Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του Dragon Commander, ενός νόθου απόγονου του νεκρού βασιλιά που ατυχώς δολοφονήθηκε από τα παιδιά του. Ο μάγος Maxos είδε σε αυτόν την ελπίδα να ενωθεί το κατεστραμμένο βασίλειο ξανά και του παρέδωσε το Raven, ένα ιπτάμενο σκάφος με πάρα πολλά μυστικά και δυνατότητες. Συμπαραστάτες τη μακριά πορεία προς το θρόνο είναι οι στρατηγοί του, ο καθένας με διαφορετική προσωπικότητα και ικανότητες, το συμβούλιό του, με ένα μέλος από κάθε φυλή, ο Imp μηχανικός και, ασφαλώς, η βασίλισσα που θα διαλέξει ο παίκτης. Το gameplay περιλαμβάνει πολλά και διαφορετικά μέρη που καταφέρνουν να λειτουργήσουν αρμονικά. Στο στρατιωτικό κομμάτι, ο παίκτης ξεκινά σε έναν turn-based χάρτη όπου κάθε περιοχή έχει μια παραγωγή ανά γύρο σε χρυσό και έρευνα. Δαπανώντας χρήματα, σε μια περιοχή μπορεί να κατασκευαστεί ένα μοναδικό μόνιμο κτίριο και, ανάλογα με διάφορα πληθυσμιακά και παραγωγικά όρια, στρατιωτικές μονάδες. Τα κτίρια ποικίλουν από χρυσωρυχεία και εργοστάσια όπλων μέχρι ακαδημίες και ταβέρνες. Εκτός από τους στρατιώτες του, ο παίκτης έχει στη διάθεσή του και κάρτες τις οποίες παίζει κατά το γύρο του. Αυτές χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: διοικητικές κάρτες, που δίνουν ένα τοπικό bonus ή penalty στον αντίπαλο (π.χ. αύξηση ή μείωση του εισοδήματος για ένα γύρο σε μια περιοχή), κάρτες μισθοφόρων που χρησιμοποιούνται στη μάχη, και κάρτες τακτικής που δίνουν πλεονέκτημα ή στερούν κάτι από τον αντίπαλο (πχ αυξημένη ζημιά για ένα είδος μονάδων ή αδρανοποίηση όλων των μονάδων ενός είδους σε μια περιοχή).
Οι μονάδες μετακινούνται σαν πιόνια στο ταμπλό και στο τέλος του γύρου εξελίσσονται οι μάχες, ανάλογα και με τις κινήσεις του αντιπάλου. Οι μάχες μπορούν να γίνουν αυτόματα αναθέτοντάς τες σε κάποιο στρατηγό με το αζημίωτο ή απλά αφήνοντας το στρατό να πολεμήσει (η διαφορά στις δύο περιπτώσεις είναι τα διαφορετικά στρατηγικά και τακτικά πλεονεκτήματα που έχει ο κάθε στρατηγός, αν συμμετάσχει στη μάχη), είτε να τις χειριστεί σε real time ο ίδιος ο παίκτης. Σε κάθε γύρο ο παίκτης μπορεί (αν επιθυμεί) να αναλάβει μόνο μια μάχη απευθείας, να αναθέσει μια δεύτερη σε στρατηγό, αλλά οι υπόλοιπες υποχρεωτικά γίνονται αυτόματα. Αυτό συμβαίνει για λόγους ισορροπίας επειδή, όπως θα συζητηθεί μετά, ένας δράκος με πολλές και διάφορες δυνατότητες είναι μεγάλο ατού στο πεδίο της μάχης. Στις real time μάχες η φιλοσοφία είναι αυτή των προκαθορισμένων θέσεων όπου κατασκευάζονται κτίρια και που καταλαμβάνονται από τις αντίπαλες πλευρές. Ξεκινώντας, ο παίκτης έχει κάποια κτίρια και τις μονάδες που βρίσκονταν στην περιοχή, ενώ μετά από λίγη ώρα θα μπορεί να εμφανίσει το δράκο του. Όταν συμβεί αυτό ο δράκος δεν είναι απλά μια επιπλέον μονάδα, αλλά ο παίκτης τον χειρίζεται πλήρως όπως θα γινόταν σε ένα action game και έχει άφθονες αμυντικές, επιθετικές και υποστηρικτικές ικανότητες.
Όπως καταλαβαίνει κανείς, μπορεί να μετατρέψει χαμένες μάχες σε κερδισμένες αλλά παράλληλα δεν είναι άτρωτος. Είναι πραγματική απόλαυση να πετά γύρω γύρω ρίχνοντας μπάλες φωτιάς στον εχθρό, τόσο μεγάλη που ο παίκτης εύκολα παρασύρεται στο θάνατό του. Σε μορφή δράκου, εντολές προς τις μονάδες δίνονται κανονικά αν και με λιγότερη άνεση από την κλασσική top down προοπτική. Κάθε περιοχή έχει ένα ρυθμό στρατολόγησης από τον τοπικό πληθυσμό, μέχρι ένα μέγιστο. Οι νεοσύλλεκτοι είναι το "νόμισμα" με το οποίο αγοράζονται κτίρια, μονάδες και οι εμφανίσεις του δράκου, και ανάλογα με το πόσες recruitment citadels έχει κατασκευάσει ο παίκτης εισρέουν με ταχύτερο ρυθμό. Όταν ο παίκτης φτάσει το μέγιστο και δε μπορεί να τραβήξει άλλους, εξαντλούνται και αυτοί που έχει με αποτέλεσμα να φτάνουν γρήγορα στο μηδέν και ο παίκτης να μη μπορεί να αναπληρώσει τα κτίρια και το στρατό του ή να μεταμορφωθεί σε δράκο. Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει το ρυθμό στρατολόγησης είναι η κυρίαρχη φυλή στην περιοχή - ανάλογα με τις πολιτικές αποφάσεις του παίκτη, η δημοφιλία του ανάμεσα στους διάφορους λαούς αυξάνει ή μειώνεται επηρεάζοντας ταυτόχρονα και τον αριθμό των νεοσύλλεκτων.
Πώς λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις; Μα, φυσικά, αφού ο παίκτης ακούσει τους συμβούλους στην αίθουσα του θρόνου, και δεν είναι καθόλου συνηθισμένοι! Πέρα από τα ξωτικά και την αγάπη τους προς τη φύση, τους νάνους και την αγάπη τους προς το χρήμα και τα imps και την αγάπη τους προς τις εκρήξεις (γνωστές και σαν τεχνολογία), υπάρχουν οι ρασιοναλιστές σαυράνθρωποι και οι θρησκόληπτοι απέθαντοι. Η ποικιλία των θεμάτων είναι αντίστοιχη και είναι πιθανότατα το πιο ευχάριστο σημείο του τίτλου. Δεν πρόκειται για τετριμμένα μηχανικά ζητήματα, μα για σημαντικά κοινωνικοπολιτικά θέματα δοσμένα σφαιρικά, με χιούμορ, ευθύτητα, βάθος και υπευθυνότητα. Κάθε πλευρά (θρησκευόμενοι, οικολόγοι, επιστήμονες, πολιτικοί, τεχνοκράτες, βιομήχανοι με αδρές γραμμές) έχει τα επιχειρήματά της για κάθε θέμα και έχει θετική ή αρνητική στάση. Τα έργα μιας καταξιωμένης λεσβίας γλύπτριας καταστρέφονται από έναν όχλο φανατικών απέθαντων, μια επιστημονική έρευνα βρίσκει κοινή καταγωγή ορκ και σαυράνθρωπων εγείροντας θέμα λογοκρισίας, αν θα πρέπει να υπάρχουν εκλογές και κοινοβούλιο σε καιρό πολέμου, αν θα πρέπει να επιτραπούν γάμοι ομοφυλοφίλων, είναι ένα μικρό δείγμα μιας πολύ πλούσιας συλλογής.
Το κομμάτι αυτό πλαισιώνεται από τους εξαιρετικούς διαλόγους και παράπλευρα γεγονότα που εξελίσσονται με συγκεκριμένους πρέσβεις και στρατηγούς, που επηρεάζουν αντίστοιχα τη στάση τους. Όσο περνούν οι γύροι και νέα γεγονότα εμφανίζονται, ο παίκτης βλέπει τους χαρακτήρες γύρω του να αλλάζουν και να λένε πράγματα ακόμα και απρόσμενα, καθώς ο καθένας έχει τη δική του ξεχωριστή (και αρκετά ενδιαφέρουσα) προσωπικότητα. Η μεγαλύτερη σε μέγεθος και διάρκεια ιστορία είναι, προφανώς, η σχέση του πρίγκηπα με τη σύζυγό του (ω ναι!). Σε κάποιο σημείο ο παίκτης πρέπει να διαλέξει τη σύζυγό του από πέντε υποψήφιες, μια από κάθε φυλή, όπου κάθε μία έχει τη δική της ιδιαιτερότητα. Το τελευταίο κομμάτι αφορά τα role playing στοιχεία, που εν μέρει έχουν ήδη περιγραφεί αλλά περιλαμβάνουν και ένα αρκετά μεγάλο skill tree για το δράκο του παίκτη, καθώς και ένα αντίστοιχο research skill tree για τις στρατιωτικές μονάδες. Από την πρώτη στιγμή φαίνεται πως οι developers καταδιασκέδασαν φτιάχνοντας το παιχνίδι και θέλουν να διασκεδάσει και ο παίκτης. Η αισθητική είναι μια μίξη high fantasy και steam - punk στοιχείων, με μια δόση υπερβολής, πολλές λεπτομέρειες και πανταχού παρόν παιχνιδιάρικο και σαρκαστικό χιούμορ.
Ο νάνος σύμβουλος είναι μια καρικατούρα καπιταλιστή του 19ου αιώνα, οι undead σερβιτόρες έχουν κολοκύθες μέσα στους κορσέδες τους, οι προφορές ταιριάζουν γάντι στα πρόσωπα και ο σχεδιασμός των μονάδων είναι καθαρά steampunk (ίσως σε βάρος του fantasy στοιχείου). Οι εντυπώσεις κερδίζονται κατευθείαν, και το βασικότερο είναι πως διατηρούν μια θετική ατμόσφαιρα. Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ο παίκτης δε θα πιάσει τον εαυτό του να εκνευρίζεται ή να βαρυγκομά αλλά να το αντιμετωπίζει με χαμόγελο. Αυτό που κάνει κάθε στιγμή του Dragon Commander να ξεχωρίζει είναι οι διάλογοι και οι ατάκες που ακούγονται. Κάθε γραμμή διαλόγου, από απλή ατάκα μονάδας μέχρι κομμάτι του σεναριακού κορμού, είναι αξιοζήλευτη και αποδίδεται άψογα από τους ηθοποιούς. Η γραφή είναι ανάλαφρη, ρέουσα και κυρίως έξυπνη, κερδίζοντας αμέσως την προσοχή του παίκτη. Υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία παράλληλων ιστοριών, θεμάτων και αφηγήσεων που ξετυλίσσονται, κρατώντας σταθερά την προσοχή του παίκτη. Δε θα ήταν υπερβολή να ασχοληθεί κανείς με τον τίτλο μόνο για αυτό. Η μουσική παραμένει και αυτή σε αντίστοιχο ύφος, δένοντας με τα τεκταινόμενα.
Ένα τόσο περίπλοκο παιχνίδι όμως δε μπορεί να τα κάνει όλα τέλεια, αν και καταφέρνει να τα κάνει πολύ καλά. Αν τεμαχιστεί και συγκριθεί με ένα καλό παιχνίδι της κατηγορίας του, κάθε τομέας του Dragon Commander φαντάζει κάπως ρηχός. Ο τομέας που τα πηγαίνει λιγότερο καλά είναι οι real time μάχες. Ένα μικρό αρνητικό είναι ο χειρισμός των μονάδων όταν ο παίκτης είναι δράκος, που βασίζεται σε hotkeys. Είναι περιοριστικός και κάπως άγαρμπος, αλλά τουλάχιστον οι βασικές εντολές του "select all" και "attack" here δίνονται άνετα. Ένα σημαντικότερο αρνητικό είναι πως, παρά τη μεγάλη ποικιλία των μονάδων και την προσπάθεια που έχει γίνει για να δοθεί στρατηγικό βάθος (παίρνοντας αρκετά δάνεια από το Starcraft στις ικανότητες και τακτικές), οι μάχες καταλήγουν συνήθως σε ένα μαζικό χαμό. Αυτό δε μεταφράζεται στο ότι κερδίζει η πλευρά με τις περισσότερες ή τις ακριβότερες μονάδες -απαιτείται αρκετά καλό στήσιμο και οργάνωση του στρατού- αλλά σημαίνει πως κατά τη μάχη, επειδή οι μονάδες είναι πολλές, δεν υπάρχει micromanagement. Όποιος είναι όρθιος όταν πέσει η σκόνη, κερδίζει.
Στον αντίποδα, η τεχνητή νοημοσύνη του Dragon Commander είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Από την πρώτη στιγμή γίνεται φανερό πως οι γρήγορες κινήσεις είναι απαραίτητες, καθώς η ΑΙ είναι αξιόμαχη, αρκετά επιθετική και παίζει σταθερά, με σωστούς αν και προβλέψιμους συνδυασμούς μονάδων. Ένα παράδειγμα όμως είναι χαρακτηριστικό. Σε έναν πειραματισμό, ο γράφων μετακινούσε τις δυνάμεις του μπρος πίσω στις όχθες μιας λίμνης στο πλάι της βάσης του. Ο μεγαλύτερος εχθρικός στρατός στην άλλη όχθη προσπαθούσε σωστά να επιτεθεί στην αφύλακτη κάθε φορά είσοδο, αλλά καθώς οι αμυνόμενοι πηγαινοέρχονταν οι επιτιθέμενοι άλλαζαν συνεχώς κατεύθυνση. Μια άλλη δεδομένη τάση είναι πως ο υπολογιστής θα επιτεθεί άμεσα, ανελέητα, σε όλο και μεγαλύτερα κύματα και με όλο και καλύτερες μονάδες μέχρι να ισοπεδωθούν τα πάντα, οπότε αν ο παίκτης αντέξει -κάτι αρκετά προκλητικό- έχει κερδίσει. Η κατακλείδα είναι πως, αν και διασκεδαστικές αρχικά λόγω του δράκου και της πολύ όμορφης αίσθησης και τακτικού βάθους που δίνει, ο παίκτης τελικά θα βρεθεί να εμπιστεύεται τους στρατηγούς ή το auto resolve για να ξεφύγει από την επανάληψη και τις εκπλήξεις. Το τμήμα των skill trees είναι καλοστημένο και δημιουργεί κάποια διλήμματα, μέχρι ο παίκτης να μαζέψει αρκετά αποθέματα ώστε να αγοράσει τα πάντα. Το τμήμα της διοίκησης είναι αυτό που θα μπορούσε να έχει παραπάνω στοιχεία, καθώς η μοναδική επίπτωση της χαμηλής δημοφιλίας σε έναν πληθυσμό είναι ο χαμηλός ρυθμός νεοσύλλεκτων, πράγμα που παρακάμπτεται.
Παρόλα αυτά, το Dragon Commander καταφέρνει κάτι πολύ σημαντικό και δύσκολο: να είναι κάτι παραπάνω από το άθροισμα των μερών του. Με βάση αυτό που προσπαθεί να κάνει και τους πόρους της προσπάθειας, ένας βαθμός απλούστευσης είναι κατανοητός και μπορεί να συγχωρεθεί. Επίσης είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό δημιούργημα, γεμάτο ψυχή, που κύρια βλέψη του είναι να ψυχαγωγήσει και όχι απλά να διασκεδάσει τον παίκτη. Η ατμόσφαιρα και το gameplay του είναι τόσο πλούσια και γεμάτα που τα επιμέρους λάθη δεν αρκούν για να αμαυρώσουν τη συνολική του εικόνα, ενώ τη γραφή των διαλόγων, την ηθοποιία και την καλλιτεχνική επιμέλεια θα τη ζήλευαν πολλά πρωτοκλασάτα studios. Από πλευράς ιδεών, ο πλούτος τους είναι σπάνιος. Real time strategy, άμεσος χειρισμός ενός δράκου στο πεδίο της μάχης, turn - based χάρτης, ένα card game, άφθονοι διάλογοι, κοινωνικοπολιτικοί προβληματισμοί (έχουν υπάρξει "μεγάλα" RPG που θίγουν πολύ λιγότερα θέματα με πολύ λιγότερο βάθος από το Dragon Commander) συνθέτουν ένα αρμονικό, παραδόξως, αμάλγαμα που κρατά το ενδιαφέρον και, κυρίως, τη διάθεση του παίκτη ψηλά.
Δεν είναι ένα παιχνίδι για όλους, και ιδωμένο αυστηρά δεν είναι ένα παιχνίδι που αντέχει πολύ αυστηρή κριτική από τον αφοσιωμένο παίκτη grand strategy, TBS ή RTS. Οι θαρραλέοι όμως που θα το τολμήσουν, θα ανταμειφθούν και με το παραπάνω για κάθε δεκάρα που πλήρωσαν με ένα μεγάλο χαμόγελο.
Οι fans του PlayStation ψάχνονται μανιωδώς γύρω από το PS5 jailbreak μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις
Ψήθηκα αφάνταστα να πληρώσω αυτά τα 40Ε για να το παίξω...
Υ.Γ Αν και δεν μου αρέσει να γλύφω, Γιάννη ξέρεις να γράφεις reviews όσο λίγοι...
Ξεχωριστό παιχνίδι πραγματικά,εάν είχα gaming PC θα το τιμούσα δεόντως! Πράγματι ωραίο review!
ωραιο reniew, αξιζει να σπαταλησεις χρονο απο την ζωη σου για να ασχοληθεις με αυτο το game
Πολύ καλό φαίνεται!!!
ρε μας δουλευετε? ποιος θα δωσει λεφτα να παρει αυτο το παιχνιδι....ουτε 10 χρονων δε θα με εντυπωσιαζε!
δηλαδη αν ειναι να δινεις λεφτα σε κονσολες για τετοια παιχνιδακια...τοτε καλυτερα να μεινω στον 300ευρω φτηνο υπολογιστακο μου και να παιζω Ungry birds space.......!
Periklis διάβασες καμιά αράδα από το κείμενο ή μπα;
Ευχαριστώ πολύ παιδιά :)
Οι απαιτήσεις του μη σας ανησυχούν, ακόμα και σε παλιά μηχανήματα μπορεί να παίξει άνετα.
Minimum system requirements:
Windows XP SP 3 (Windows 7 SP 1 recommended),
2.6 GHz Core2 Duo E6600 or equivalent or better(i5 2400 or equivalent or better recommended),
2 GB RAM (4 GB RAM recommended),
NVIDIA® GeForce® 8800 GT (512 MB) or ATI™ Radeon™ HD 4850 or better (NVIDIA® GeForce® GTX 550 ti 1GB ram or or ATI™ Radeon™ HD 6XXX or better recommended),
15GB HDD space (30 GB recommended),
DirectX 9.0c compatible sound card, Mouse, Keyboard.
Από το κείμενο που διάβασα βλέπω ότι ο Γιάννης κατενθουσιάστηκε με το συγκεκριμένο παιχνίδι.Πραγματικά το περιγράφεις μοναδικά και με προκαλείς να το παίξω και να διασκεδάσω.Μπορεί να φταίει και η ευφορία (όχι η εφορία) που νοιώθουμε αυτό τον μήνα με της γιορτές κτλ και μας φαίνονται όλα πιο καλά.Μπράβο για το κείμενο πάντως.
Αν και δεν είμαι του pc gaming,λόγω των χαμηλών απαιτήσεων..ευχαρίστως θα το δοκίμαζα...
cool stuff!!!
Ότι πρέπει για να δοκιμάσω τις επιδόσεις του νέου gaming pc μου...
σα game (και απο αλλα review που εχω διαβασει) δε με τρελαινει και τοσο......
καλο παιχνιδακι