Το Alien Isolation αφηγείται την ιστορία της Amanda Riplay, κόρη της Ellen Ripley -ή αλλιώς του κινηματογραφικού alter ego της Sigourney Weaver, η οποία 15 χρόνια μετά την εξαφάνιση του Nostromo ακόμη αναζητά τα ίχνη του χαμένου σκάφους και της μητέρας της. Όταν ανακαλύπτει πως ο καταγραφέας στοιχείων πτήσης του Nostromο έχει επιτέλους ανευρεθεί και πως φυλάσσεται στον διαστημικό σταθμό Sevastopol, η νεαρή μηχανικός χωρίς δεύτερη σκέψη δηλώνει συμμετοχή και ακολουθεί το πλήρωμα της Wayland Yutani. Η άφιξη της στον διαστημικό σταθμό δεν συνοδεύεται από τους καλύτερους οιωνούς, αφού κατά τη διάρκεια της προσέγγισης μια έκρηξη την χωρίζει από την υπόλοιπη ομάδα. Με την είσοδό της αυτό που ανακαλύπτει είναι τα σημάδια ενός σταθμού στα πρόθυρα της πλήρους καταστροφής, με λεηλατημένους χώρους και σχεδόν κανένα σημείο ζωής. Μετά από αρκετή ώρα ανακαλύπτει τον λόγο για την κατάσταση καραντίνας και την ενεργοποίηση των συστημάτων ασφαλείας. Μια αγνώστου ταυτότητος εξωγήινη μορφή ζωής βρίσκεται ελεύθερη στον διαστημικό σταθμό και δεν έχει τις φιλικότερες των προθέσεων. Πριν μάθει όμως για την ύπαρξη της εξωγήινης απειλής, έχει ήδη δει και μάθει από πρώτο χέρι τα ίχνη που αυτό άφησε πίσω του.
Το Alien Isolation αφηγείται την ιστορία της Amanda Riplay, κόρη της Ellen Ripley -ή αλλιώς του κινηματογραφικού alter ego της Sigourney Weaver, η οποία 15 χρόνια μετά την εξαφάνιση του Nostromo ακόμη αναζητά τα ίχνη του χαμένου σκάφους και της μητέρας της.
Κατακρεουργημένα πτώματα "διακοσμούν" τους χώρους του Sevastopol, ενώ στα logs στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μαρτυρούν την παρακμή και την σταδιακή απαξίωση, η οποία προηγήθηκε της εισβολής του Alien - με το τελευταίο απλά να γράφει το τελευταίο κεφάλαιο στην πτώση. Ο τρόπος με τον οποίο ο τίτλος διαλέγει να βάλει τους παίκτες σταδιακά στην ατμόσφαιρα, φέρνοντας τους στην σταδιακή αναγνώριση του μεγέθους της απειλής, ακολουθεί κατά κάποιον τρόπο αυτόν της ταινίας και είναι αντιπροσωπευτικός της γενικότερης προσέγγισης που ακολούθησε η Creative Assembly. Μέχρι την πρώτη... γνωριμία με το Alien, η ένταση "χτίζεται" σταδιακά και μάλιστα με τρόπο αριστοτεχνικό. Την στιγμή όπου όλα τα κομμάτια έχουν μπει στη θέση τους και η αίσθηση της απειλής έχει φτάσει στο ζενίθ, ο εμβληματικός εξωγήινος θηρευτής θα κάνει την μεγαλοπρεπή του εμφάνιση και η απόλυτη αίσθηση πανικού κυριαρχεί σχεδόν άμεσα.
Για την ακρίβεια, η ομάδα ανάπτυξης κατάφερε να επιτύχει την απόλυτη αίσθηση τρόμου - όχι με την έννοια του "cheap scare" - αλλά επιτυγχάνοντας την πλήρη αίσθηση ανικανότητας αντιμετώπισης μιας τέτοιες απειλής, εμπνέοντας ταυτόχρονα δέος για την βιολογική αρτιότητα ενός οργανισμού που έχει ως μοναδικό του σκοπό την εξόντωση. Η αναγνώριση της θέσης του παίκτη από το Alien στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων φέρνει ένα και μόνο αποτέλεσμα: το θάνατο. Ελάχιστα πράγματα θα αποτρέψουν την εξωγήινη φονική μηχανή να επιτύχει τον σκοπό της - και αυτά μόνο θα το εξοργίσουν και θα το κάνουν να επιστρέψει πολύ σύντομα και με διαφορετική προσέγγιση. Για την ακρίβεια, η μόνη πραγματική πορεία δράσης στην αντιμετώπιση ενός τέτοιου αντιπάλου είναι η αποφυγή και η δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων για μια γρήγορη απόδραση ή απασχόληση του με κάποιον αντιπερισπασμό. Το Alien θα κυνηγήσει το θήραμά του - και δεν θα σταματήσει μέχρι να επιτύχει τον στόχο του.
Το θυμόσαστε από τις ταινίες; Είναι το ίδιο μοχθηρό και έχει σκοπό μόνο την εξόντωσή σας
Ως μηχανικός, χρησιμοποιώντας ανταλλακτικά που βρίσκονται διάσπαρτα στο περιβάλλον η Amanda μπορεί να κατασκευάσει μια σειρά από συσκευές που θα βελτιώσουν, έστω και οριακά, τις πιθανότητες επιβίωσής της, πάντα μετά την ανακάλυψη του αντίστοιχου blueprint. Από συσκευές παραγωγής ήχου και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης μέχρι βόμβες molotov, το οπλοστάσιο της Amanda θα της επιτρέψει την προσαρμογή σε μια σειρά από καταστάσεις και -πιθανόν- θα την βοηθήσει να φτάσει μέχρι το επόμενο ασφαλές σημείο. Τα συμβατικά όπλα δεν απουσιάζουν, προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια στην αντιμετώπιση των... συμβατικών εχθρών. Αυτοί είναι συνήθως οι περισσότεροι επιζώντες, οι προθέσεις των οποίων κάθε άλλο παρά φιλικές είναι, καθώς και τα ανδροειδή του διαστημικού σταθμού, τα οποία μετά την κατάσταση συναγερμού αντιμετωπίζουν κάθε είδους μορφή ζωής ως εχθρική και προχωρούν στην άμεση εξόντωσή της.
Αυτές οι αναμετρήσεις, αν και από μόνες αποτελούν έναν μεγάλο κίνδυνο και απαιτούν μια ξεχωριστή προσέγγιση από πλευράς παικτών, ουσιαστικά αποτελούν μια "εναλλακτική" και έναν τρόπο ούτως ώστε να λειτουργούν "υποστηρικτικά", δίνοντας ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στις σκηνές όπου θα κάνει την εμφάνισή του το Alien. Σε μια έξυπνη κίνηση από πλευράς ομάδας ανάπτυξης, οι εμφανίσεις του εμβληματικού πλάσματος είναι πολύ συγκεκριμένες και σε τέτοια χρονικά διαστήματα ούτως ώστε να χτίζεται η απαραίτητη ένταση (πολλές φορές σε οριακό σημείο) και ταυτόχρονα να καθιστά τις αναμετρήσεις μαζί του μια κατάσταση που θα απαιτεί τον απόλυτο συντονισμό κινήσεων και την πλήρη προσοχή των παικτών.
Πέραν της ενασχόλησης της το Alien και τους υπόλοιπους εχθρούς του διαστημικού σταθμού, τα πράγματα που καλείται να κάνει η Amanda κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς της είναι σχετικά συνηθισμένα με βάση τις σύγχρονες φόρμες του survival horror. Μέσα από τα logs των ηλεκτρονικών υπολογιστών που βρίσκονται διάσπαρτοι στον χώρο θα μάθει λεπτομέρειες για το παρελθόν του σταθμού και το πως αντιμετωπίστηκε αρχικά η απειλή, θα προσπεράσει συστήματα ασφαλείας με την βοήθεια hacking εργαλείων και μέσα από τον συνεχώς αναβαθμιζόμενο εξοπλισμό της θα βρίσκει εναλλακτικές διαδρομές για να φτάσει στον προορισμό της ξεπερνώντας τα εμπόδια που τίθενται στην πορεία της.
Τα συμβατικά όπλα δεν απουσιάζουν, προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια στην αντιμετώπιση των... συμβατικών εχθρών.
Ο διαστημικός σταθμός Sevastopol αποτελεί ένα ιδανικό σκηνικό, αριστοτεχνικά σχεδιασμένος μέσα από προσεκτική μελέτη της ομάδας ανάπτυξης και πιστή προσήλωση στο πνεύμα και την ατμόσφαιρα της ταινίας. Η retro-sci-fi εκδοχή του μέλλοντος επιστρέφει σε όλη της την δόξα, με τα σκοτεινά χρώματα να θέτουν τον τόνο και τα "φουτουριστικά" μηχανήματα, όπως αυτά είχαν συλληφθεί το 1979, να κάνουν την θριαμβευτική τους επιστροφή. Η αίσθηση της παρακμής και της εγκατάλειψης είναι συνεχής και κυριαρχεί σε κάθε σημείο, σε έναν χώρο που μαρτυρά την πάροδο του χρόνου αλλά και την υποδεέστερη ποιότητα κατασκευής του από μια αρχή. Σε μια γεύση... metroidvania, η Ripley θα επισκεφθεί τους ίδιους χώρους περισσότερες από μία φορές, ανακαλύπτοντας νέες -μη προσβάσιμες μέχρι πρότινος- περιοχές αλλά και τα σημάδια της καταστροφής που ακολουθούν τόσο την ασταμάτητη δολοφονική πορεία του Alien, όσο και την ίδια την καταστροφική φύση του ανθρώπου και τον τρόπο με τον οποίο αυτός αντιδρά σε καταστάσεις άμεσης απειλής. Μια επιλογή που ίσως αδικεί τον σχεδιασμό του περιβάλλοντος είναι ο τρόπος με τον οποίο οι παίκτες αναγκάζονται να ακολουθήσουν μία και συγκεκριμένη -σχεδόν απόλυτα- γραμμική διαδρομή κάθε φορά, ιδιαίτερα σε πολλές από τις αναμετρήσεις με το Alien.
Στο καθαρά τεχνικό κομμάτι, η μηχανή γραφικών που δημιουργήθηκε από την Creative Assembly αποκλειστικά για τον τίτλο φαίνεται σε πολλούς τομείς να κάνει μια αρκετά καλή δουλειά, υστερώντας όμως σε άλλους. Όπως προαναφέρθηκε, το περιβάλλον έχει σχεδιαστεί με τρόπο αριστοτεχνικό και ο φωτισμός συμβάλλει τα μέγιστα στην δημιουργία της απόλυτης κινηματογραφικής αίσθησης. Δεν είναι λίγες οι στιγμές όπου ανάμεσα στο φόβο και την ένταση, οι παίκτες θα βρουν τον εαυτό τους να σταματούν για να θαυμάσουν την λεπτομέρεια που έχει δοθεί στην δημιουργία του διαστημικού σταθμού, αλλά και την εξαιρετική θέα στο αχανές διάστημα και τον κοντινό πλανήτη. Από την άλλη, τα μοντέλα των χαρακτήρων παραπέμπουν σε τίτλο της προηγούμενης γενιάς, με ένα ανεξήγητο υγρό "στρώμα" στα -συνήθως- ανέκφραστα πρόσωπά τους, "πλαστικές" κινήσεις και άκαμπτο animation. Το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για τον ηχητικό τομέα, ο οποίος αποτελεί με διαφορά το "δυνατό χαρτί" του τίτλου και μια από τις αρτιότερες ηχητικές υλοποιήσεις των τελευταίων ετών. Ο τρόπος με τον οποίο η μουσική χρησιμοποιείται για να επιτύχει την δημιουργία έντασης και "προσμονής" της αναπόφευκτης εμφάνισης του Alien είναι υποδειγματικός, ενώ τα ηχητικά εφέ που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι ικανά να δημιουργήσουν ανησυχία σε χρόνο μηδέν. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι εξαιρετικές ακόμα και αν οι ίδιοι χαρακτήρες είναι στην πλειοψηφία τους μάλλον αδιάφοροι - με αποκορύφωμα αυτήν της Andrea Deck στον ρόλο της Amanda Ripley, ενώ την επιστροφή του κάνουν και μέλη από το cast της ταινίας, όπως η Sigourney Weaver, o Tom Skeritt και ο Harry Dean Stanton.
Πολλά είναι αυτά που θα μπορούσε να αναφέρει κανείς για να συνοψίσει το Alien: Isolation και δύσκολο να χωρέσουν σε λίγες γραμμές. Η εξαιρετικά εύστοχη απόφαση της ομάδας ανάπτυξης να δώσει στο Alien τη δική του "θέληση", χωρίς περιορισμούς, είναι σίγουρα το μεγάλο "selling point" και όχι άδικα. Από την άλλη βέβαια είναι η προσοχή που έχει δοθεί στη δημιουργία ενός κόσμου που όχι μόνο συμβαδίζει απόλυτα με το πνεύμα και την ατμόσφαιρα της ταινίας, αλλά έχει μια δική του ιστορία να αφηγηθεί ή οι μικρές λεπτομέρειες όπως η τα χειροκίνητα saves σε συγκεκριμένα σημεία που κάνουν την άφιξη σε καθένα από αυτά έναν μικρό θρίαμβο. Βέβαια, ατοπήματα υπάρχουν, όπως ο τρόπος με τον οποίο στις τελευταίες ώρες η διάρκεια μάλλον εκτείνεται περισσότερο από το σημείο που θα μπορούσε να κλείσει ιδανικά, ενώ πολλές φορές ακόμα και το πολυδιαφημισμένο ΑΙ μπορεί να επιδοθεί σε συμπεριφορές μάλλον ανεξήγητες. Ωστόσο αυτά δεν είναι σε θέση να 'χαλάσουν' την μοναδική αίσθηση του τίτλο.
Ο τρόπος και μόνο με τον οποίο η ένταση φτάνει σε σημείο οριακό και δίνει την θέση της στο δέος και τον φόβο με την εμφάνιση του Alien - και με τη σειρά του ο φόβος μετατρέπεται σε έναν ταυτόχρονο αγώνα "επικράτησης" μέσα από την αποφυγή και την «εξαπάτηση» ενός πολυμήχανου αντιπάλου που δεν εγκαταλείπει ποτέ την προσπάθεια του, δημιουργεί μια εμπειρία πραγματικά μοναδική στα χρονικά του survival horror. Άρα λοιπόν, είναι το Alien: Isolation ο τίτλος που οι fans περίμεναν μετά από πολλά χρόνια; Με μια γρήγορη απάντηση: Ναι. Αλλά είναι πολύ περισσότερα. Είναι μια εμπειρία μοναδική και ένας survival horror τίτλος που θα ενθουσιάσει όχι μόνο τους fans της ταινίας και του εμβληματικού δημιουργήματος του H.R. Giger, αλλά και τους fans του survival horror, γενικότερα.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity