνώριμα χαρακτηριστικά τού μαφιόζικου κόσμου των ταινιών του Σκορσέζε, θυμίζει τα στερεότυπα τής κάθε saga ανόδου και πτώσης οικογενειών ή φίλων που στήνουν την αυτοδημιούργητη «αυτοκτατορία» -οικονομικού εδώ- εγκλήματος, είδος που ο σκηνοθέτης κορύφωσε ιδανικά ως δημιουργός με τους «Goodfellas» (1990). Σε κάθε απόπειρα επανάληψής του, όμως, προδίδεται από τις αντανακλάσεις ενός παραμορφωτικού φακού, που πρέπει να έχει την όψη μιας ακόμη μεγαλύτερης και πιο «επικής» ταινίας (βλέπε το μάλλον αποτυχημένο «Casino» του 1995). «Ο Λύκος της Wall Street» δεν είναι μια τέτοια αποτυχία, όμως, μέσα σε όλη αυτή τη φαντεζί πρόκληση του «bigger than life», δεν αντέχει να μη φέρει στην επιφάνεια τα ελαττώματά του.
Το φιλμ αποτελείται από μια πληθώρα σκηνών, ενίοτε ανεκδοτολογικού χαρακτήρα, που συνθέτουν κάτι σαν ταινία, σχεδόν μια συρραφή από τις σκηνές που θα «ανέπνεαν» καλύτερα σε μια mini σειρά, η οποία όμως χρειάστηκε να μονταριστεί αλλιώς για να προκύψει τούτο το τρίωρο έργο (το αρχικό cut ήταν πολύ μεγαλύτερο!). Επειδή οι ήρωές του είναι -καθαρά και μόνο- καρικατούρες, δίχως πλήρη σύνθεση και διάθεση εμβάθυνσης ώστε να ιδωθούν ως αληθινοί χαρακτήρες (λες και τους απαξιώνει διότι ανήκουν σε ένα κατώτερο, λούμπεν δείγμα της ανθρώπινης ύπαρξης), ο Σκορσέζε σκαρφίζεται μια επιστροφή στη γνωστή του φόρμα αφήγησης, στήνει all time classic επεισόδια – σκηνές μεγαλείου (τα ληγμένα χάπια που καταναλώνει ο ΝτιΚάπριο με το Χιλ ή η καταιγίδα με το κότερο στη Μεσόγειο) και ελπίζει να δώσει νόημα στον κεντρικό του «χαρακτήρα», βάζοντάς τον να… εξαπολύει λογύδρια σατιρικής κριτικής που στηλιτεύουν τα «θέλω» τού αμερικανικού τρόπου ζωής. Αν προσθέσεις και τη μαστούρα, βέβαια, κάπου θα χαθείς…
Στα χέρια ενός σκηνοθέτη δίχως ταλέντο, ο «Λύκος» θα ήταν μια κανονική τραγωδία, ένα οργιαστικό party εικόνων που θα «θορυβούσε» με τα πιο ενοχλητικά ντεσιμπέλ, με μοναδικό στόχο την… ημικρανία τού θεατή. Με το Σκορσέζε πίσω από την κάμερα, όμως, είναι ακόμη ένα μεγαλεπήβολο στοίχημα με τον ίδιο του τον εαυτό και το παρελθόν τής φιλμογραφίας του. Σήμερα δεν είναι σε θέση να κερδίζει τέτοια στοιχήματα. Αλλά το ότι ρισκάρει με τόσο φωνακλάδικη τόλμη, μας διασκεδάζει. Σαν τις καταχρήσεις που ξέρεις ότι σε «χαλάνε», αλλά πέφτεις με τα μούτρα πάνω τους, ξανά και ξανά…
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Είναι Σκορσέζε. Δεν μπορεί να είναι κακό σινεμά. Ενίοτε μεγαλουργεί, ενίοτε σε κάνει να κοιτάς το ρολόι, ενίοτε σου αφήνει την πικρή γεύση ενός «ασπόνδυλου» κατασκευάσματος, που μπορεί να σου επιβληθεί επειδή είναι τόσο φανταχτερό, εξωφρενικό και loud, αλλά αν το ζυγίσεις σωστά, θα δεις ότι δε σε «ρίχνει». Θα υπάρξουν και θεατές που θα ενοχληθούν από την εμμονή στη χρήση «ουσιών» ή τις σεξιστικές αναφορές και υπερβολές (δίχως να μιλάμε για πορνογραφία). Υπάρχουν στιγμές που το δράμα λείπει. Και αυτή η αίσθηση θα σε κάνει να στενοχωριέσαι λίγο για την ταινία που δεν είδες.
Του Ηλία Φραγκούλη, σε συνεργασία με το freecinema.gr
Βρείτε το freecinema.gr στο facebook
Tsamba_Gamer: Kingdom Come: Deliverance II, Deponia και άλλα δωρεάν games
Άρα με αυτά που διάβασα η ταινία είναι για 8. XD
Καλά κρασιά. Μάλλον κρητικός από την Κρήτη είναι ο γράφων, παρά κριτικός κινηματογράφου.
1) Αποτυχία το Casino? Omg και 3 lol... Μάλλον άλλος είναι η αποτυχία η ίδια.
2) 'Είναι Σκορσέζε. Δεν μπορεί να είναι κακό σινεμά.'
Σώπα? Δηλαδή Αν η ΙΔΙΑ ακριβώς ταινία ήταν π.χ. του Michael Man, τι θα έλεγες ρε μεγάλε? Ρητορική η ερώτηση φυσικά, αλλά μάλλον θα έβαζες 1 αντί για 6.
3) '[...] βάζοντάς τον να… εξαπολύει λογύδρια σατιρικής κριτικής που στηλιτεύουν τα «θέλω» τού αμερικανικού τρόπου ζωής.'
Δεν περιγράφω άλλο!!!
Παιδια την ειδα χθες την ταινια, ειναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ο Σκορτσεζε ειναι επιτελους μετα απο χρονια πιο απελευθερωμενος και θυμιζει η σκηνιθεσια του τα Καλα Παιδια... ο Ντι Καπριο κατα τη γνωμη μου στην κορυφαια ερμηνεια της καριερας του μεχρι στιγμης! αυτα... απλα δειτε την και βγαλτε τα συμπερασματα σας.
Μια κριτική (που θέλει να θεωρείται αντικειμενική) που μέσα στο κείμενο έχει τις λέξεις αποτυχία και Casino στην ίδια πρόταση είναι...αχαρακτίριστη....Όσο και αν το σενάριο του Casino μπορεί να μην άρεσε σε όλους, είναι μια ταινία που για 2 ώρες, απολαμβάνεις δείγματα τόσο σκηνοθεσίας όσο και ερμηνειών, ακόμα και απο την Stone....
Υπάρχει μια λέξη στην ελληνική γλώσσα, που αρχίζει από 'μ' και έχει μέσα 3 'α'.
Την βρίκατε? Ναι! Είναι η μανιταρόσουπα!
Η θολο / υποκουλτούρα σε όλο της το μεγαλείο. Κάνει ο κάθε μανιταρόσουπας ένα μπλόγκ και γράφει ότι του κατέβει στο κεφάλι.
Σου λέει: Πως θα διαφέρω από τους φυσιολογικούς, καθημερινούς ανθρώπους, χωρίς να έχω ούτε ΕΝΑ άξιο προσόν για να κάνω την διαφορά, όπως π.χ. ένας επιστήμονας?
Θα το -παίξω- άνθρωπος της τέχνης και των γραμμάτων. Κουλτούρα και ιστορίες για αγρίους.
Θα υποτιμάω ότι είναι αρεστό στον απλό λαό, και θα αναδεικνύω την κάθε αρρώστια σαν ανώτερη επιπέδου τέχνη. Θα χρισημοποιήσω και μερικές λέξεις που δεν είναι και τόσο καθημερινές, και όλα κομπλέ.
Θα κυκλοφορώ με κασκόλ το καλοκαίρι, και σορτσάκι με σακάκι, αρβύλες και γαλλικό μπερέ το χειμώνα.
Θα εξυμνώ κάτι 6ωρες ταινίες Ιρανικού κινηματογράφου.
Θα προμοντάρω το άρρωστο και θα θάβω το φυσιολογικό.
Και άμα το σκεφτείτε, αυτό συμβαίνει πλέον με κάθε μορφή τέχνης.
Κάποτε τέχνη ήταν αγάλματα και ψηφιδωτά, που απαιτούσαν χρόνια και ΤΑΛΕΝΤΟ για να σκαλιστούν.
Σήμερα κάτι αλκοολικοί και παιδεραστές ρίχνουν κουβάδες από μπογιές πάνω σε έναν καμβά και το λένε αφηρημένη τέχνη. Και βγάζουν εκατομμύρια, είναι σε όλες τις κοσμικές δεξιώσεις και συνεχίζουν τις ανωμαλίες τους ανενόχλητοι, γιατί κάτι άτομα σαν και τον κριτικό από πάνω, τους εκθειάζουν και τους αποκαλούν 'καλλιτέχνες'.
Ειλικρινά, όχι απλά δεν μου καίγεται καρφί για 'Τον Λύκο της Ουόλ Στρίτ', αλλά ούτε καν μου άρεσε το τρέιλερ.
Παρόλα αυτά, έχω κουραστεί με τον εν λόγο 'κριτικό' και τις δήθεν ψαγμένες του κριτικές και απόψεις.
kOimpreSSer, σε παρακαλώ μην προχωράς σε χαρακτηρισμούς. Διέγραψα το τέλος του προηγούμενου post σου. Παρακαλώ παραμείνετε στο σχολιασμό του review και όχι του αρθογράφου γιατί χάνεται το νόημα.
Φιλε kOimpreSSer συμφωνω απολυτα μαζι σου δεν νομιζω να υπαρχει και καποια ταινια που να αρεσει στον εν λογω κυριο http://www.youtube.com/watch?v=M68XWKDI1Q4
Δεν ξέρω για τον λύκο τι παίζει αλλά η αναφορά για αποτυχημένο το Casino μόνο ατυχής μπορεί να είναι.
Στο IMDB παίρνει ως τώρα 8,9!
Μιας και την ειδα εχθες μπορω να μιλησω. Η ταινια εχει προβληματα τα οποια βρισκονται κυριως στο μονταζ. Ελπιζω σε ενα extended cut μιας και δεν προοριζοταν για 3ωρη ταινια αλλα για μεγαλυτερη. Δεν ειναι για ολους. Κοριτσακια και μεγαλυτερο σε ηλικια κοινο δεν μπορουν - δεν πρεπει να την δουν. Ειναι προκλητικη αλλα ταιριαζει στο συνολο. Δεν ειναι κακη ταινια. Ουτε το καζινο ηταν κακη ταινια. Εχει εξαιρετικες ερμηνειες και για σινεμα ειναι φοβερη ταινια
Μπράβο αυτό είναι Review ταινίας.Είσαι ωραίος.
Απλά ταινιάρα και ο Ντι Κάπριο αξίζει να πάρει οσκαρ!!
Η ταινια χωρις Ντι Καπριο και Τζονα Χιλ θα ηταν το απολυτο τιποτα...Περιμενα οτι θα δω μια βαρετη βιογραφικη ταινια που θα στηλιτευει τη σαπιλα του χρηματοπιστωτικου συστηματος ΑΛΛΑ δεν εχει καμια σχεση...Ειναι κωμωδια με ενωμενα σκετς σχετικα με ενα στοριλαιν...Αυτο μου εδωσε εμενα να καταλαβω..Η υποθεση ειναι μονο δεκα με εικοσι λεπτα..Ολο το αλλο ειναι Ντι καπριο και Χιλ σε τρομερες κωμικες ερμηνειες και καταστασεις..
Η κριτικη ειναι εντελως ασχετη με την ταινια και την υποτιμα παρα πολυ ,και συμφωνω με τους παραπανω σχεδον σε ολα με τη μονη διαφορα οτι δεν ειναι κωμωδια απλα σε μερικα σημεια τραγικα,βγαζει γνησιο γελιο οπως συμβαινει και στην πραγματικη ζωη,οσο για τις σκηνες με τα ναρκωτικα και τα οργια οποιος κομπλαρει ας παει να κλειστει σε μοναστηρι!και κλεινω με την ερμηνεια του Ντικαπριο που ειναι η μεγαλυτερη που μας εχει χαρισει ,το οσκαρ θα ηταν το λιγοτερο που μπορουν να του προσφερουν!Ειναι συγκλονιστικος!Και ειδικα σε ενα σημειο που ειναι εντελως λιωμα και σερνεται!!!Απλα δειτε τη .....
ταινιαρα με ντικαπριο....οτι ακριβως περιμενα...
Νομίζω οτι αξιζει αρκετα παραπάνω απ οτο 6 που δίνει ο συντάκτης, μάλλον προς 8 θα βαθμολογούσα.
ΤΑΙΝΙΑΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
'Eπος!!! Ο Σκορσέζε είναι μεγάλος δάσκαλος.Τί να μας πούνε οι κριτικές,έχουμε και μάτια και αντίληψη.Όποιος μπορεί ας σκηνοθετήσει καλύτερη ταινία.
Αυτήν ήθελα πολύ να την δω αλλά πάλι δεν πρόλαβα...δεν ξέρω αν θα παιχτεί σε κανέναν θερινό...
Εγώ την θεω΄ρω ταινιάρα. Πολύ ανώτερη από 6!!!