Η αναβίωση του DOOM από τους Martin, Stratton και την παρέα τους κάθε άλλο παρά αδιάφορη ήταν. Από το 2016 και το soft reboot μετράμε πλέον 3 τίτλους, με το The Dark Ages να κλείνει την τριλογία. Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά, η id Software κλείνει πανηγυρικά αυτόν τον κύκλο με το Revelations DLC. Και ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβαίνει με τα εσωτερικά της id και άλλων ομάδων ανάπτυξης, το Revelations είναι πραγματικά το ιδανικό κλείσιμο μιας τριλογίας που όχι μόνο κατάφερε να αναβιώσει ένα ιερό τέρας του gaming, αλλά ταυτόχρονα κατάφερε να παραμείνει και φρέσκο μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια. Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τι ακριβώς μπορούμε να περιμένουμε από το πρώτο (και τελευταίο) πακέτο επέκτασης για το DOOM: The Dark Ages.
Συνεχίζοντας πρακτικά, για όσους ενδιαφέρονται για την ιστορία της όλης υπόθεσης, από το τέλος του The Dark Ages (από εδώ και πέρα TDA), το Revelations μας αφηγείται την προδοσία του πρωταγωνιστή και την φυλάκισή του στα βάθη της κόλασης, όπου και θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους ίδιους τους φόβους και τον πόνο του για να μπορέσει να δραπετεύσει. Η αλήθεια είναι ότι προκαλεί εντύπωση η προσκόλληση της id στην συνέχεια αυτής της στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορης ιστορίας, η οποία ουσιαστικά λειτουργεί σαν δικαιολογία για την ασταμάτητη δράση. Υπάρχουν στιγμές, ωστόσο, που ρίχνουν φως στο παρελθόν του Doom Slayer, που πλέον είναι και canon ο Flynn Taggart από τις νουβέλες που είχαν κυκλοφορήσει την δεκαετία του ’90.
Κατά τα άλλα, από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο το Revelations δεν αστειεύεται και βάζει τους παίκτες στα βαθιά, με ορδές εχθρών και ένα πλήρες οπλοστάσιο ήδη διαθέσιμο. Ορισμένα όπλα έχουν δεχθεί παραμετροποίηση σε σχέση με τον βασικό τίτλο, ενώ πολύ γρήγορα η ασπίδα αποκτά συμπρωταγωνιστή, και αυτός δεν είναι άλλος από το chain spear. Αυτό που πρακτικά κάνει είναι να προσφέρει μια δόση “Eternal” στο gameplay, αφού σε πρώτη φάση προσφέρει τα dashes που τόσο έλειπαν, ενώ μέσα από τα upgrades του λειτουργεί σαν hook, ενώ οι λειτουργίες τους αναβαθμίζονται τόσο αμυντικά, όσο και επιθετικά. Το parry είναι επίσης εφικτό, αν και με διαφορετικό πλήκτρο απ’ότι με την ασπίδα, κάτι που αναπόφευκτα θα χρειαστεί μια κάποια εξοικείωση. Το ένα όμως δεν αποκλείει το άλλο, και πολύ σύντομα βρισκόμαστε να εναλλάσσουμε ανάμεσα σε δόρυ και ασπίδα, τόσο για τις ανάγκες των επιπέδων/γρίφων, όσο και για την εύρεση του πιο αποτελεσματικού τρόπου εξόντωσης των ορδών της κόλασης.
Οι νέοι τύποι εχθρών έρχονται για να κλείσουν το καρέ, ο καθένας με τις δικές του δυνάμεις και αδυναμίες, ενώ αυτό που θα πρέπει να σημειωθεί είναι το πλήθος του περιεχομένου που είναι διαθέσιμο. Ένα πρώτο run θα διαρκέσει περίπου 6-8 ώρες ανάλογα την εξερεύνηση, αλλά τότε πρακτικά ξεκλειδώνεται το άλλο μισό του τίτλου, αφού μετά το πέρας του πρώτου «τελικού boss» και την απόκτηση του master key, οι παίκτες μπορούν να επιστρέψουν στα προηγούμενα επίπεδα και να αποκτήσουν πρόσβαση σε μέχρι πρότινος κλειδωμένες περιοχές, η κάθε μία με τις ιδιαιτερότητές της. Από challenges μέχρι κλασσικά επίπεδα φτιαγμένα με τη σύγχρονη τεχνολογία, η επιστροφή στην φυλακή του Doom Slayer κάθε άλλο παρά αγγαρεία είναι. Επιπρόσθετα, με την επιτυχή ολοκλήρωση όλων των bonus περιοχών ξεκλειδώνεται το ’93 Shotgun, η αλλιώς ένα re-imagining της εμβληματικής καραμπίνας των 2 πρώτων DOOM, καθώς και το πραγματικό τελικό boss fight.
Όποιος αποφασίσει να ασχοληθεί θα πρέπει να ακονίσει τα αντανακλαστικά του και να θυμηθεί λίγο το gameplay του TDA, γιατί το Revelations είναι κυριολεκτικά αδυσώπητο. Δεν υπάρχει κανένα έλεος ακόμα και στα χαμηλότερα επίπεδα δυσκολίας, ενώ τα re-tries θα πέσουν βροχή (και να λέμε ευχαριστώ στους SSD για αυτό). Τουλάχιστον, το οπτικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά ικανοποιητικό, με το ίδιο να ισχύει για τον ηχητικό τομέα, συνθέτοντας ένα σύνολο πολύ “DOOM”. Για τις ανάγκες αυτού του κειμένου χρησιμοποιήθηκε η έκδοση του τίτλου για βασικό μοντέλο του PlayStation 5 και οι επιδόσεις ήταν απολύτως ικανοποιητικές χωρίς να υπάρχουν ιδιαίτερα παράπονα. Αν υπήρχε ένα παράπονο, αυτό θα ήταν ίσως ορισμένες φορές κάποια άστοχα checkpoints, αλλά σε αυτό το σημείο πραγματικά ψάχνουμε τον πάτο του βαρελιού.
Αν η id ήθελε να κλείσει με ένα «μπαμ», τότε το Revelations είναι το πιο εκρηκτικό φινάλε που θα μπορούσε να καταφέρει. Είναι γεμάτο από δράση, γεμάτο από περιεχόμενο, και η προσθήκη του chain spear δίνει αμεσότητα στην κίνηση και ταχύτητα, προσφέροντας ίσως την πιο πλήρη εμπειρία DOOM μέχρι τώρα. Σίγουρα, θα υπάρχει μερίδα του κοινού που θα προτιμάει το Eternal ή το reboot του 2016, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το Revelations προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εμπειρία DOOM που θα μπορούσε κανείς να ζητήσει. Αυτό που μπορούμε είναι να ελπίζουμε ότι η id Software θα συνεχίσει δοκιμάζει καινούρια πράγματα και να πειραματίζεται με έναν από τους πιο αγαπημένους τίτλους/σειρές όλων των εποχών.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity