Το MotoGP είναι σίγουρα ανάμεσα στα franchises, με νέα κυκλοφορία σε ετήσια βάση, που θα επωφελούταν από ένα διάλειμμα. Το μοντέλο που ακολουθούν εταιρείες με συγκεκριμένα racing και sports IPs είναι μια μεγάλη συζήτηση από μόνο του, αλλά στην προκειμένη φαίνεται πως η Milestone έχει θέσει αυτήν τη σειρά στον αυτόματο. Οπωσδήποτε υπάρχουν διαφορές, ακόμα και αναβαθμίσεις, αν και περιορισμένες, όμως το MotoGP 26, όπως και το MotoGP 25 και ούτω καθεξής, υπολείπονται χαρακτηριστικών που θα τα προσδιόριζαν ως στοιχειωδώς νέα games. Οι φανατικοί φίλοι μιας σειράς σαν και αυτή, δικαίως περιμένουν να μάθουν τι νέο έχουν να δουν από κάθε επόμενη κυκλοφορία, μόνο και μόνο για να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα καλογυαλισμένο reskin, που άνετα θα μπορούσε να έρθει με τη μορφή ενός update, έστω επί πληρωμή, ενόσω “τρέχει” κι η διαδικασία ανάπτυξης ενός πραγματικά νέου και προηγμένου MotoGP. Και σε περίπτωση που αυτή η εισαγωγή δεν το κάνει ξεκάθαρο, το MotoGP 26 είναι κλασική περίπτωση δίωρης εταιρικής σύσκεψής που θα μπορούσε να απλά να είναι ένα mail.
Όπως έγραψε και ο Δημήτρης Βούρδας στο review του για το MotoGP 25 πριν από έναν χρόνο, το franchise μπορεί από τη μια να έχει φτάσει σε ένα αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο γενικά, όμως οι προσθήκες που βλέπει με κάθε νέα έκδοσή του είναι ουσιαστικά απειροελάχιστες, μην έχοντας πια να προσφέρει κάποια έκπληξη. Όπως και με τον προκάτοχό του, το MotoGP 26 έρχεται με κάθε πίστα και ομάδα της τρέχουσας σεζόν MotoGP, αλλά και μαζί με δεκάδες πραγματικών αναβατών, των οποίων οι επιδόσεις στο παιχνίδι εξαρτώνται από τις επιδόσεις τους στην πραγματική ζωή, παράμετρος που θα προσαρμόζεται με updates. Οι φετινές προσθήκες περιορίζονται στο στυλ ανάβασης της μοτοσυκλέτας, που μπορεί να επιλεγεί από τις ρυθμίσεις, φέροντας έναν μικρό αντίκτυπο στα physics, τα οποία έχαιραν αρκετής προσοχής γενικότερα.
Ο τίτλος προσφέρει δύο διαφορετικά modes αγώνων, με δυνατότητα για arcade, αλλά και για pro racing. Το arcade είναι η πιο προσιτή επιλογή για όσους δεν απαιτούν την τεχνική λεπτομέρεια του Ride, της άλλης (ανώτερης τώρα τελευταία) σειράς της Milestone, στην οποία τα physics φέρουν σημαντικά περισσότερη επιείκεια στις κακοπροσεγμένες στροφές ή σε απρόσεκτη οδήγηση σε βρεγμένο έδαφος. Το Pro είναι το ακριβώς αντίθετο, πλησιάζοντας περισσότερο στις απαιτήσεις που φέρει ένας racing τίτλος τύπου simulation. Εφόσον έχουμε επιλέξει το mode που μας εξυπηρετεί καλύτερα, το MotoGP 26 είναι διασκεδαστικό, προφανώς, όντας κατά τα άλλα απαράλλαχτο από τους δύο πιο πρόσφατους προκατόχους του. Το AI των αντιπάλων είναι σε ένα αρκετά καλό επίπεδο, χωρίς όμως να αποφεύγονται λάθη που σίγουρα δε χαλάνε την εμπειρία ενός αγώνα (μια και υπάρχει και το rewind), ενώ το progression system τόσο του αναβάτη, όσο και των μηχανών μας είναι απλό, ευθύ και χωρίς αδιάκοπο και ανούσιο grinding.
Το customization των μηχανών πριν από κάθε αγώνα κάνει τα απαραίτητα, πέφτοντας θύμα του UI, κάτι που ισχύει σχεδόν για κάθε μενού του MotoGP 26. Το story mode είναι φυσικά αδιάφορο κι υπάρχει μόνο και μόνο για έναν πιο arcad-y τρόπο συμμετοχής σε μια συγκεκριμένη σειρά αγώνων, φέροντας αστεία cutscenes με κάκιστα μοντέλα χαρακτήρων. Το στοίχημα του τίτλου είναι για ακόμα μια φορά το multiplayer, το οποίο επανέρχεται επίσης σχεδόν απαράλλαχτο, πράττοντας τα βασικά. Το συμπέρασμα είναι πως το MotoGP 26 απευθύνεται σε όσους έχουν καιρό να ασχοληθούν με το σπορ, εννοώντας εκείνους που δεν έπαιξαν κανέναν από τους τελευταίους δύο με τρεις τίτλους που προηγήθηκαν. Κάτι που, σε περίπτωση που όντως θέλαμε να ανοίξουμε τη “συζήτηση” που θέσαμε στην αρχή, θα επιβεβαίωνε το γεγονός ότι θα ήταν πολύ καλύτερα αν η κυκλοφορία ενός νέου MotoGP ερχόταν δύο με τρία χρόνια μετά το προηγούμενο, με απλά updates να φρεσκάρουν στο μεταξύ τον εκάστοτε πιο πρόσφατο τίτλο. Εδώ, όπου “MotoGP” σκεφτόμαστε κάθε racing και sport IP με… ετήσιο φόρο.
Μια μικρή αναφορά στα τεχνικά ζητήματα του MotoGP 26, πριν την κατακλείδα: υπάρχουν θέματα που ενδεχομένως διορθώνονται άμεσα με ένα μικρό update. Οι ήχοι των μηχανών, παρόλο που την περισσότερη ώρα είναι αρκετά ρεαλιστικοί, τυχαίνει να παρουσιάζουν μεγάλα προβλήματα, πολλές φορές κάνοντάς μας να πιστεύουμε πως μας πλησιάζει κάποιος αντίπαλος όταν ο δρόμος πίσω μας είναι εντελώς κενός. Επίσης, η Milestone φαίνεται να ριψοκινδύνευσε με τα δύο διαφορετικά modes αγώνων, μια και τα διαφορετικά physics που έρχονται μαζί τους μερικές φορές ανακατεύονται, με αποτέλεσμα κωμικοτραγικές καταστάσεις. Τέλος, οι χρόνοι φόρτωσης είναι άκρως ενοχλητικοί, ιδιαίτερα όταν η μπάρα κολλάει στο 74%, θυμίζοντας εποχές 2009 και πίσω, όταν προσπαθούσαμε να εγκαταστήσουμε κάποιο βαρύ πρόγραμμα σε έναν όχι και πολύ… στιβαρό υπολογιστή.
Το MotoGP 26 είναι κομμάτι ενός φαινομένου που κάποτε ελπίζαμε πως σήμερα θα έχει εκλείψει. Είναι ένα καλό racing game με μηχανές, σχεδόν ολόιδιο με το περσινό, αλλά και με αυτό που προηγήθηκε δύο χρόνια νωρίτερα. Όπως κάθε κυκλοφορία του τα τελευταία χρόνια, δε φέρει αρκετά και ουσιαστικά νέα πράγματα για να δικαιολογηθεί ως κάτι παραπάνω από ένα απλό update προηγούμενης έκδοσης. Όσοι δεν έχουν αγγίξει το franchise τα τελευταία τρία χρόνια, αλλά αγαπούν το είδος, αξίζει να του δώσουν μια ευκαιρία και σίγουρα δε θα μείνουν ανικανοποίητοι. Όσοι το κάνουν κάθε χρόνο, θα ‘χουν σίγουρα την αντίθετη άποψη.
Δεν πείθει το parkour του Assassin’s Creed Black Flag Resynced
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity