Του χρήστη lovesfool
Μια και είναι καλοκαιράκι, είπα να δοκιμάσω κι εγώ την «ηλεκτρονική» μου πένα με ένα λίγο πιο γενικό θέμα. Είναι η συνέχεια μίας συζήτησης που ξεκινήσαμε στο νέο για την ένταξη του Ράλι Ακρόπολης στο φετινό παιχνίδι WRC. Δεν είμαι ένθερμος φαν του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ναι, βλέπω Top Gear. Ναι, σαν πιτσιρικάς χάζευα αραιά και που τις εκπομπές του Σταθάκη ή πιο πρόσφατα το Traction, αλλά μόνο αν τις πετύχαινα στο ζάπινγκ. Ναι, μερικές φορές παίζω παιχνίδια αγώνων, είτε μιλάμε για F1, είτε για ράλι, είτε για παιχνίδια σαν το Need for Speed Shift, Gran Turismo ή Forza Motorsport. Όχι, δεν αγοράζω ότι τέτοιο παιχνίδι βγαίνει. Όχι, δεν ξέρω να μοντάρω αυτοκίνητο, ούτε καν σε video game για Nascar. Όχι, δεν βλέπω τους αγώνες F1 στον Alpha. Όχι, δεν ξέρω καν να παίρνω στροφή με χειροφρενιά στην πραγματική ζωή (παρότι υπήρξα κι εγώ 18 κάποτε...).
Παίζοντας, όμως, πρόσφατα το DiRT 2 και πετυχαίνοντας σε ζάπινγκ ανασκόπηση του φετινού Ράλι Νέας Ζηλανδίας, ανακάλυψα ότι ο πάλε ποτέ βασιλιάς του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχει πλέον βγάλει την επιβλητική του κόκκινη κάπα και το ολόχρυσο στέμμα με τα ρουμπίνια και έχει ντυθεί τραβεστί, φορώντας κουρέλια, χαρτόκουτο για στέμμα και κραγιόν στα χείλη. Κάποτε, παιχνίδια που αφορούσαν το WRC ήταν θεσμοί της βιομηχανίας. Στην εποχή του πρώτου PlayStation η σειρά Colin McRae είχε αντίστοιχη απήχηση με το Gran Turismo, ενώ στα ουφάδικα χαλάγαμε περιουσίες από κέρματα προσπαθώντας να ελιχθούμε στα χιόνια με την κατάλευκη Corolla (Castol χορηγός στο καπό) και να κερδίσουμε το μισητό, μπλε Impreza (ή ανάποδα, ανάλογα με τα κέφια). Τώρα, το επίσημο παιχνίδι του WRC βγαίνει από ένα άσημο studio και ακόμα πιο άσημο εκδότη, ενώ η σειρά Colin McRae (DiRT πλέον, με το όνομα του διάσημου, μακαρίτη σκοτσέζου ως υπότιτλο), περιλαμβάνει ένα κάρο άσχετα με το άθλημα αυτοκίνητα, γκράφιτι, μουσική, έντονα χρώματα, διακοσμητικά κουκλάκια για το καντράν και ζάρια για να κρεμάσουμε στον καθρέπτη, ένα κάρο Αμερικάνους ως “celebrity cameo” (γνωστοί για την παράδοσή τους στα Ράλι;;;;!!!!!) και πολλά, μα πάρα πολλά τρακαρίσματα.
Νομίζω ότι η κατάντια του WRC κατοπτρίζεται απόλυτα αν συγκρίνει κάποιος το DiRT με το DiRT 2. Τα χωρίζει μόλις ένας χρόνος σε ότι αφορά την ημερομηνία κυκλοφορίας τους, αλλά κοιτώντας το περιεχόμενό τους και τον τρόπο που προσεγγίζουν την ιδέα του ράλι, θα νόμιζε κανείς ότι τα χωρίζει πάνω από δεκαετία. Στο πρώτο DiRT έχει αυτοκίνητα από κάθε σημαντική εποχή των Ράλι. Από τα πρόσφατα Citroen C4, Subaru Impreza, Peugeot 207, τα πιο παλιά Toyota Corolla και Citroen Xsara, τα πιο κλασικά Lancia Delta, Lancia, Audi Quattro μέχρι τα εξειδικευμένα «κτήνη» αναβάσεων, όπως το Toyota Tacoma ή το κλασικό Peugeot του Vatanen, όλες οι περίοδοι και όλα τα είδη Ράλι είχαν μία σωστή αντιπροσώπευση (μέχρι και Dakar με τα Raid), παρά τις μικρές παραφωνίες με κάτι αμερικανοκεντρικά εκτρώματα. Η παρουσίαση ήταν λυτή. Καθόλου λίπος. Απλό, ξερό μενού επιλογών, χωρίς τυμπανοκρουσίες ή φαμφάρες. Το replay της κάθε ειδικής διαδρομής σε μαγεύει και σε αιχμαλωτίζει. Έχει απλά ένα ξερό μουσικό χαλί και τίποτα παραπέρα, εστιάζοντας αποκλειστικά και μόνο στο αυτοκίνητο και τον δρόμο. Χαζεύοντάς το νιώθεις σαν να είσαι ο McRae, ο Sainz, ο Duval, ο Mikkola, ο Vatanen (που μην ξεχνάμε, φοράει Storm). Νιώθεις ότι ζεις στην εποχή των παρανοϊκών Group 4 και των αυτοκτονικών, αλλά ταυτόχρονα τόσο μαγευτικών, αναβάσεων στο Pikes Peaks, με τα λάστιχα του αυτοκινήτου να αγγίζουν στον γκρεμό την ώρα που γλιστράνε πάνω στην χωμάτινη πούδρα με 130 χλμ./ώρα μπαίνοντας στη φουρκέτα.
Το DiRT 2 δεν έχει κανέναν τέτοιο ρομαντισμό. Το κεντρικό του πρόσωπο τα λέει όλα. Ken Block. Είναι φασαριόζικο, έχει αισθητική γκράφιτι, έχει ένα κουβά περιττές σάλτσες στα μενού, στις διακοσμήσεις των αυτοκινήτων, σε όσα συμβαίνουν πριν, μετά και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Η ουσία έχει φύγει. Αν το DiRT, όπως το παλιό WRC, είναι μία καλοψημένη New York Steak χωρίς γαρνιτούρα, το DiRT 2 είναι ένα λιγδιασμένο burger με μανιτάρια, κρεμμύδια, τυριά και ένα κάρο σάλτσες για να κρύψουν την μικρή ποσότητα, την κακή ποιότητα και το άστοχο ψήσιμο του μπιφτεκιού. Αυτοκίνητα; Ότι να ‘ναι. Πάνε οι κλασικές επιλογές του ράλι. Πάει η Dedra, το Quattro και η Stratos. Έχουν δώσει τη θέση τους σε αμερικάνικες ή άλλες εταιρίες που ενδιαφέρονταν για product placement. Έτσι, στους χωματόδρομους του Μαρόκο, μπορείτε να οδηγήσετε τροποποιημένα ράλι αυτοκίνητα όπως BMW, Mitsubishi Eclipse ή Dodge. Αμάξια, δηλαδή, που πέρα από το ότι ένα κλασικό Fiat Abarth 500 του 90’ θα έκανε κύκλους γύρω τους, κατά πάσα πιθανότητα θα έσπαγαν μετά την πρώτη στροφή σε μία χωμάτινη διαδρομή ράλι (μα είναι δυνατόν να έχει BMW;;;;;!!!!). Για να βρεις αγώνα ράλι πρέπει να ψάξεις με κιάλια, καθώς τα κυρίως αγωνίσματα αφορούν μικρές, κλειστές πίστες, πολλά αμάξια να τρέχουν μαζί, στροφές με τις μπάντες και τρακαρίσματα, θυμίζοντας περισσότερο NFS Underground παρά οτιδήποτε άλλο. Στα ενδιάμεσα, ο Ken Block και τα φιλαράκια του (άλλη μία περίπτωση που κάποιος σαν τον Sainz θα είχε τερματίσει την ειδική με την όπισθεν πριν προλάβει ο Block να πάρει την τρίτη στροφή χωρίς να τρακάρει) πιάνουν την κουβέντα μεταξύ τους και σε εμάς σε μία λογική και με μία φρασεολογία skateboard.
Μην με παρεξηγείτε. Το παιχνίδι είναι καλό. Τεχνικά είναι πολύ καλύτερο από τον προκάτοχό του (άλλος ένας λόγος που σε κάνει να μην πιστεύεις ότι έχει μεσολαβήσει μόλις ένας χρόνος ανάμεσά τους). Δεν είναι όμως το ράλι που αγαπήσαμε. Συμπέρασμα; Γερνάω. Ουσιαστικότερο συμπέρασμα; Ο βασιλιάς είναι πλέον γέρος, γυμνός και αδύναμος. Σήμερα συμμετέχουν ουσιαστικά μόλις δύο ομάδες, η Citroen και η Ford. Τα χρήματα που δαπανούσαν άλλοτε έχουν μειωθεί στο ελάχιστο, το πρωτάθλημα αδυνατεί να προσελκύσει πλέον ταλαντούχους οδηγούς (άλλος ένας λόγος που ο Loeb έχει πάρει 8 πρωταθλήματα και 72 αγώνες) και σε κάθε αγώνα «σέρνουν» το φάντασμα ενός άλλοτε θαυμάσιου αθλήματος από χώρα σε χώρα, στη σκιά του μεγαλείου που είχε κάποτε. Κάποτε, οι εταιρίες διαφήμιζαν το κάθε πρωτάθλημά τους, καθώς ο τίτλος είχε τεράστια αίγλη. Σήμερα, η Citroen έχει πάρει 8 πρωταθλήματα με το Loeb, όλα συνεχόμενα, και δεν έχει βγάλει ούτε μία αφίσα στο δρόμο για να μας το διατυμπανίσει. Το αποτέλεσμα είναι παιχνίδια σαν το WRC να βγαίνουν πλέον από τριτοκλασσάτα studio και το DiRT να έχει πρωταγωνιστή έναν Αμερικάνο με χρυσό δόντι που κάνει ακροβατικά σαν να είναι τσίρκο (κάτι σαν να συγκρίνεις τους Harlem Globetrotters με τους LA Lakers).
Γερνάω...
Το πρόβλημα είναι για άλλη μια φορά η οικονομική κρίση. Οι εταιρείες δεν έχουν χρήματα για "πέταμα" σε αγώνες και προτιμούν να κλειστούν στα εργαστήρια να βγάλουν κάτι νέο που θα αγοράσει ο κόσμος παρά να σπαταλούν αμέτρητα ποσά σε ταξίδια, δοκιμές και αγώνες. Πόσο μάλιστα όταν ξέρουν πως την Citroen και τον Loeb (με την τεράστια πείρα που διαθέτουν) δε μπορούν να τους χτυπήσουν με τίποτα. Μοναδική racing εταιρεία που προσπαθεί να κάνει κάτι είναι η M-Sports που σε κάθε WRC διαθέτει πάνω από 20 Ford Fiesta σε διάφορές ομάδες προκειμένου να χτυπήσουν την Citroen.
Πρόσφατο παράδειγμα είναι τα φετινά X-Games RallyCross στα οποία συμμετείχε για πρώτη φορά ο Loeb και κατάφερε να κερδίσει αφήνοντας πίσω Block και Doran.
Ελπίζω η VW να μπει δυναμικά του χρόνου και να αλλάξει τα πράματα.
Όσον αφορά το gaming, έχω εμπιστοσύνη στην Milestone και πιστεύω πως φέτος θα είναι πολύ καλύτερο το παιχνίδι.
Ως πρωτάθλημα το WRC δεν έχει κανένα πλέον ενδιαφέρον... Οι καλές εποχές που έτρεχαν Mitsubishi, Subaru, Citroen, Ford, Hyundai, Peugeot, Skoda, και οδηγοί όπως Makinen, Sainz, Burns, McRae, Gronholm, Panizzi, Martin, δεν βλέπω να έρχονται ξανά.... Πλέον τρέχει ένας Loeb μόνος του, και ξαφνικά ανακαλύψαμε το φαινόμενο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, μπλα..μπλα..μπλα... Μεγάλος οδηγός δεν το αμφισβητεί κανείς, αλλα όταν τρέχεις μόνος σου δεν γίνεται να έλθεις δεύτερος...
Μακάρι κάποια στιγμή να νιώσουμε κάποια στιγμή την αίγλη του παρελθόντος (αν και χλωμό το βλέπω). Κάποτε έβλεπες F1 και ήξερες οτι στο τέλος θα νικήσει ο Γερμανός, παράλληλα τις ίδιες εποχές στο WRC σπουδαίοι οδηγοί έδιναν μάχες μέχρι και την τελευταία ειδική. Σήμερα έχουμε φτάσει στο ακριβώς αντίθετο. Απίστευτα προβλέψιμο το WRC και γεμάτη συγκινήσεις η F1...
Δεν φταίει μόνο η κρίση. Φταίει και η ηλίθια "πολιτικά ορθή" περιβαλλοντική μας συνείδηση, που πολύ σωστά κράζει και ο Clarkson συχνά στο Top Gear.
Τη δεκαετία του 80 ή του 90 το να έχεις ένα αυτοκίνητο που κέρδιζε αγώνες ήταν κάτι cool, που το διαφήμιζες. Σήμερα, το κύριο διαφημιστικό μήνυμα είναι οι χαμηλοί ρύποι και η κατανάλωση. Το να βγεις και να πεις ότι κέρδισες το WRC αμέσως σημαίνει και ότι το αμάξι σου "πίνει τα κέρατά του" και ρυπαίνει το περιβάλλον (λες και εκτός από το σασί έχει καμία σχέση το C4 του Loeb με το δικό μου).
Επιμένω ότι δεν είναι ο Loeb που είναι ο ταλαντούχος. Απλά στους τυφλούς κυριαρχεί ο μονόφθαλμος (άμα είναι να τον συγκρίνουμε με τον Block και τον άλλο, τον Παστουρμά και να αναρωτιόμαστε και ποιος θα κερδίσει άραγε).
Τώρα, σε σχέση με το παιχνίδι, επί εποχής PSOne το Colin McRae ήταν system seller. Υπήρχε κόσμος που αγόραζε κονσόλα κυρίως για να παίξει αυτό. Τώρα το επίσημο παιχνίδι του WRC δεν λέει και πολλά σε κανέναν (όπως και το ίδιο το πρωτάθλημα, άλλωστε). Εν μέρει, για αυτό και στεναχωριέμαι. Το DiRT 2 που αναφέρω σαν παράδειγμα είναι εξαιρετικό παιχνίδι, αλλά το αντικείμενο που πραγματεύεται είναι, δυστυχώς, κενό περιεχομένου.
Άσχετο, αλλα είχε Lancia Dedra το Dirt, η έχει γίνει τυπογραφικό και μιλάμε για την Delta?
Delta είχε. Σωστά. Θα μπορούσε πάντως να έχει και Dedra...
Κύριε admin, στη κεντρική σελίδα δεν εμφανίζεται ο αριθμός από τα σχόλια που έχει το κείμενό μου (τι κείμενο, μιλάμε για πόνημα, για μελέτη, για δοκίμιο). Τι δάκτυλος είναι αυτός; Τι σκοτεινά συμφέροντα κρύβονται από αυτό το σαμποτάζ;
Εμφανίζεται με ένα μικρό delay αγαπητέ, δεν κάναμε ειδική λειτουργία για εσάς! XA XA XA
δυστυχώς το WRC είναι κατάντια και το κοινό που το παρακολουθεί ελάχιστο πλέον.. και πολύ φοβάμαι ότι κάπου εκεί, σε μερικά χρόνια, θα πάει και η F1 με όλους αυτούς τους περιορισμούς..
PS... lovesfool γερνάω μαζί σου.. ακόμα θυμάμαι το Sega Rally με τα θρυλλικά αυτοκινητάκια και τις επικές LAN μάχες στο γραφείο... τότε είχε αξία να προσπαθείς να ξεκλειδώσεις το Renault 5 Alpine και το Peugeot 205, αμαξάρες που έτρεχαν και κέρδιζαν.. σήμερα τρέχει το ξενέρωτο Fiesta και το ακόμα πιο ξενέρωτο C3 (ή μήπως C4???) ξενέρωσαν τα αμάξια, ξενέρωσε το πρωταθλημα, ξενερωσαν τα παιχνιδια...
γερνάω
Πληροφοριακά πάντως η ΝΟΚΙΑ απο του χρόνου πλέον δεν θα είναι χορηγός, και δεν θα πληρώνει μεγάλο μέρος του παραβολου που πληρώει η κάθε χώρα προκειμένου να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα... Το συγκεκριμένο ποσό πλέον είναι αρκετά μεγάλο (δεν θυμάμαι ακριβώς πόσο), και μην σας κάνει έκπληξη αν του χρόνου Acropolis καπουτ....
Φιλε lovesfool πολυ ωραιο και ευχαριστο στην αναγνωση κειμενο!
Δεν ασχολουμαι καθολου με ραλυ, αλλα τη διασκεδαση που μου προσεφεραν τα mcrae 1&2 δεν τη βρηκα ποτε στο dirt.
Απο κει και περα αυτο που παρατηρεις ειναι μια γενικη καθιζηση του ολου πραγματος.
Και η F1 παρ ολο που εχει πολυ εντυπωσιακα πρωταθληματα τελευταια, δεν πιανει ουτε για πλακα την αιγλη που ειχε απο 1996-2003Ο Σουμαχερ ηταν σταρ οτι και να λεμε και παρολο που 'χε καταντησει μονοτονο το αθλημα, ηταν πισω σε τηλεθεαση μονο απο το παγκοσμιο κυπελλο και το ρολαν γκαρος. Τωρα ουτε κατα διανοια τετοια πραγματα.
Γενικα η κριση εχει χτυπησει πολυ ασχημα τις αυτοκινητοβιομηχανιες και αυτο με τη σειρα του παιρνει σβαρνα τα σχετικα αθληματα και τα παραγωγα τους. Δε φταιει οτι δεν υπαρχει ανταγωνισμος. Τα λεφτα που πεφτουν πια για τη διαφημιση, την αναπτυξη κλπ κλπ ειναι κατα πολυ λιγοτερα. Και στην ακριβη f1 φετος βρηκαν θεση ομαδες που ουτε για πλακα δε θα παιζαν καποτε γιατι πολυ απλα συρρικνωθηκαν οι δαπανες των ισχυρων κι εκλεισε η ψαλιδα.
Πόσο, μα ΠΟΣΟ συμφωνώ με αυτό το άρθρο του lovesfool!
Το WRC ήταν για μένα το καλύτερο μηχανοκίνητο άθλημα στον κόσμο και το αγαπούσα σαν τρελός! Εννοείται ότι πήγαινα στις εκκινήσεις του Ράλι Ακρόπολις και δεν θα ξεχάσω ποτέ την "μαγεία" μέσα στο Ολυμπιακό στάδιο όπου ΟΛΟΙ οι οδηγοί είχαν πει ότι ήταν ότι καλύτερο μέχρι τότε στην "ραλιστική" ζωή τους!
Πλέον ούτε να το φτύσεις δεν είναι το αγώνισμα μιας και η FIA κατάφερε και το έκανε του πεταματού!
To ίδιο πράμα συμβαίνει και στην Formula 1 κατ' εμέ, απλά εκεί λόγω διαφήμισης υπάρχει τρελή προώθηση.
Όταν λοιπόν δεν σέβονται το ίδιο το αγώνισμα, νομίζω το λιγότερο που μπορούμε να περιμένουμε είναι καλά παιχνίδια!
Θα σταματήσω εδώ γιατί δεν θέλω να βγάλω άλλη χολή για ΟΛΑ όσα έχουν γίνει στο WRC την τελευταία δεκαετία!
(επίσης αγαπώ Citroen και ειδικά Loeb... άσχετα πλέον που δεν υπάρχει ανταγωνισμός)
Ωραίο το άρθρο.
Εγώ πάλι πίστευα ότι το κοινό δεν ασχολείται με το WRC λόγω της μισητής για εμένα F1 (το WRC το θεωρώ πιο εντυπωσιακό και πιο επαγγελματικό από το να βλέπω τα μονοθέσια της F1 πέρα-δώθε-αριστερά-δεξιά...) αλλά δεν ήξερα ότι φταίει η FIA για αυτή την καντάντια.
Το τελευταίο καθαρόαιμο και στιβαρό WRC που είχα παίξει ήταν το WRC5 στο PS2. Μετά από αυτό το χάος.
Πάντως καμία σχέση. Διέκοψα το DiRT 2 (βαρέθηκα να παίζω τις ίδιες 4 πίστες με τα ίδιο 2 αμάξια) και έβαλα πάλι το πρώτο DiRT. Μαγικές, νοσταλγικές στιγμές στα replay που δεν προσφέρει σε καμία περίπτωση το 2 με τις Dodge και τις BMW του (μέχρι και Hammer έχει στα Raid, αν έχουν τον θεό τους, δίπλα σε Bowler και Mitsubushi...).
Ford Escort MK του τότε, να βρυχάται σαν τρελό στα βουνά και τους χωματόδρομους της Ιταλίας, περνώντας ξυστά από χαντάκια, δέντρα και γλιστρώντας στο χαλίκι με τον συνοδηγό να φωνάζει σαν τρελός τις στροφές. Ούτε χαζές μπάντες και χειροφρενιές, ούτε τίποτα. Μόνο μπροστά, όσο πιο γρήγορα γίνεται, χωρίς καραγκιοζηλίκια και περιττά πράγματα.
Υ.Γ. Σας είπα ότι ο Block στο Rally Νέας Ζηλανδίας βγήκε εκτός σε δύο ή τρεις ειδικές; Κάποιος πρέπει να του πει ότι οι ειδικές δεν είναι Ghymkhana. Σκοπός είναι να πας πιο γρήγορα από τους άλλους. Δεν έχει πόντους για τις πιο εντυπωσιακές κολιές ή άλματα...
Καλά αυτο δεν αποτελεί είδηση, μολις 2 φορές έχει τερματίσει φέτος με σύνολο 4 βαθμούς (μην τον αδικούμε πάντως, δεν έχει τρέξει σε όλο το πρωτάθλημα). Όλοι αυτοί (βλέπε και Raikkonen) περαστικοί μισθοφόροι είναι....
Εξαιρετικό κείμενο.
Τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι. Από τότε που η Codemasters αποφάσισε να ακολουθήσει τον ..american way, τα παιχνίδια CMR πέθαναν. Από το πρώτο Dirt κιόλας φάνηκε αυτό. Μπορεί να έχει rally events αλλά αυτά απότελούν με το ζόρι τον μισό τίτλο. Τα υπόλοιπα είναι φανφάρες και θέαμα. Στο Dirt 2 τα πράγματα έγιναν χειρότερα. Το Dirt 3 έγινε τελείως arcade racer.
Και κάπου ενδιάμεσα ήρθε η Black Bean με τη Milestone.
Θυμάμαι κάποιο developer diary που είχα δεί πριν την κυκλοφορία του FIA WRC.
Δεν ήξερα καν το studio (ή δεν είχα ακούσει για κάποια καλή δουλειά τους). Είχε βγεί ένας Ιταλός με κουτσουρεμένα αγγλικά και έλεγε διάφορα για το παιχνίδι. Εκεί χτύπησαν τα καμπανάκια. Δυστυχώς το τελικό παιχνίδι ήταν μια μετριότητα που βαριόσουν μετά από λίγες ώρες και δεν είχες το κουράγιο να συνεχίσεις. Το WRC 2 βγήκε μια από τα ίδια.
Η Codemasters δεν θέλει, η Milestone δεν μπορεί κι εγώ περιμένω ακόμα ένα πραγματικό κλασικό WRC παιχνίδι.
Έστω κι αν το άθλημα έχει χάσει την αίγλη του, τουλάχιστον να μπορούμε να την εξομοιώσουμε στη φαντασία μας.
teras, δεν είναι και τόσο δύσκολο να έχουμε μία αξιόλογη αναβίωση (για παιχνίδι μιλάω, γιατί για το άθλημα, δεν είναι τόσο εύκολο).
Τελικά έχω επιστρέψει 100% στο πρώτο DiRT και δεν μου πάει η καρδιά να συνεχίσω με το DiRT 2 αυτή τη στιγμή, όσο καλύτερο κι αν είναι το gameplay και ο τεχνικός τομέας. Ωστόσο, όσο περισσότερο παίζω DiRT, τόσο πιο προφανής μου φαίνεται η λύση για να φτιάξει η Codemasters έναν πραγματικά εμπορικό τίτλο που θα γίνει κλασικός.
Νομίζω ότι η λύση είναι αυτό που έκανε η 2K με τον Jordan και το 2K11. Αν το άθλημα έχει κρίση, γιατί να μην πας σε μία "χρυσή" εποχή του παρελθόντος; Αν το παρόν είναι βαρετό, γιατί να μην κάνεις ένα retrospective homage σε όλες τις εποχές και τα είδη του αθλήματος που έχουν πλέον γίνει κλασικά-θρυλικά;
Η πνευματική ιδιοκτησία θα είναι απλή. Δεν νομίζω ότι ο Vatanen ή ο όποιος Vatanen θα σου ζητήσουν και τίποτα φοβερό, ούτε πιστεύω ότι η κάθε FIAT ή Toyota θα σου πει και τίποτα ιδιαίτερο για μοντέλα που έχουν σταματήσει να είναι σε παραγωγή εδώ και δεκαετίες. Αντί λοιπόν να έχεις τον Παστουρμά και τον φίλο του με το χρυσό δόντι (που κοστίζουν), μπορεί να κάνεις αναβιώσεις κλασικών στιγμών του μηχανοκίνητου αθλητισμού και μάχες που έχουν μείνει στην ιστορία (π.χ. Sainz vs McRae).
Οι gamers είμαστε 30άριδες, έτσι κι αλλιώς. Για αυτό και το εγχείρημα πέτυχε και στο ΝΒΑ 2Κ. Οι νεότεροι ίσως και πωρωθούν με την "επικότητα" της υπόθεσης (κάτι σαν Bird vs Johnson ένα πράμα) και όλοι κερδίζουν.
Λιγότερες κολιές. Λιγότερα γκραφίτι. Περισσότερος κόσμος. Περισσότερη τρέλα. Περισσότερη επικότητα.
Όσο περισσότερο παίζω το πρώτο DiRT, τόσο πιο λογική μου φαίνεται μία τέτοια κίνηση.
Ωραίο άρθρο και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου φίλε Lovesfool .
Που χάθηκαν εκείνες η ωραίες εποχές του CM............όντως της αναπολώ . Ιδίως το Dirt3 μόνο rally εφέ χρώματα , εκρήξεις , σημαίες , κόσμος και οτιδήποτε άλλο πέρα από το κόσμο του Ράλλη .Μου την έδωσε το γεγονός πως για να προχωρήσεις πρέπει αναγκαστικά να παίξεις ότι βλακεία Mode έχουν βάλει μέσα στο παιχνίδι τα οποία καμιά σχέση δεν έχουν με το καθαρό κόσμου του WRC. Για αυτό το λόγο το Dirt 3 μετά από 1 -2 ώρες και παρόλο που αγαπώ τους αγώνες στο χώμα πήγε κατευθείαν στο ράφι και μαζεύει σκόνη .........