Το franchise του υπερηρωικού σύμπαντος του Invincible μεγάλωσε απότομα χάρη στην τεράστια επιτυχία της σειράς στη συνδρομητική πλατφόρμα του Amazon Prime. Ο βασικός λόγος; Οι χαρακτήρες και το ανατρεπτικό σενάριο. Η βίαιη αυτή animated σειρά ήταν λογικό να ξεφύγει από τα όρια της τηλεόρασης και να βρει τον δρόμο της και στα βιντεοπαιχνίδια, κάτι που συμβαίνει πλέον με το Invincible VS.
Το παιχνίδι στοχεύει στο πατροπαράδοτο fighting genre, με σχεδιασμό 3 εναντίον 3 και φυσικά έχοντας στο επίκεντρο τους χαρακτήρες της σειράς. Το animation και τα γραφικά είναι ικανοποιητικά, με εξαίρεση κάποιες κινήσεις που μας φάνηκαν λίγο πιο ξύλινες και άχαρες. Σε γενικές γραμμές όμως, ο τίτλος τεχνικά είναι αψεγάδιαστος, ενώ το art style βρίσκεται πολύ κοντά στα υπόλοιπα μέσα του Invincible, κάνοντάς μας να νιώθουμε ότι βλέπουμε ή διαβάζουμε μία συνέχεια του πρωτογενούς υλικού. Ξεκαθαρίζουμε βέβαια ότι αυτό ισχύει κυρίως για το οπτικοακουστικό κομμάτι, όπως το voice cast, οι ατάκες και γενικότερα το καλλιτεχνικό πλάνο. Το παιχνίδι δεν φοβάται να αγκαλιάσει τη βίαιη ταυτότητα της σειράς, με τα finishing moves και τα cinematic χτυπήματα να θυμίζουν συχνά σκηνές βγαλμένες απευθείας από το animated adaptation. Σε ό,τι αφορά την ιστορία και το σενάριο, τα πράγματα μοιάζουν δυστυχώς πιο generic, με τους δημιουργούς να χτίζουν μία αρκετά προβλέψιμη ιστορία εκτός του βασικού canon. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα side story με γράψιμο κομμένο και ραμμένο πάνω στις ανάγκες ενός fighting game, το οποίο προσπαθεί να εξηγήσει επιδερμικά το πώς και γιατί βλέπουμε, για παράδειγμα, τον Cecil να παίζει “μπουνίδια” με τον Conquest. Παρ’ όλα αυτά, οι σεναριακές τρύπες είναι αρκετές και γενικότερα το campaign δύσκολα αφήνει ιδιαίτερο αποτύπωμα. Η διάρκειά του αγγίζει περίπου τη μιάμιση ώρα και σίγουρα δεν μπορεί να κοντράρει την ποιότητα και το βάθος παρόμοιων τίτλων, όπως το Injustice, στον συγκεκριμένο τομέα.
Από την άλλη βέβαια, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε αυτού του είδους τα παιχνίδια προφανώς και δεν είναι το campaign. Ιστορία και single player περιεχόμενο είναι πάντα “nice to have”, όμως το ζητούμενο σ’ ένα fighting game είναι να λειτουργούν σωστά οι μηχανισμοί, να υπάρχει gameplay με βάθος και φυσικά να διατηρούνται σωστές ισορροπίες ανάμεσα στους χαρακτήρες. Ευτυχώς, οι ήρωες δεν διαφέρουν μόνο αισθητικά αλλά και αγωνιστικά. Άλλοι βασίζονται στην πίεση από κοντινή απόσταση, άλλοι σε ranged επιθέσεις ή aerial combos, ενώ υπάρχουν και ήρωες που λειτουργούν περισσότερο ως “tank” επιλογές με πιο βαριές αλλά καταστροφικές κινήσεις. Το Invincible VS θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα μείγμα ανάμεσα σε Marvel VS Capcom και Mortal Kombat. Ο παίκτης επιλέγει τρεις χαρακτήρες, ανάμεσα στους οποίους μπορεί να κάνει εναλλαγές κατά τη διάρκεια της μάχης. Προφανώς υπάρχουν συνδυαστικά combos, αλλά και η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε έναν ήρωα από τον “πάγκο” για να σπάσουμε το combo του αντιπάλου σε περίπτωση που μας έχει στριμώξει.
Οι εναλλαγές ανάμεσα στους χαρακτήρες πραγματοποιούνται πολύ ομαλά, ενώ μας άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να συνδυαστούν οι κινήσεις τους. Το tutorial σ’ αυτόν τον τομέα είναι αρκετά κατατοπιστικό και βάζει τον παίκτη στο τρυπάκι να πειραματιστεί με τους ήρωες που έχει επιλέξει, ώστε να διατηρεί συνεχόμενη πίεση στον αντίπαλο. Και οι τρεις χαρακτήρες διαθέτουν τις δικές τους μπάρες ζωής, με το ματς να ολοκληρώνεται όταν ένας παίκτης χάσει και τους τρεις. Ένα επίσης ωραίο στοιχείο είναι ότι η κίνηση να φέρουμε έναν χαρακτήρα από τον πάγκο για instant combo breaker δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα λειτουργήσει “βρέξει χιονίσει”. Αν χρησιμοποιηθεί σε λάθος στιγμή, ένας έμπειρος αντίπαλος μπορεί να αποφύγει το χτύπημα και να τιμωρήσει και τους δύο χαρακτήρες μας ταυτόχρονα, προκαλώντας damage και στους δύο. Το learning curve φαντάζει ενδεχομένως υψηλό στις πρώτες μάχες, αλλά στον τομέα του tag team switching τα πράγματα είναι τελικά πιο απλά απ’ όσο δείχνουν αρχικά.
Αυτό που ίσως δυσκολέψει κάποιους είναι το πιο αργό movement των χαρακτήρων στον χώρο, μιας και το Invincible VS βασίζεται σ’ ένα μείγμα από dash mechanics, charged movesets και συνδυαστικές επιθέσεις που μας βοηθούν να κλείσουμε πιο γρήγορα την απόσταση από τον αντίπαλο. Επειδή αυτή η προσέγγιση είναι κάπως ασυνήθιστη, χρειαστήκαμε περισσότερο χρόνο για να τη συνηθίσουμε αλλά και να μάθουμε τον “σωστό” τρόπο παιχνιδιού. Παρ’ όλα αυτά, ακριβώς επειδή το βιντεοπαιχνίδι προσφέρει απολαυστικό ξύλο και διατηρεί αρκετά παραδοσιακά στοιχεία του είδους (όπως άμυνα με την πίσω κατεύθυνση, ranged επιθέσεις και εντυπωσιακά finishing moves), η συνολική gameplay εμπειρία κρίνεται ξεκάθαρα θετική. Στο κομμάτι των μηχανισμών, το παιχνίδι έχει χτίσει τη δική του ταυτότητα, χωρίς να προσπαθεί απεγνωσμένα να αντιγράψει άλλα fighting games της αγοράς. Προφανώς και σε online ranked περιβάλλον το ξύλο που πέφτει είναι ανελέητο, όμως παρ’ όλα αυτά το Invincible VS αποτελεί μία αρκετά δυνατή πρόταση τόσο για έμπειρους όσο και για πιο αρχάριους παίκτες του είδους.
Το local multiplayer λειτουργούσε άψογα, σε αντίθεση με το online κομμάτι που μας έκανε αρκετά νερά, ειδικά τις πρώτες μέρες. Μάλιστα, το περίεργο ήταν ότι το 80% των προβλημάτων, όπως disconnects και lags, το βιώσαμε στο Casual mode και όχι στο Ranked. Η κατάσταση βελτιώνεται εβδομάδα με εβδομάδα, αλλά πρέπει να τονίσουμε ότι το παιχνίδι εξακολουθεί να έχει ορισμένα θέματα στον συγκεκριμένο τομέα. Σημαντικό πάντως είναι ότι το Invincible VS υποστηρίζει crossplay και αυτό το νιώσαμε και στην πράξη, μιας και δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ πρόβλημα στην ανεύρεση αντιπάλου. Επίσης, παρατηρήσαμε ότι υπάρχουν ξεκάθαρα κάποια “αγαπημένα παιδιά” αναφορικά με τις επιλογές των χαρακτήρων, κάτι που βέβαια το περιμέναμε, μιας και μιλάμε κυριολεκτικά για τα πρώτα βήματα της κυκλοφορίας. Υπάρχουν κάποιες ανισορροπίες, λίγο meta abuse και γενικότερα κάποιες αναμενόμενες αδυναμίες στο balancing. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι το πιο αρνητικό στοιχείο του τίτλου είναι κυρίως το περιεχόμενό του. Το single player content δεν επαρκεί, το ρόστερ των χαρακτήρων παραμένει ακόμα μικρό, ενώ τα unlockables, αν και φαινομενικά πολλά, παρουσιάζουν ορισμένες αισθητές παραλείψεις. Τα εναλλακτικά costumes είναι κατά γενική ομολογία λίγο άχρωμα και μη εντυπωσιακά, ενώ αρκετά stickers, ατάκες και φωτογραφίες για το gamertag profile μας καταλήγουν μετά από ένα σημείο να μοιάζουν αδιάφορα. Για αρκετό κόσμο λοιπόν, η retail τιμή του τίτλου αλλά και η κοστολόγηση των extra costumes ίσως “χτυπήσουν” λίγο άσχημα σε σχέση με το περιεχόμενο της βασικής έκδοσης.
Αυτό όμως είναι κάτι που διορθώνεται με τον χρόνο και το σημαντικότερο είναι ότι το Invincible VS πέτυχε εκεί όπου αποτυγχάνουν αρκετά σύγχρονα fighting games: στο gameplay. Παρά τις ελλείψεις του σε περιεχόμενο, το μικρό ακόμα ρόστερ και τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε στο online κομμάτι, ο πυρήνας του παιχνιδιού είναι εξαιρετικά στιβαρός. Οι μηχανισμοί του λειτουργούν σωστά, το tag system έχει βάθος χωρίς να γίνεται κουραστικά πολύπλοκο και γενικότερα το game καταφέρνει να αποκτήσει τη δική του ταυτότητα μέσα σε μία αρκετά απαιτητική κατηγορία. Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο στοιχείο για το μέλλον του.
Αν οι developers κατάφεραν από την πρώτη κιόλας προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα τόσο ώριμο και απολαυστικό tag fighting game από άποψη μηχανισμών, τότε υπάρχει ξεκάθαρα μεγάλη προοπτική εξέλιξης μέσα από updates, balance patches και νέο περιεχόμενο. Το Invincible VS μοιάζει περισσότερο με μία πολύ δυνατή βάση που χρειάζεται ακόμη “χτίσιμο”, παρά με ένα παιχνίδι που δεν ξέρει τι θέλει να κάνει. Και αυτό από μόνο του είναι αρκετό ώστε να μας κάνει αισιόδοξους για την πορεία του, ειδικά για όσους αγαπούν τα ανταγωνιστικά fighting games και θέλουν να επενδύσουν χρόνο σε αυτά.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity