Όπως οι δύο τίτλοι που προηγήθηκαν, έτσι και το Dark Souls 2 διαλέγει μια ιδιαίτερη προσέγγιση όσον αφορά στην ιστορία, προσφέροντας κάποιες βασικές πληροφορίες στην αρχή της περιπέτειας και αφήνοντας όλα τα υπόλοιπα στην φαντασία και την ερμηνεία των ίδιων των παικτών, βάσει των στοιχείων που βρίσκονται διάσπαρτα στον κόσμο. Δεδομένου ότι είναι sequel, τοποθετείται στον ίδιο κόσμο με τον προκάτοχο του, αν και λαμβάνει χώρα σε διαφορετική περιοχή και πολλά χρόνια μετά. Τα γεγονότα του πρώτου Dark Souls είναι πλέον σχεδόν ξεχασμένα, μόνο με τα κατορθώματα ορισμένων ηρώων να έχουν διατηρηθεί στη μνήμη. Η κατάρα του Dark Sign που δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να βρουν την ειρήνη και την ανάπαυση στο θάνατο, οδηγώντας τους σταδιακά στη παραφροσύνη μαστίζει ακόμα τον πληθυσμό, και οι αθάνατοι καταραμένοι σπεύδουν γεμάτοι ελπίδες σε μια περιοχή που εικάζεται πως μπορεί να βρεθεί η θεραπεία. Το Drangleic. Ο πρωταγωνιστής είναι κι αυτός ένας καταραμένος, που έλκεται από τις υποσχέσεις στον άγνωστο αυτό τόπο, οπλισμένος με τίποτε παραπάνω από την ελπίδα για σωτηρία. Το «καλωσόρισμα» που θα λάβει όταν φτάσει θα έρθει μέσα από χλευασμούς για την αφέλειά του, καθιστώντας του σαφές πως η μοίρα του κάθε καταραμένου είναι ήδη προδιαγεγραμμένη - και πως δεν υπάρχει καμία σωτηρία, όσο και αν προσπαθήσει. Ξεκινώντας με τους χειρότερους οιωνούς, ο πρωταγωνιστής θα ανακαλύψει φίλους, εχθρούς, ανθρώπους που έχουν χάσει όχι μόνο το δρόμο τους, αλλά και το μυαλό τους, καθώς και την ιστορία του Drangleic, ενός τόπου που έχει φιλοξενήσει αμέτρητα βασίλεια που ήκμασαν και «έπεσαν», ούτως ώστε να δώσουν τη θέση τους σε νέα.
Έτσι λοιπόν, μέσα από το εισαγωγικό κομμάτι, ο τίτλος προσφέρει ένα λεπτομερέστατο σύστημα δημιουργίας χαρακτήρα και εισάγει τους παίκτες στους βασικούς μηχανισμούς gameplay, μέσα από μια σειρά αναμετρήσεων που έχουν περισσότερο σαν σκοπό την εξοικείωση παρά την πρόκληση. Σύντομα, ο δρόμος θα οδηγήσει στη Majula, το μέρος που οι παίκτες επισκέπτονται συχνά κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς τους, για να ξεκουραστούν, να σχεδιάσουν το επόμενό τους βήμα και να εξοπλιστούν καλύτερα για τη συνέχεια. Η Majula θυμίζει αρκετά το Nexus του Demon’s Souls, αφού είναι το μοναδικό ασφαλές σημείο στον κόσμο του παιχνιδιού, ενώ εκεί βρίσκεται και ο πιο πιστός σύμμαχος του πρωταγωνιστή, η Emerald Herald. Μέσω αυτής αποκτάται το (σήμα κατατεθέν για τη σειρά) Estus Flask, ενώ μέσω αυτής γίνεται και το leveling, όπως με την Maiden in Black στον πρώτο τίτλο της σειράς. Η Majula όμως δεν είναι αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, όπως το Nexus, αλλά συνδεδεμένη με πολλά μονοπάτια, όλα στην διάθεση των παικτών για να διαλέξουν τον επόμενο προορισμό τους. Για την ακρίβεια, στην πλειοψηφία τους οι περιοχές του Dark Souls 2 είναι συνδεδεμένες με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μεταξύ τους, ακριβώς όπως και στο πρώτο μέρος. Η πλοήγηση γίνεται με έναν τρόπο σχεδόν διαισθητικό και για αυτό ευθύνεται ο εξαιρετικός σχεδιασμός που εμπνέει την διαίσθηση των παικτών ως προς τον τρόπο δράσης και τον προορισμό, χωρίς να βασίζεται σε κάποιο χάρτη ή quest log.
Και εδώ τα διάσπαρτα bonfires θα αποτελέσουν ένα προσωρινό καταφύγιο για να αναπληρωθεί η χαμένη ενέργεια και να οργανωθούν τα spells και ο εξοπλισμός, πάντα όμως με «αντίτιμο» το respawn των εχθρών. Η μεγάλη αλλαγή σε σχέση με το Dark Souls είναι ότι από την αρχή δίνεται η δυνατότητα άμεσης μετάβασης σε οποιοδήποτε bonfire έχει ανακαλυφθεί, χωρίς να απαιτείται κάποιο αντικείμενο (όπως το Lordvessel). Μπορεί η απόφαση αυτή να ξενίσει τους fans, ωστόσο γρήγορα γίνεται αντιληπτή η πρόθεση της ομάδας ανάπτυξης να προσφέρει εναλλακτικές επιλογές, έχοντας ανά πάσα στιγμή διαθέσιμες τις περιοχές που έχουν ανακαλυφθεί ούτως ώστε να ακολουθηθεί κάποια άλλη πορεία, σε περίπτωση που έχουμε οδηγηθεί σε (προσωρινό) αδιέξοδο. Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο η κάθε περιοχή διατηρείται «φρέσκια» μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, χωρίς να αναγκάζει τους παίκτες να βρίσκονται σε ένα σημείο μέχρι την επιτυχή ολοκλήρωσή του.
Όσοι έχουν ασχοληθεί με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς θα αισθανθούν αμέσως οικεία όσον αφορά τον χειρισμό του χαρακτήρα, αφού οι κινήσεις παραμένουν το ίδιο άμεσες και «δεμένες», με ακόμα καλύτερα animations. Η μάχη εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα του gameplay, παραμένοντας το ίδιο απλή, αλλά ταυτόχρονα με ένα βάθος που απαιτεί αρκετές ώρες εξοικείωσης. Πέραν των βασικών λειτουργιών που εξηγούνται στο εισαγωγικό κομμάτι, ο τίτλος δεν κρατάει τον παίκτη «από το χέρι», αλλά τον αφήνει να ανακαλύψει και να καταλάβει μόνος του τις ιδιότητες του κάθε όπλου και τύπου επίθεσης και άμυνας. Ανάμεσα στις πιο αξιοσημείωτες αλλαγές είναι η δυνατότητα άλματος με τη χρήση ξεχωριστού πλήκτρου (L3/LS), καθώς και το γεγονός ότι πλέον υπάρχει damage/poise break σε κάθε animation. Το τελευταίο σημαίνει ότι πλέον τα backstabs αποκτούν έναν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα, ενώ η χρήση του roll δεν θα αποτελεί πανάκεια για τις… δύσκολες στιγμές.
Αλλαγές έχουν γίνει και στο σύστημα inventory, που αν και απέχει αρκετά από το να χαρακτηριστεί άρτιο, είναι φανερά βελτιωμένο, καθώς και στα attributes του χαρακτήρα, με πιο σημαντική την προσθήκη του “adaptability”. Το τελευταίο ουσιαστικά αποτελεί μια συγχώνευση των “resistance” και “agility” και καθορίζει την ταχύτητα με την οποία εκτελούνται οι κινήσεις, καθώς και η ανθεκτικότητα σε διάφορες μορφές damage. Δεδομένης της φύσης του, το εν λόγω attribute έχει δεχθεί το απαραίτητο downscaling ούτως ώστε να μην οδηγεί σε υπερβολικά άνισα builds. Επίσης, πλέον ορισμένα armor sets έχουν συγκεκριμένα requirements ούτως ώστε να μην είναι δυνατή η χρήση τους από χαρακτήρες χαμηλού level. Η χρήση του τόξου είναι αμεσότερη, ενώ η χρήση στόχευσης πρώτου προσώπου είναι εφικτή και με τα catalysts, κάτι που σε συνδυασμό με την δυνατότητα ανανέωσης των charges και εκτός bonfire δίνει ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία σε όσους αποφασίσουν να βασιστούν στα spells. Το παραπάνω φαίνεται να αποτελεί και μια γενικότερη φιλοσοφία του Dark Souls 2 σε σύγκριση με τον προκάτοχό του. Πιο συγκεκριμένα, πλέον το κάθε build είναι «βιώσιμο» και μπορεί να στηρίξει αυτόν που αποφασίζει να το ακολουθήσει σε κάθε περίπτωση. Επιπρόσθετα, όσοι αποφασίσουν να ακολουθήσουν την πιο… «παραδοσιακή» οδό θα εμπλουτίσουν ακόμα περισσότερο το ρεπερτόριο των κινήσεών τους, αφού πλέον το parry και το riposte μπορεί να επιτευχθεί και με two-handed όπλα, ενώ για αυτούς που θέλουν την «απόλυτη» επίθεση, υπάρχει η δυνατότητα dual-wielding. Θεωρητικά, η ίδια δυνατότητα υπήρχε ήδη, σε αντίθεση όμως με το πρώτο Dark Souls, πλέον υπάρχουν ειδικές κινήσεις και animations, με τα ανάλογα combos που λειτουργούν μόνο με τη χρήση δύο όπλων. Εγκαταλείποντας την ασπίδα σημαίνει πως το dual-wielding απαγορεύει την άμυνα, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τις δυνατότητες επίθεσης, κάτι που το καθιστά μια ξεχωριστή τεχνική και όχι μια απλή κίνηση.
Οι επιλογές ολοκληρώνονται με τα stances, τα οποία μπορούν να καθορίσουν με τη σειρά τους το σετ κινήσεων που θα ακολουθήσει ο χαρακτήρας μας, τόσο στο dual wield όσο και με τον συνδυασμό όπλου-ασπίδας. Γενικότερα, όλες οι αλλαγές δείχνουν να βρίσκουν τη θέση τους στο σύστημα μάχης σαν να προϋπήρχαν ως αναπόσπαστο κομμάτι του, ενώ ο τίτλος με τον τρόπο του ωθεί τους παίκτες στον πειραματισμό και την αναζήτηση της ιδανικής τακτικής, τόσο μέσα από συγκεκριμένες καταστάσεις, καθώς και με την έμφασή του σε ένα γρηγορότερο στυλ παιχνιδιού. Έχοντας αναφέρει τα παραπάνω βέβαια, δεν σημαίνει πως το Drangleic θα αποτελέσει μια «βόλτα» για όσους εξερευνήσουν τα εδάφη του. Παραμένοντας πιστό στο πνεύμα της σειράς, το Dark Souls 2 θα προκαλέσει τους παίκτες και θα τους φτάσει στα όριά τους, αναγκάζοντάς τους να μάθουν με τον δύσκολο τρόπο και τιμωρώντας τα λάθη με τρόπο αμείλικτο, χωρίς όμως να γίνεται άδικο. Το κάθε επίπεδο είναι σχεδιασμένο ούτως ώστε να ευνοεί τόσο τις «ανοιχτές» μάχες, όσο και τις αναμετρήσεις όπου ο χώρος για ελιγμούς είναι περιορισμένος, ενώ η τοποθέτηση των εχθρών είναι τέτοια που ευνοεί τις ενέδρες και κρατάει τους παίκτες σε εγρήγορση, πάντα υπενθυμίζοντάς τους το πόσο ευάλωτοι και τρωτοί είναι. Οι εχθροί έχουν πλέον πλήρη επίγνωση των κινήσεων του παίκτη, αναγνωρίζοντας και αναμένοντας μια πιθανή επίθεση, ενώ ταυτόχρονα εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία και «άνοιγμα» για να επιτεθούν με τη σειρά τους.
Τα boss fights δίνουν δυναμικά το παρόν και είναι πιο συναρπαστικά από ποτέ, αναγκάζοντας έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης και επιβάλλοντας γρήγορα αντανακλαστικά, με την απομνημόνευση των μοτίβων επίθεσης αλλά και των κινήσεων του ίδιου του χαρακτήρα να καθορίζουν τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην επικράτηση και τον θάνατο. Η αναπλήρωση της ενέργειας (πέραν του bonfire) σαν διαδικασία πλέον προσφέρεται μέσα από μια πληθώρα επιλογών αφού γίνεται είτε μέσω του Estus Flask (και ο ενικός χρησιμοποιείται γιατί πλέον ο καθένας ξεκινάει με ένα flask, με τον αριθμό και την δύναμή του να είναι αναβαθμίσιμα), είτε μέσω των life gems, ειδικών consumables που αναπληρώνουν τη μπάρα ενέργειας με πιο αργό ρυθμό, είτε με τη χρήση άλλων αντικειμένων που προσφέρουν και άλλα οφέλη. Ο θάνατος βέβαια θα έρχεται συχνά -ορισμένες φορές πολύ συχνά-, αλλά μέσα από κάθε θάνατο δίνεται η δυνατότητα επανάληψης και αναθεώρησης της τακτικής, της αναγνώρισης του λάθους και της βελτίωσης. Όσον αφορά το συγκεκριμένο κομμάτι, τα πράγματα πλέον είναι ακόμα πιο δύσκολα αφού με κάθε θάνατο, ο χαρακτήρας χάνει ένα ποσοστό του μέγιστου HP, μέχρι να φτάσει στο 50%.
Η επαναφορά στην αρχική κατάσταση γίνεται μέσα από τα human effigies, των ειδικών consumables που αντικαθιστούν το humanity και πλέον καταναλώνονται άμεσα, χωρίς να απαιτείται η χρήση bonfire. Γρήγορα γίνεται προφανές ότι ο δρόμος για την επικράτηση είναι η εξοικείωση με διαφορετικές μορφές μάχης, η αναγνώριση και προσεκτική εξέταση των κινήσεων του κάθε εχθρού, η επιλογή του κατάλληλου εξοπλισμού για την κάθε περίσταση αλλά και η καλή αντίληψη του περιβάλλοντος. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί πως η επιλογή αυξομείωσης της δυσκολίας έχει ενσωματωθεί μέσα στο ίδιο το gameplay, με ειδικά αντικείμενα (ή δράσεις) που μπορούν να αυξήσουν το επίπεδο της πρόκλησης ή να προσφέρουν μια προσωρινή βοήθεια.
Ο δρόμος του καταραμένου είναι δύσκολος και το Drangleic κάθε άλλο παρά φιλόξενο μπορεί να χαρακτηριστεί, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το ταξίδι αυτό πρέπει να είναι και μοναχικό. Στις περιπέτειές τους οι παίκτες μπορούν να κάνουν χρήση του messaging system που τους επιτρέπει να αφήνουν μηνύματα που μπορούν να διαβαστούν από όσους περάσουν από το ίδιο σημείο, προειδοποιώντας τους (ή εξαπατώντας τους) για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Επίσης, οι κηλίδες αίματος στο πάτωμα αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο πέθανε κάποιος που ήταν στο ίδιο σημείο, δίνοντας μια προειδοποίηση. Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος τρόπος αλληλεπίδρασης. Ο καθένας μπορεί να ζητήσει για βοήθεια (ή να βοηθήσει) καλώντας άλλους παίκτες που έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους σε κάποιο σημείο του επιπέδου, δεδομένου ότι βρίσκονται σε παρόμοιο level, αρκεί να βρίσκονται σε human form. Με παρόμοιο τρόπο ο καθένας μπορεί να εισβάλει στον κόσμο κάποιου άλλου παίκτη και να πολεμήσει μαζί του (μέχρι θανάτου, ασφαλώς) για να διεκδικήσει ψυχές… και να τον δυσκολέψει ακόμα περισσότερο στο έργο του. Αυτό συμβαίνει ανεξαρτήτως αν ο εισβαλόμενος βρίσκεται σε human form ή όχι, με τη διαφορά ότι όσο περισσότερο penalty έχει δεχθεί, τόσο μικρότερες είναι οι πιθανότητες να δεχθεί invasion. To matchmaking γίνεται πλέον με έναν εξελιγμένο αλγόριθμο που λαμβάνει υπ’όψιν του όχι μόνο το level αλλά και το skill του καθενός μέσα από μια σειρά παραμέτρων, προσφέροντας ισορροπημένες μάχες και μια λογική πρόκληση. Ακόμα σημαντικότερο ρόλο στο co-op και PvP κομμάτι του τίτλου παίζουν πλέον τα Covenants, συμμαχίες των οποίων μπορεί να γίνει ο καθένας μέλος, αποκτώντας ειδικό εξοπλισμό όπως δαχτυλίδια που καλούν συμμάχους σε περίπτωση invading, ενώ ορισμένες εξ’ αυτών προσφέρουν και τη δυνατότητα dueling/sparring όπου ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει PvP τακτικές (ή και απλά να απολαύσει τη μάχη) χωρίς να βρίσκεται απροετοίμαστος εν τω μέσω ενός επιπέδου. Με την online λειτουργία να φιλοξενείται σε dedicated server οι μάχες είναι πλέον πιο ομαλές από ποτέ και τα προβλήματα των εσφαλμένων summons ή του lag αποτελούν παρελθόν.
Οπτικά, η νέα μηχανή γραφικών της From Software τα καταφέρνει πολύ καλά, δεδομένων των περιορισμένων της περασμένης γενιάς, αφήνοντας ταυτόχρονα πολλές υποσχέσεις για την PC έκδοση που αναμένεται στο τέλος του επόμενου μήνα. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στον φωτισμό και τις σκιές, όπου και έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, καθιστώντας το φως και το σκοτάδι ένα αναπόσπαστο μέρος του gameplay. Κάτι τέτοιο είναι εμφανές και με την προσθήκη του πυρσού, για πρώτη φορά στη σειρά, ο οποίος πέραν της πλοήγησης στα επίπεδα λειτουργεί και σαν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για την From Software να δείξει τη δουλειά που έχει γίνει στον συγκεκριμένο τομέα. Το frame rate, διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα χωρίς αυξομειώσεις, ακόμα και σε σημεία με πολλά particles και εφέ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν προβλήματα σε σημεία. Τέλος, παρά τα βελτιωμένα animations για ακόμη μια φορά τα χείλη των χαρακτήρων δεν κινούνται όταν μιλάνε, μια λεπτομέρεια που δυστυχώς θα μπορούσε να έχει διορθωθεί εύκολα. Ηχητικά ο τίτλος συνεχίζει στο ίδιο υψηλό επίπεδο, με όμορφες συνθέσεις, εξαιρετικό voice acting και μόνο ορισμένα ηχητικά εφέ να χαλάνε το -κατά τα άλλα- εξαιρετικό σύνολο.
Άρα λοιπόν, είναι το Dark Souls 2 ένας άξιος συνεχιστής; Η αλήθεια είναι πως η δημιουργία ενός sequel με ένα τόσο φανατικό κοινό και με την ίδια τη φύση του τίτλου, αποτελεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα. Η From Software όμως δείχνει να γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει και δημιουργεί έναν τίτλο όχι απλά το ίδιο καλό, αλλά βελτιωμένο σε κάθε επίπεδο. «Αγγίζοντας» τις περισσότερες πτυχές του τίτλου αλλά χωρίς να αλλάζει τον χαρακτήρα του, η ομάδα ανάπτυξης παρουσιάζει αυτό που όλοι περίμεναν. Σίγουρα, η φύση του τίτλου είναι τέτοια που δεν απευθύνεται σε όλους - και παρά τις προσπάθειες να γίνει πιο προσβάσιμο, υπάρχουν πολλές στιγμές που η πρόκληση αγγίζει τα όρια του σαδισμού. Όμως μετά από κάθε boss fight, μετά από την ολοκλήρωση κάθε δύσκολου σημείου, η αίσθηση επίτευξης που προσφέρει δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε άλλο. Το Dark Souls 2 δεν είναι απλά ένα δείγμα εξαιρετικού σχεδιασμού, ούτε απλά πολύ δύσκολο. Το Dark Souls 2 είναι κάτι πολύ παραπάνω. Μια εμπειρία που όμοιά της δεν υπάρχει πουθενά αλλού...
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity