Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

The Book of Unwritten Tales - Σελίδα 2

Δεν είναι ούτε πολύ εύκολοι ούτε πολύ δύσκολοι, ενώ το παιχνίδι δεν είναι εντελώς γραμμικό. Η επίλυση αρκετών γρίφων γίνεται παράλληλα, οπότε ο παίκτης μπορεί να ασχοληθεί με κάτι άλλο αν κολλήσει, αν και – φυσικά – δεν προσφέρονται διαφορετικές λύσεις. Απουσιάζει επίσης ο παραλογισμός, παρά το φανταστικό περίγυρο, ενώ το χιούμορ έχει περάσει και στο σχεδιασμό τους με χίλιους δυο τρόπους. Αξιομνημόνευτη είναι η περίπτωση που ο Nate πρέπει να χορέψει το χορό της βροχής, ένα χορό τόσο απαίσιο που ο Θεός της Βροχής προσπαθεί να πετύχει με κεραυνούς το βέβηλο που τον χορεύει.
Η πλοκή είναι δοσμένη με πολύ όμορφο τρόπο, με παράλληλες πορείες των χαρακτήρων και ενδιαφέρουσες ανατροπές. Το ζήτημα είναι πως το τελευταίο πέμπτο κεφάλαιο είναι πολύ μικρό σε μέγεθος και τελειώνει με έναν άγαρμπο, βιαστικό τρόπο σαν κάποιος σεναριογράφος να αποφάσισε να τελειώσει το παιχνίδι όπως-όπως. Προφανώς ρόλο σε αυτό έπαιξαν οι περιορισμοί μιας ανεξάρτητης παραγωγής, μα κρίνοντας από το συνολικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά κρίμα. Η King Art αδίκησε τον εαυτό της σε αυτό το σημείο.

The Book of Unwritten Tales Image 05

Εκεί που το The Book of Unwritten Tales κερδίζει αμέσως τον παίκτη είναι τα γραφικά του. Τα τρισδιάστατα μοντέλα των χαρακτήρων δένουν άψογα με τα δισδιάστατα backgrounds, ενώ ο σχεδιασμός και τα χρώματα δε θα μπορούσε να είναι καταλληλότερος. Το animation είναι ομαλότατο και πουθενά δεν υπάρχουν άγαρμπες κινήσεις ή ατέλειες. Με μια λέξη η ποιότητα στον οπτικό είναι πολύ ανώτερη από αυτή που συναντάται στα indie adventures, τόσο που να αποτελεί ένα από τα δυνατότερα σημεία του τίτλου. Τα μόνα ζητήματα άξια αναφοράς ήταν κάποια επιτόπια βήματα και το ότι στην εναλλαγή χαρακτήρων έπαιζε πάντα ένα animation με τον ένα να πηγαίνει στην άκρη και τον άλλο να έρχεται στο προσκήνιο, κάτι χρονοβόρο που γίνεται εκνευριστικό γιατί ο παίκτης πρέπει κάθε φορά να πατά skip.

The Book of Unwritten Tales Image 06

Ηχητικά ακούγονται ευχάριστες μελωδίες χωρίς να ξεχωρίζει κάποια, αλλά οι ομιλίες αφήνουν εντονότερη εντύπωση. Ειδικά ο Wilbur έχει μια χαριτωμένη χαζούλικη προφορά που του ταιριάζει γάντι. Το ίδιο ταιριαστές είναι όλες οι φωνές, είτε των κεντρικών είτε των δευτερευόντων ηρώων. Κάτι άλλο αφορά τους υπότιτλους, που έχουν μερικά μικρά λάθη (και σε μια περίπτωση δεν έχουν μεταφραστεί από τα γερμανικά) αλλά δεν είναι κάτι σημαντικό. Ο χειρισμός είναι αναμενόμενα απλός, με ακόμη μια καινοτομία. Ο παίκτης ενεργοποιεί τα interaction points πρώτα εξετάζοντάς τα, συλλέγοντας έτσι στοιχεία. Όταν επιλέξει ένα αντικείμενο από το inventory και προσπαθήσει να το συνδυάσει είτε με ένα άλλο είτε με το περιβάλλον, περιγραφή του συνδυασμού εμφανίζεται μόνο όπου γίνεται. Έτσι ο παίκτης δε χρειάζεται να δοκιμάζει στην τύχη αντικείμενα ή να επιδίδεται σε pixel hunting, μα εστιάζει σε πιο ουσιαστικά πράγματα.



Το the Book of Unwritten Tales είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για το 2011, αν και οι γερμανόφωνοι φίλοι του είδους το είχαν χαρεί από πολύ νωρίτερα. Μπορεί να μην είναι τόσο πρωτότυπο όσο το Stacking, τόσο ατμοσφαιρικό όσο το Gray Matter, τόσο ψιλοδουλεμένο εμφανισιακά όσο το The Next Big Thing ή τόσο απαιτητικό όσο το A New Beginning, μα είναι μακράν η πιο ολοκληρωμένη και αυτόνομη παραγωγή σε όλους τους τομείς για φέτος. Ο μηχανισμός της χρήσης πολλών χαρακτήρων στην ίδια περιοχή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση και μακάρι να βρει μιμητές. Παράλληλα έχει όλα τα στοιχεία μιας καλής παρωδίας και η διάρκειά του (περίπου 15 ώρες) είναι πολύ ικανοποιητική. Οι φίλοι των adventures μπορούν να το τιμήσουν άφοβα και θα μείνουν απόλυτα ικανοποιημένοι.
 

9

ENTERNITY SCORE
ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ
4 ΣΧΟΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • KoulisHHH
    • Πανέμορφα γραφικά και art direction!

    • Alucard
    • Τι κρίμα που δεν έχει από πίσω του ένα στρατό από στελέχη marketing να το σπρώχνουν...

    • Cunning Linguist
    • Πάντα τέτοια! Είμαι στο τέταρτο κεφάλαιο και ελπίζω να μην ξενερώσω από το φινάλε, αλλά μέχρι τώρα είναι απίθανο παιχνίδι. Οι γρίφοι είναι λογικοί (δηλαδή δεν ψάχνεις στην τύχη να δεις τι διάολο πρέπει να κάνεις) και γενικά οι διάλογοι και τα γραφικά είναι χάρμα.

To Psycho-Pass: Mandatory Happiness προστέθηκε στους τίτλους του PS Plus για το PS4

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!

Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity