Στο κομμάτι του σεναρίου κρίνουμε σκόπιμο να μην αναφέρουμε πολλά πράγματα λόγω της ιδιαιτερότητας της σύντομης κυκλοφορίας των δύο τίτλων, ώστε να μην χαλάσουμε την εμπειρία όποιου δεν έχει προλάβει ακόμα να ασχοληθεί με το πρώτο. Η ιστορία εξελίσσεται σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο τον πλανήτη Deponia. Ο κεντρικός ήρωας ο Rufus -ένας γκαφατζής που κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά και συνήθως τα εγχειρήματα του στέφονται με πλήρη αποτυχία- έχει ως στόχο του να τον εγκαταλείψει με προορισμό τον πλανήτη Elysium που στα μάτια του φαντάζει παράδεισος. Ένα από τα όχι και τόσο ιδιοφυή πειράματα του θα φέρει στη ζωή του την Goal, μία κοπέλα από τον Elysium και κάπου εκεί ξεκινάει η δράση. Οι προσπάθειες του ήρωα επικεντρώνονται στο να βοηθήσει την Goal να επιστρέψουν μαζί στον πλανήτη της με εμπόδια όμως να εμφανίζονται συνεχώς. Σε κάθε περίπτωση για όποιον αποφασίσει να ασχοληθεί κατευθείαν με το δεύτερο μέρος, το εισαγωγικό video θα τον κατατοπίσει σχετικά με τα ως τώρα τεκταινόμενα στον κόσμο του παιχνιδιού. Το πρόβλημα με το σενάριο είναι ότι σε ένα μεγάλο μέρος του τίτλου παραμένει στάσιμο χωρίς κάποια ουσιαστική εξέλιξη ενώ σε κανένα σημείο δεν επιτυγχάνει να καθηλώσει τον παίκτη.
Το κενό αυτό έρχονται όμως να καλύψουν οι γεμάτοι χιούμορ διάλογοι. Από την πρώτη κιόλας σκηνή οι καυστικές ατάκες διατυπώνονται με καταιγιστικό ρυθμό κεντρίζοντας το ενδιαφέρον. Σε αυτό βοηθάει και η φύση των χαρακτήρων που συναντάμε, οι οποίοι αν και δεν είναι πολλοί, ο καθένας τους έχει κάτι ξεχωριστό να προσφέρει. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η σημειολογία του παιχνιδιού, μπορέσαμε να εντοπίσουμε αναφορές από οικολογικά μέχρι και σε επιστημονικά θέματα. Το κομμάτι των γρίφων μας προβλημάτισε, όχι γιατί έχουμε αμφιβολίες για την ποιότητα τους αλλά γιατί αυτό το κείμενο προορίζεται για κοινό του 2012 και όχι της δεκαετίας του 1990. Εκεί που θέλουμε να καταλήξουμε είναι ότι οι γρίφοι του ακολουθούν τεχνοτροπία μίας άλλης εποχής. Πρώτα από όλα είναι δύσκολοι. Όχι απαραίτητα με την έννοια των παράλογων (αν και κάποιοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και έτσι, τα όρια είναι λεπτά) αλλά κυρίως επειδή απαιτούν από τον παίκτη παρατηρητικότητα ως προς το περιβάλλον σε συνδυασμό με φαντασία.
Η λογική τους είναι ιδιαίτερη, δε θα ταίριαζε στον πραγματικό κόσμο, αλλά είναι απόλυτα εναρμονισμένη με το ύφος του τίτλου. Στους έμπειρους και λάτρεις του είδους θα προσφέρουν ικανοποιητικό challenge και αρκετές ωραίες στιγμές. Για τους νέους στο χώρο μάλλον δεν θα ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή αν δεν έχουν σκοπό να του διαθέσουν τον ανάλογο χρόνο, χωρίς όμως σε καμία περίπτωση να θέλουμε να τους αποθαρρύνουμε από το να δουν ένα ποιοτικό adventure game. Την εμφάνιση τους κάνουν και κάποια puzzles με την μορφή mini game τα οποία αποτελούν ευχάριστη παρένθεση και αν και τα επίπεδα δυσκολία τους δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλα μπορούν να γίνουν απλά skip από τον παίκτη.
Ο χειρισμός είναι άμεσος και απλός χωρίς περιττές λειτουργίες. Το αριστερό κλικ χρησιμεύει για την κίνηση του ήρωα και την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, ενώ το δεξί μας δίνει την δυνατότητα να εποπτεύσουμε και να πάρουμε πληροφορίες από αυτό. Με το space bar εμφανίζονται όλα τα αντικείμενα που υπάρχουν στο χώρο δίνοντας δυνατότητα για αποφυγή του pixel hunting, στοιχείο που κάνει τον τίτλο πιο προσιτό στον μέσο gamer. To inventory ανοίγει και με την ροδέλα του ποντικιού κάνοντας την πλοήγηση σε αυτό πιο εύκολη. Η μετακίνηση ανάμεσα στις περιοχές του παιχνιδιού γίνεται γρήγορα και απροβλημάτιστα γεγονός σημαντικό αφού μας γλιτώνει από μία επαναλαμβανόμενη και βαρετή διαδικασία στην προσπάθεια για εύρεση λύσης στους γρίφους. Στον τεχνικό τομέα ο τίτλος μας άφησε μία γλυκόπικρη γεύση. Τα γραφικά είναι σχεδιασμένα στο χέρι με μεγάλη λεπτομέρεια αλλά το animation είναι χαμηλής ποιότητας. Σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει τη συνολική εικόνα του τίτλου αλλά είναι σαφώς μία παραφωνία στην σχεδόν άριστη εικόνα του. Η χρωματική παλέτα και η αισθητική του παιχνιδιού κινούνται σε μουντές αποχρώσεις, το τρίτο μέρος ελπίζουμε να δώσει σεναριακά την δυνατότητα να έχουμε μεγαλύτερη ποικιλία σε αυτό το κομμάτι.
Τα cut scenes ήταν μάλλον αδιάφορα και σίγουρα θα μπορούσαν να είχαν αποδοθεί καλύτερα, αλλά έτσι και αλλιώς είναι περιορισμένα σε διάρκεια και έχουν το άχαρο ρόλο να υποστηρίζουν μία ιστορία που όπως ήδη αναφέραμε στο μεγαλύτερο μέρος το ίδιο το παιχνίδι την αφήνει σε δεύτερη μοίρα. Οι ομιλίες είναι ιδιαίτερα εκφραστικές και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και παρουσίαση των χαρακτήρων. Από την άλλη οι μουσικές του τίτλου συνεισφέρουν στην δημιουργία της ατμόσφαιρας που αποσκοπούν αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι κάτι άξιο για περαιτέρω αναφορά.
Συνοψίζοντας, τα adventures είναι ακόμα εδώ. Το Chaos on Deponia μπορεί να μην είναι το τέλειο παιχνίδι, ούτε αυτό που θα φέρει την επανάσταση στο χώρο, αλλά στις βάσεις του κάνει σωστά όλα όσα θα έπρεπε να κάνει ένας old school adventure τίτλος. Μάλιστα η Daedalic δείχνει μία συνεχή βελτίωση στους τίτλους που αναπτύσσει γεγονός που μας γεμίζει με προσδοκίες για το μέλλον. Αυτό που μας μένει συνολικά είναι περίπου 13 ώρες με νοσταλγικό περιεχόμενο παλαιότερων εποχών, δοσμένο με τεχνικά μέσα του σήμερα καθώς και μεγάλη προσμονή για το τέλος της σειράς που αναμένεται μέσα στο 2013.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity