Την ίδια ακριβώς πορεία ακολουθεί και το Total War: Rome II. Ένα βήμα τη φορά, αργά και σταθερά - ορισμένες φορές όμως υπερβολικά αργά και όχι τόσο σταθερά. Από την άλλη, βέβαια, θα ήταν δύσκολο οι ρυθμοί του να είναι γρηγορότεροι, αφού το μέγεθος του χάρτη είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλο τίτλο της σειράς μέχρι στιγμής, εκτεινόμενο από τη Βρετανία μέχρι τα σύνορα της Ινδίας και τη Βόρεια Αφρική. Αυτό δε σημαίνει πως διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από τους προκατόχους του, αφού οι φίλοι της σειράς θα βρεθούν αμέσως σε «οικεία εδάφη», με τη πλειοψηφία της δράσης να λαμβάνει χώρα στον campaign map, στην κλασσική turn-based φόρμα, με κάθε σειρά να αντιστοιχεί σε ένα έτος. Εκεί οι παίκτες θα χτίσουν τους στρατούς, θα διαχειριστούν τις πόλεις τους, την τεχνολογία, την ανάπτυξη, τα πολιτικά παιχνίδια – και θα ετοιμάσουν τα σχέδια για την επόμενη κατάκτηση. Όπως είναι προφανές, σε έναν κόσμο τέτοιου μεγέθους, με τόσες πολλές διαφορετικές κουλτούρες και factions, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά ή εύκολα. Ευτυχώς, η Creative Assembly έχει κάνει μια πολύ καλή δουλειά στο να τα απλοποιήσει σε ικανοποιητικό βαθμό, προσφέροντας αμεσότητα και ευκολία χωρίς να αφαιρεί βάθος. Οι περιοχές που ελέγχονται, για παράδειγμα, χωρίζεται σε provinces, με τέσσερις πόλεις και την πρωτεύουσα της κάθε μίας. Όλα τα είδη κτηρίων/εγκαταστάσεων βρίσκονται μέσα στις πόλεις, διευκολύνοντας τον έλεγχό τους - προβάλλοντας όμως μια ενδιαφέρουσα πρόκληση όσον αφορά την επιλογή του τι θα κτιστεί κάθε φορά, αφήνοντας τους παίκτες να καθορίσουν τις προτεραιότητές τους. Στην άλλη πλευρά, με τη πληθώρα τον διαφορετικών λαών/φατριών που απαρτίζουν τον κόσμο του Rome II, ο δρόμος προς την επικράτηση θα είναι γεμάτος με νέες… γνωριμίες, το αποτέλεσμα των οποίων κρίνεται σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους παίκτες, είτε μέσω της κατά μέτωπο σύγκρουσης, είτε μέσω της διπλωματικής οδού.
Με αυτόν τον τρόπο δε θα αργήσουν να γίνουν γνωστές οι προθέσεις -αλλά και οι ικανότητες- της AI, οι οποίες είναι ιδιαίτερα… ασαφείς, αν όχι ακατανόητες. Το σύστημα διπλωματίας θα μας βοηθήσει να έρθουμε σε κάποια μορφή συνεννόησης (ή και όχι) και να συνάψουμε σχέσεις/συμμαχίες με διάφορους λαούς ή ακόμη και να κηρύξουμε πόλεμο. Όλα αυτά γίνονται άμεσα και εύκολα, μέσα από ένα εύχρηστο μενού, στο οποίο μας δίνεται και η δυνατότητα να δούμε κατά πόσο αρεστοί είμαστε - και για ποιους λόγους, μάλιστα. Επίσης, στο Rome II μας δίνεται η δυνατότητα να συντονίσουμε τις επιθέσεις μας με τους συμμάχους, εστιάζοντας στον άμεσο κίνδυνο, ή απλά κάνοντας ευκολότερο το έργο μας όταν θέλουμε να βγάλουμε νωρίς από το παιχνίδι τους επικίνδυνους εχθρούς. Ορισμένες φορές τα διάφορα factions θα αντιδράσουν φυσιολογικά στις προτάσεις μας, άλλες φορές πάλι θα αρνούνται κάτι χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο ή θα προτείνουν συμμαχίες και εμπορικές συμφωνίες για τις οποίες δε χρειάζεται ιδιαίτερη διπλωματική γνώση για να καταλάβει κανείς πόσο ασύμφορες ή παράλογες μπορεί να είναι.
Η συμπεριφορά αυτή δυστυχώς δε περιορίζεται στις διπλωματικές σχέσεις, αλλά είναι ο κανόνας στη πλειοψηφία του campaign, με κινήσεις (ή και… έλλειψη κινήσεων) των συμμάχων και αντιπάλων που δεν έχουν απολύτως κανέναν προφανή λόγο. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν στιγμές που το AI εκπλήσσει με τον τρόπο που «εκμεταλλεύεται» προς όφελός του τις καταστάσεις που προκύπτουν και στιγμές που εκπλήσσει με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Για παράδειγμα, οι σύμμαχοι από το Βορρά μπορεί να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι στο Νότο υπάρχουν πολλά προβλήματα που αναγκάζουν τη μετακίνηση στρατευμάτων, αποφασίζοντας να εγκαταλείψουν τη συμμαχία και να επιτεθούν. Σε άλλες περιπτώσεις πάλι όπου το AI έχει το ξεκάθαρο πλεονέκτημα, απλά μένει άπραγο και δεν επιτίθεται, περιμένοντας την κίνηση των παικτών ή αποφασίζει την πολιορκία μιας πόλης με πολυάριθμη φρουρά έχοντας ελάχιστες μονάδες στη διάθεσή του, κάτι που ασφαλώς οδηγεί στην ολοκληρωτική εξόντωση των επιτιθέμενων. Τα… ανεξήγητα βέβαια δε περιορίζονται εκεί, αφού πολλές φορές οι παίκτες θα απορούν με το πώς ένας κατάσκοπος που έχει 95% πιθανότητα να δωροδοκήσει επιτυχώς έναν αντίπαλο πολέμαρχο, δε θα καταφέρει ποτέ του να το κάνει, όσες φορές και αν προσπαθήσει.
Γενικότερα μιλώντας, αλλά και για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω, η διπλωματία δεν δίνει πάντα τη λύση. Ο στρατός παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ισορροπία δυνάμεων - και οι παίκτες θα αφιερώσουν ένα μεγάλο κομμάτι της πορείας τους στην παραμετροποίηση και το «χτίσιμο» της απόλυτης στρατιωτικής δύναμης. Μια ευχάριστη προσθήκη εδώ είναι το ότι ο κάθε στρατός, καθώς και οι στρατηγοί που ηγούνται, με την εμπειρία από τις μάχες αποκτά συγκεκριμένα «γνωρίσματα» (traits) που επιτρέπουν σταδιακά την «ειδίκευση» σε ένα είδος μάχης. Για παράδειγμα, ένα στράτευμα με ειδίκευση στις πολιορκίες θα έχει μια αρκετά ευκολότερη δουλειά στην κατάκτηση μιας πόλης, απ’ ότι συνήθως. Η κάθε στρατιά μπορεί να έχει μέχρι 20 μονάδες και έναν στρατηγό να ηγείται, ενώ οι στρατιές που βρίσκονται στην ίδια περιοχή μπορούν να αλληλοενισχυθούν. Τέλος, ο αριθμός των συνολικών στρατηγών, κατασκόπων και πολέμαρχων που μπορούν να υπάρξουν ανά πάσα στιγμή είναι πεπερασμένος, δίνοντας ακόμα έναν παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι σχεδιάζεται η ανάπτυξη των δυνάμεων.
Η πλειοψηφία του gameplay λαμβάνει χώρα στον campaign map, ωστόσο όταν έρθει η ώρα της μάχης οι παίκτες έχουν την επιλογή να αφήσουν το AI να αποφασίσει την έκβαση της, ή να αναλάβουν άμεσο έλεγχο και να μεταβούν στο πεδίο σε πραγματικό χρόνο. Εδώ, η τακτική, η γρήγορη σκέψη και η ευρηματικότητα λαμβάνουν τον πρώτο λόγο, με τη διαφορά ανάμεσα στην ήττα και την επικράτηση να βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Από τη στιγμή που παρατάσσονται οι μονάδες η ατμόσφαιρα αλλάζει και η βαρβαρότητα που ακολουθεί δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Είναι περιττό βέβαια να αναφερθεί η αίσθηση της νίκης όσο η μάχη προχωρά - και η ικανοποίηση που προσφέρει η επιτυχής έκβαση μιας μάχης είναι μια εμπειρία που δύσκολα συγκρίνεται με άλλους τίτλους. Οι παίκτες έχουν το ίδιο οπτικό πεδίο με τους στρατιώτες τους χάρη στο νέο σύστημα μάχης, κάτι που κάνει ακόμα πιο απολαυστική μια αιφνιδιαστική επίθεση του ιππικού από ένα κοντινό δάσος/ύψωμα (ή απελπιστική, ανάλογα με το ποιος ελέγχει το ιππικό). Η σωστή τοποθέτηση και κίνηση των μονάδων είναι το κλειδί της νίκης, με το μέγεθος να έχει δευτερεύοντα ρόλο (όταν η διαφορά δεν είναι συντριπτική). Το AI και εδώ έχει δύο πρόσωπα, άλλοτε εκπλήσσοντας με την ευρηματικότητα και τον τρόπο που χειρίζεται την κάθε μάχη και άλλοτε απλά έχοντας διακοσμητικό ρόλο. Είναι αρκετά αποκαρδιωτικό όταν σε μια μάχη τα στρατεύματα που μόλις αποβιβάστηκαν από τα πλοία απλά μένουν στη θέση τους και περιμένουν στωικά τη συντριβή τους, ή όταν η μονάδα που με τόσο κόπο κατάφερε να έρθει στα πλάγια των επιτιθέμενων απλά αρνείται να πλαγιοκοπήσει.
Ιδίως όταν στην αμέσως προηγούμενη μάχη το AI κατάφερε με έξυπνες κινήσεις να κάνει τις μονάδες των παικτών να κουραστούν επιδιδόμενοι σε ένα «κυνηγητό», μέχρι να τις φέρει σε ακτίνα βολής από το κρυμμένο ιππικό και τους τοξότες που περίμεναν την κατάλληλη στιγμή. Σίγουρα, τα προβλήματα αφαιρούν πόντους από τις μάχες, αυτές ωστόσο παραμένουν απολαυστικές, ιδίως με την προσθήκη των αναμετρήσεων σε ξηρά και θάλασσα ταυτόχρονα - με όλες τις εκπλήξεις και τις νέες στρατηγικές που κρύβουν. Βέβαια, όσο σημαντικό ρόλο και αν παίζουν οι διπλωματία και οι μάχες, χωρίς τις απαραίτητες διεργασίες στο εσωτερικό, μια αυτοκρατορία σίγουρα θα πέσει - και εδώ έρχεται η έρευνα νέων «τεχνολογιών» και το σύστημα εσωτερικής πολιτικής να καλύψει το κενό. Ο κάθε πολιτισμός έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες και σημειώνει τη δική του πρόοδο με τη πάροδο των χρόνων (πάντα με τη σειρά που θα επιλεγεί), με την κάθε μία από τις επιλογές να προσφέρει τα δικά της οφέλη. Στην αρχή μπορεί να φαίνονται αμελητέα, λειτουργώντας όμως αθροιστικά προσφέρουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα, δίνοντάς μας μια σχετική ελευθερία στον τρόπο με τον οποίο θα αποφασίσουμε να αναπτυχθούμε.
Όπως είναι γνωστό, στο εσωτερικό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας λάμβανε χώρα ένας συνεχής «πόλεμος» για την εξουσία, με μηχανορραφίες και σχέδια επί σχεδίων για την εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων. Το Rome II αγγίζει και αυτό το θέμα, με random events τα οποία κάνουν την εμφάνισή τους και προβάλλουν «διλήμματα» όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστούν την κάθε κατάσταση. Επιπρόσθετα, οι ίδιοι οι παίκτες έχουν λόγο πάνω στο ποιες οικογένειες θα αναλάβουν θέσεις ισχύος (π.χ. στρατηγοί), ενώ μπορούν και να κανονίσουν γάμους, προαγωγές και δολοφονίες για να εξασφαλίσουν την επικράτησή τους. Τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και σημαντικά, το πρόβλημα όμως είναι ότι… δεν είναι. Οι επιλογές που προαναφέρθηκαν σπάνια θα χρησιμοποιηθούν, αφού το σύστημα “gravitas” δεν έχει κάποια ιδιαίτερη βαρύτητα και δε θα απασχολήσει σχεδόν ποτέ την πρόοδο στο campaign.
Έχοντας αναφέρει όλα τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψιν το μέγεθος του χάρτη και τη πληθώρα των factions, ερχόμαστε ίσως στο πιο προβληματικό κομμάτι του Rome II. Τους χρόνους αναμονής. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος του gameplay λαμβάνει χώρα στον campaign map, αν δεν υπάρχει κάποια μάχη στον ορίζοντα οι παίκτες συνήθως θα κάνουν δύο με τρεις κινήσεις micromanagement, πιθανόν να μετακινήσουν κάποιες μονάδες, θα ελέγξουν την κατάσταση σε ορισμένα σημεία και θα προχωρήσουν στον επόμενο γύρο. Δεδομένης της απλοποίησης που έχει γίνει, συνολικά μιλάμε για λιγότερο από ένα λεπτό ενεργού gameplay. Ο χρόνος που χρειάζεται για το AI να ολοκληρώσει τις κινήσεις του χρειάζεται τουλάχιστον ένα λεπτό, ενώ ορισμένες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα δύο λεπτά (σε σύστημα που ξεπερνάει κατά πολύ τις ελάχιστες απαιτήσεις). Όταν οι στρατοί των αντιπάλων μεγαλώνουν, ο χρόνος μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερος, κάτι που καθιστά την όλη διαδικασία ιδιαίτερα κουραστική από ένα σημείο και μετά, αν αναλογιστεί κανείς τον χρόνο που πρέπει συνολικά να σπαταλήσει περιμένοντας το ΑΙ να ολοκληρώσει τις κινήσεις του.
Ο τεχνικός τομέας του Rome II είναι ένα σημείο που χρίζει ιδιαίτερης αναφοράς. Από οπτικής άποψης, η Warscape Engine μας παρουσιάζει το καλύτερο Total War που έχουμε δει μέχρι στιγμής. Τα πεδία της μάχης είναι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένα, από τις ομιχλώδεις πεδιάδες του Βορρά μέχρι τις ερήμους της Μέσης Ανατολής και τα Μεσογειακά τοπία, δίνοντας το καλύτερο σκηνικό για τα εκατοντάδες units, το καθένα με τον δικό του σχεδιασμό και τις δικές του διακριτικές λεπτομέρειες που κάνουν (σχεδόν) τον κάθε στρατιώτη να ξεχωρίζει. Τα καιρικά φαινόμενα επίσης εντυπωσιάζουν, βάζοντας τους παίκτες στο κλίμα της μάχης, ενώ το animation φροντίζει και αυτό με τη σειρά του στη δημιουργία ενός πραγματικά ξεχωριστού αποτελέσματος. Ο campaign map είναι επίσης πολύ όμορφα σχεδιασμένος, αφήνοντας πίσω την αισθητική του Shogun, με μικρές «πινελιές» και λεπτομέρειες που αναδεικνύουν το σύνολο. Το πρόβλημα είναι τα πολυάριθμα bugs που κάνουν συχνά την εμφάνισή τους. Στο πεδίο της μάχης αλλά και στο campaign map αρκετές φορές θα γίνουμε μάρτυρες… περίεργων καταστάσεων, ενώ επίσης την εμφάνισή τους κάνουν καθυστερήσεις και frame drops χωρίς κάποιο προφανή λόγο.
Από ηχητικής πλευράς ο τίτλος κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Οι συνθέσεις του Richard Beddow, με τη βοήθεια της Συμφωνικής Ορχήστρας της Μπρατισλάβα υπό τη διεύθυνση του Jeff Atmajian (The Dark Knight, King Kong, The Sixth Sense) θα κλέψουν την παράσταση, δημιουργώντας ένα soundtrack που δένει απόλυτα με την ατμόσφαιρα του τίτλου. Το voice over των χαρακτήρων είναι επίσης πολύ προσεγμένο, ενώ τα ηχητικά εφέ εντυπωσιάζουν. Οι ιαχές των στρατιωτών, ο ήχος από τα σπαθιά, το άκουσμα της σάλπιγγας και το ποδοβολητό των στρατευμάτων που εφορμούν, θα αιχμαλωτίσουν τους παίκτες, μεταφέροντάς τους στη καρδιά της μάχης. Είναι λοιπόν το Total War: Rome II ένας άξιος συνεχιστής του προκατόχου του και ένα βήμα μπροστά για τη σειρά; Η απάντηση δυστυχώς δεν είναι τόσο εύκολη. Στον πυρήνα του παραμένει το Total War που οι fans περίμεναν, αυτό που γνωρίζουν. Το πρόβλημα είναι πως «αδικείται» από τον ίδιο του τον εαυτό. Όλα τα κομμάτια που συμβάλλουν σε ένα πραγματικά εντυπωσιακό αποτέλεσμα είναι εδώ. Η μεγαλειώδης κλίμακα, οι λεπτές αλλαγές στην αμεσότητα, η συνταγή του Total War που κατάφερε να εδραιώσει τη σειρά στη συνείδηση του κοινού.
Δυστυχώς όμως τα «θέματα» που προκύπτουν είναι αρκετά. Τα πολυάριθμα bugs, αν και δεν χαλάνε την καλή εικόνα του τίτλου είναι πάντα εκεί για να θυμίσουν ότι υπάρχουν, το ίδιο το μέγεθος λειτουργεί σε βάρους του τίτλου με την χρονοβόρα αναμονή ανάμεσα από κάθε γύρο, ενώ το AI περισσότερο προβληματίζει παρά εντυπωσιάζει.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι ένας κακός τίτλος. Όταν τα πράγματα δουλεύουν σωστά, τότε το αποτέλεσμα πραγματικά δικαιώνει. Δυστυχώς όμως αυτό δε συμβαίνει τόσο συχνά, μετριάζοντας την συνολική εικόνα. Κανένα από τα ατοπήματά του δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό - σε ένα βαθμό δικαιολογούνται μάλιστα, δεδομένου ότι είναι το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της Creative Assembly μέχρι στιγμής. Απλά δεν είναι το τολμηρό βήμα μπροστά που αρκετοί περίμεναν. Ίσως και αυτό να είναι το μεγαλύτερό του ατόπημα. Το Total War: Rome II σε καμία περίπτωση δεν είναι απογοητευτικό, απλά δεν ο εξαιρετικός τίτλος που όλοι περίμεναν.
Ωραιο review κριμα που εχει τοσα πολλα προβληματα και απο οτι βλεπω ετσι και το βαλω στο pc μου θα γινει ανατιναξη
Εκπλήσσομαι με το βαθμό γιατί το review περιγράφει ένα παιχνίδι του 6, όχι του 8.
Όσον αφορά το community, το Rome 2 τρώει ΤΕΡΑΣΤΙΟ κράξιμο για άθλιο optimization, bugs, crashes, frame s και γενικά γραφικά χειρότερα από το Shogun 2. Άλλοι λόγοι κραξίματος είναι η απουσία ουσιαστικής υποστήριξης (η CA έβγαλε ένα patch που χειροτέρεψε τα πράγματα και υποσχέθηκε την προσθήκη features όπως το family tree κάαααποτε), η απουσία αρκετών στοιχείων που είχε υποσχεθεί και ο άπειρος χρόνος που περνά ο παίκτης βλέποντας 80 - 100 factions να παίζουν στο τέλος του γύρου για 2 - 5 λεπτά. Συν, ασφαλώς, τα μεγάλα λάθη στο ΑΙ που επισημάνθηκαν. Προβλήματα στη διπλωματία, στη διαχείριση των μαχών, στο εμπόριο, σχηματισμοί που σπάνε χωρίς λόγο και άλλα ευχάριστα.
Κατά τα άλλα, αν εξαιρέσει κανείς τον αισχρό τεχνικό τομέα και την κακή ΑΙ, συν τα παραλειπόμενα, το παιχνίδι είναι κακό.
Παιχνιδαρα οπως και τα προηγουμενα της σειρας....
Είναι παιχνίδι του 6. Για να μην πω και χαμηλότερα. Κάκιστη υλοποίηση, bugs παντού και μηδέν ευχαρίστηση. Συν ο εκνευρισμός του να περιμένεις σε κάθε turn ένα 5λεπτο να περάσουν τα χιλιάδες factions. Αναγκάζομαι να παίζω πασιέντζες στο κινητό για να περνά η ώρα. Φιλόδοξο το εγχείρημα της Creative Assembly όπως έγραψε και ο reviewer αλλά κρίνεται αποτυχημένο από το αποτέλεσμα. Επίσης καλό θα ήταν να μας δώσει ότι έπινε όταν έβαζε το βαθμό. Φαίνεται θαυματουργό. :p
πολυ καλο το review ακομα δεν το εχω παιξει αλλα ειναι στη λιστα μου
Συμφωνώ με το review.
@Tobajaras
Εγώ δεν το έχω πάρει το παιχνίδι ακόμα γι'αυτόν ακριβώς το λόγο. Είχαν βγεί σε διάφορα φορουμς μέσα στο καλοκαίρι ότι τι παιχνίδι έχει πολλά bugs και δεν θα είναι έτοιμο στο release. Προσωπικα πιστεύω ότι μετά απο κάποια Patch το παιχνίδι σε μερικούς μήνες θα είναι οκ, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτό. Δεν μπορείς να βγάζεις στην αγορά το παιχνίδι έτσι και να απογοητεύεις όσους έτρεξαν αν σε στηρίξουν from day 1.
Από την άλλη αυτο που αναφέρει το review αλλά και εσύ για το ΑΙ θα μου επιτρέψεις να πώ ότι ΟΛΑ τα παιχνίδια TW αυτό το ΑΙ είχαν. Μα όλα όμως. Οπότε δεν θα το έβαζα στα αρνητικά διότι είναι κατι αναμενόμενο και δεν νομίζω ότι το playerbase έχει τοσο πρόβλημα με αυτό. Αν είχε δεν θα έπαιζε και τα προηγούμενα. Εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι γιατί τόσα χρόνια δεν έχει υπάρξει κάποια τρελή βελτίωση. Μήπως είναι τεχνικά αδύνατο να γίνει? Μήπως ζητάμε απο το ΑΙ να σκεφτεί σαν άνθρωπος? Λέω εγώ τώρα (δεν γνωρίζω).
ΥΣ: Κάποια στιγμή θα πρέπει ο gamer να ξαναβάλει μέσα στο κεφάλι του την λέξη υπομονή. Δεν χρείαζεται να τρέχουμε να αγοράζουμε όλα τα παιχνίδια απο την πρώτη ημέρα. Επιτέλους ας μπεί λίγο μυαλό. Μόνο κερδισμένος μπορείς να βγείς, χαμένος όχι. Όσο παίρνουν τα 3/4 απο τα κέρδη με την μία, τόσο χαμηλότερης ποιότητας παιχνίδια θα βγάζουν.
το 8 πρεπει να το εδωσε με το πως 8α ειναι μετα απο ΠΟΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ patch .. διοτι μετα απο 20+ ωρες παιχνιδιου μπορω να πω με αυτοπεπιθηση οτι απλα ξεχασαν να βαλουν Α.Ι στο παιχνιδι...εχω εισβαλει με πλοιο στην στεργια και τους σκωτωσα ΟΛΟΥΣ πατωντας τους ΟΛΟΥΣ με τo ΠΛΟΙΟ...οι εχθροι καναν επιθεσει και λιγα μετρα πριν με ακουμπισουν αλλαξαν γνωμει και πηγαν πισω εκει που ηταν...και το κορυφαιο ... να μην πιδανε 2-3 απο πλοιο σε στεργια με σκοπο να μην αρχιζει ΠΟΤΕ η μαχη διοτι πρεπει να πηδηξουν ΟΛΟΙ για να αρχηση ...ηλικρινα δηλαδη WOW
ειναι απο τις στιγμες που ρωτας ΤΟ ΠΑΙΞΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΦΤΙΑΞΑΝ..ο τυπος που εφτιαξε το ΑΙ ειναι ακομα στην εταιρια ??
τελος παντον απο την αλλη μερια ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ PATCH..θα γελασετε με την ψυχη σας τουλαχιστον...
Ωραιο κειμενο. Πολλα σημεια του review μου θυμισαν το πρωτο Rome, ειδικα εκει με την παραλογη διπλωματια και με το κακο AI και εχουν περασει σχεδον 10 χρονια και πολλα total war απο τοτε. Κριμα χαθηκε μεγαλη ευκαιρια, ως εχει ειναι να περιμενει κανεις να βγουν ποοολλα patch για να το παιξει
Καλησπέρα σε όλους!
Ο βαθμός μπαίνει λαμβάνοντας υπ'όψιν μια σειρά από διάφορους παράγοντες. Το Total War: Rome II, όπως είπα και στο Enternity Live τη περασμένη Πέμπτη, αδικείται από τον ίδιο του τον εαυτό. Το επικό του μέγεθος και η πληθώρα παραγόντων και επιλογών που δίνονται στους παίκτες το κάνουν ένα πραγματικά "μεγάλο" τίτλο, ο οποίος δε μοιάζει με κανέναν άλλον της σειράς. Τα προβλήματα υπάρχουν (όπως αναφέρονται στο review), τα περισσότερα από αυτά όμως μπορούν να διορθωθούν από πλευράς ομάδας ανάπτυξης, με τα ανάλογα patch. Μέχρι στιγμής τα πράγματα δεν είναι ιδανικά, πράγματι, αλλά δεν μπορείς να πεις πως ο τίτλος είναι "κακός" γιατί έτσι είναι στον πυρήνα του.
Αν εξετάσει κανείς το Rome II χωρίς να λάβει υπ'όψιν του το τι προηγήθηκε, τότε μιλάμε για έναν τίτλο ο οποίος με κάποιες διορθώσεις από την Creative Assembly θα μπορεί να προσφέρει στους παίκτες εκατοντάδες ώρες διασκέδασης. Το πρόβλημα είναι πως ειπώθηκαν πολλά (και έγιναν πολλές υποσχέσεις από πλευράς δημιουργών) - τα οποία σε συνδυασμό με το hype που δημιουργήθηκε, δεν λειτούργησαν θετικά. Μιλάμε για έναν τίτλο ο οποίος μπορεί να έχει αρκετά "θέματα", δεν γίνεται να κρύψει όμως το χαρακτήρα και τον πυρήνα του.
Απλά δεν είναι το επόμενο μεγάλο βήμα μπροστά. Και όταν μιλάς για έναν τίτλο Total War, τότε ο πήχης είναι ήδη πολύ ψηλά.
Πως γινεται να εχει τετοια θεματα και να παιρνει 8???? Οοοοκ...
Εξαιρετικά πλούσιο και κυρίως λεπτομερές review που ακτινογραφεί το παιχνίδι.Από αυτά που διάβασα όντως αδικεί τον ίδιο του τον εαυτό.Μοιάζει σαν ομάδα ποδοσφαίρου που στο πρώτο ημίχρονο σαρώνει με την απόδοση της(επική κλίμακα)και στο ημίχρονο αποφασίζει να πουλήσει το ματς με το ένα αυτογκόλ να διαδέχεται το άλλο(αναρίθμητα bugs)...και ειδικά αυτό με το να περιμένεις κάθε φορά τον υπολογιστή ένα 5λεπτο για να παίξει το θεωρώ απλά εγκληματικό.Οκ ναι λογικά θα στρώσει με τα patches αλλά άντε να το πεις σ'αυτούς που το πήραν day 1 για να κάνουν το αυτονόητο...να το απολαύσουν.
Και μιας και είπα day 1 θα συμφωνήσω με τον Plisken.Μας έχουν αποδείξει άπειρες φορές πως έχουν την λογική:έλα μωρέ δεν μαμιέται,ας το βγάλουμε σε ημιτελή κατάσταση και μετά θα το στρώσουμε με στρατιά από patch.Επειδή προσωπικά αγοράζω τα παιχνίδια σε τρελές μειώσεις τιμών τα βρίσκω και σε μια χαρά κατάσταση για να τα παίξεις.Θα πει βέβαια κάποιος "κι εγώ ρε φίλε που θέλω να παίξω το παιχνίδι τώρα και όχι μετά από μήνες πως να περιμένω;" Σωστά,μα δυστυχώς αυτό εκμεταλλεύονται.
Ρε παιδιά χαλαρώστε λίγο. Μιλάμε για τη σειρά total war,η ΑΙ(ειδικά στη διπλωματία) δεν ήταν ποτέ το φόρτε της(αν εξαιρέσουμε ίσως το shogun 2, που έγιναν βήματα προόδου) και προσωπικά δε με ενόχλησε επειδή είναι κακή αλλά επειδή πίστευα πως μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης θα την είχαν βελτιώσει. Ντάξει το 8 ίσως είναι υπερβολικό αλλά μιλάμε για απλά έναν αριθμό στο τέλος ενός κατατοπιστικότατου άρθρου,όποιος έχει διαβάσει το άρθρο δε χρειάζεται τον βαθμό για να κρίνει(α, ξέχασα η συντριπτική πλειοψηφία βαριέται απλά να διαβάσει και όχι μόνο αυτό αλλά κρίνει και το βαθμό χωρίς καν να έχει παίξει το παιχνίδι).
Πιστεύω πως για όλους εμάς που περιμέναμε πως και πως αυτή τη συνέχεια τα ζητούμενα ήταν 3. Να δούμε μια πιο λεπτομερή ανάλυση εκείνης της περιόδου, να γίνει πιο πιστευτή και να λειτουργεί πιο λογικά η ΑΙ, και τέλος να πολλαπλασιαστούν οι ουσιαστικές επιλογές στο gameplay. Από αυτά τα 3 η εταιρία πέτυχε το πρώτο και μπορεί μέσω των patches να πετύχει και το δεύτερο. Δυστυχώς το τρίτο μάλλον πρέπει να το ξεγράψουμε καθώς όπως ανέφερε και ένας φίλος τις προάλλες ίσως η creative assembly σκέφτεται την μεταφορά της σειράς και στις κονσόλες, πράγμα που θα σημάνει και το τέλος του ενδιαφέροντος μεγάλου "hardcore" κοινού...
Υ.Γ Όσοι από εμάς έχουμε "καεί" όλα τα προηγούμενα χρόνια στα παιχνίδια της σειράς και ειδικά σε κάποια mods όπως το rtr δε νομίζω να έχουμε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με τους χρόνους αναμονής, πάντως και αυτό θα μπορούσαν να το είχαν προσέξει περισσότερο...
8? ΟΚΤΩ?!?!?!?!? To παιχνιδι δεν ειναι ΟΥΤΕ για 5αρι. Και ειλικρινα δε βλεπω το τροπο να αλλαξει κατι. Δε στεκομαι στα αθλια γραφικα και αλλα τετοια τεχνικα θεματα γιατι αυτα θα διορθωθουν με τα patch. Ηδη με το patch της παρασκευης ειδα πολυ μεγαλη βελτιωση. Στο gameplay ομως το παιχνιδι απλα δε σωζεται.
Απορω ρε αρθογραφε που ειδες την καλη AI. Οι μαχες ειναι φρικτες και πανευκολες παιζω τοσες μερες στο Legend και δεν εχω χασει μαχη οσο για στρατηγικη? ολες οι μαχες καταληγουν σε χαοτικες αναρχες συγκρουσεις.
Δεν ειχα σκοπο να σχολιασω αλλα το 8 πραγματικα με βγαζει εξω απο τα ρουχα μου. Ιστορικα? αστο. Οι οπλιτικες φαλαγγες διαλυουν το σχηματισμο τους για επιτεθουν ο ρωμαικος σχηματισμος της χελωνας ειναι απλα για γελια (απλα σηκωνουν πανω τις ασπιδες τους) Πολεις που την εποχη που διαδραματιζεται το παιχνιδι ηταν μεγαλες και πανισχυρες με ισχυρα τειχη , στο παιχνιδι ειναι χωριουδακια. Στις μαχες οι μοναδες εχουν σπεσιαλ δυναμεις οπως faster reloading για τα τοξα κτλπ (ΧΑΧΑΧΧΑΑΧΧΑΧΑΑΧ) καθε μοναδα εχει μια σπεσιαλ δυναμη και πρεπει να κανεις κλικ συνεχεια. Καποια πραματα που ηταν πολυ καλες ιδεες και προσθηκες ή δε λειτουργουν ή δεν εχουν απολυτως καμια επιδραση στο παιχνιδι (οικογενειες , διπλωματια εντελως για γελια). Καλη η ιδεα με τις επαρχιες (ισως το μοναδικο καλο) ομως τα "μπονους" που δινουν μερικες φορες απλα δεν εχουν καμια απολυτως επιδραση. Το παιχνιδι ηταν ΕΝΤΕΛΩΣ ανετοιμο να κυκλοφορησει. Για μενα το παιχνιδι ειναι pre-beta. Ειναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ οτι τα καπιταλοσκυλα οι μανατζαρεοι οι γραβατακηδες οι χαρτογιακαδες πιεσαν να βγει το παιχνιδι ΠΟΛΥ νωριτερα (περσι υπολογιζαμε οτι θα κυκλοφορουσε αρχες με μεσα του 2014!!) επειδη ηξεραν οτι λογω του τεραστιου fun base θα ηταν σιγουρες οι πωλησεις αρα σιγουρο το μπονουσακι τους. Μιλαμε οι ανθρωποι εχουν καταστρεψει εντελως τη βιομηχανια και βιασαν εναν τιτλο που θα μπορουσε και επρεπε να ειναι επικος γιατι ειναι συνεχεια ενος επικου παιχνιδιου. Οι ναυμαχιες? για τα μπαζα εντελως και προχειροφτιαγμενες. Το παιχνιδι δε σωζεται και οπως ειπα μονο στο τεχνικο τομεα μπορουν να γινουν και θα γινουν καποιες βελτιωσεις. Παλι η κοινοτητα θα το σωσει το παιχνιδι (αν μπορει να σωθει κατι) . Οι moders ηδη ξεκινησαν δουλεια και ηδη εχει κυκλοφορησει ενα mod (οι ψαγμενοι θα το εχουν ηδη ανακαλυψει) που κανει το παιχνιδι playable... Αν θελουν να σωσουν αυτο το παιχνιδι μοναδικη λυση ειναι ενα expansion pack αργοτερα ,του στυλ barbarian invasion και kingdoms (για τα παλαιοτερα Total) που να ειναι οπως θα επρεπε να ειναι το ιδιο το rome 2 και να δουμε το παιχνιδι που περιμεναμε ολοι. Αν και νομιζω οτι πλεον το παιχνιδι παιρνει οριστικa μορφη arcade κρινοντας απο τις μαχες και τις "σπεσιαλ δυναμεις" και τα κλικς και τις καρτες στυλ rpg τιτλων που ανεβασουν τις ικανοτητες των στρατηγων, και την υπεραπλουστευση του micromanagment.
Kαι δε μπορω να καταλαβω , οταν ερασιτεχνες ολιγομελεις ομαδες moders και προγραμματιστων , δουλευοντας στον ελευθερο χρονο τους και για το χαβαλε τους και τη καψουρα τους για το παιχνιδι ,βγαζουν διαμαντια οπως το roma surectum mod για το πρωτο rome , πως εσυ σαν CA και με τη Sega απο πισω βγαζεις ενα τετοιο εκτρωμα? Ποτε δε το καταλαβα αυτο. Βγαλτε τη θηλεια του deadline και των προθεσμιων απο τους δημιουργους και αφηστε τους να φτιαξουν το παιχνιδι που εχουν στο μυαλο τους.
Η βαθμολογία είναι λανθασμένη κανονικά θα έπρεπε να είναι έξι! Αυτό που παίζουμε είναι beta ούτε καν alpha
Θα ήθελα να διαφωνήσω πραγματικά με όλους το παραπάνω, αλλά απλά δεν γίνετε κάτι τέτοιο. Ήμουν από αυτούς που αγόρασαν το παιχνίδι μήνες πριν, για να έχουν μέσα και το Greek States Pack, και από την ημέρα που ήταν playable (3 Σεπτ.) πραγματικά μου κόπηκε η χαρά. Όλο το καλοκαίρι περίμενα να έρθει ο καιρός να το πιάσω στα χέρια μου, και με το που το έκανα, έμεινα άναυδος. Αποτυχία πραγματικά. Το περιμέναμε για 10/10 και δεν είναι ούτε για 6... Κρίμα. Δεν λέω άλλα, από σεβασμό στην ιστορία της σειράς Total War...
@kOimpreSSer. εγω στον υπνο μου το εβλεπα φιλε το παιχνιδι οτι βγηκε και επαιζα λεει. Φανταζομουν επικες ναυμαχιες και τον τριηραρχο μου να μπηγει το χαλκινο εμβολο του στα υφαλα του εχθρικου πλοιου σπαζοντας τα κουπια του και ετσι ακινητοποιημενα τα δυο πλοια να ξεσπαει αγρια μαχη στα δυο πληρωματα και να σπευουν αλλα πλοια να βοηθησουν και η ναυμαχια να γενικευεται. Φανταζομουν τα ρωμαικα πλοια με τον corvus να αρπαζουν τα εχθρικα πλοια και τα σερνουν κοντα για να πηδηξουν στο εχθρικο πλοιο οι στρατιωτες , Φανταζομουν ναυμαχιες στυλ μπεν χουρ , φανταζομουν τακτικες ελιγμους φανταζομουν σαλπιγγες να ηχουν, φαλαγγες να εφορμουν , φανταζομουν επικες μαχες , φανταζομουn ραδιουργιες , διπλωματια , φανταζομουν τον κατωνα στη συγκλητο ,να δειχνει ενα φρεσκο συκο που ειχε εισαχθει μολις απο τη καρχηδονα και να αναφωνει delenda est carthago. Φανταζομουν τον ρωμαιο διπλωματη να ρωταει τη συνελευση των ταραντηνων αν θα γινει ειρηνη ή πολεμος και τον μεθυσμενο ταραντινο να ουρει πανω στον χιτωνα του ρωμαιου, Φανταζομουν ενα παιχνιδι επος και ακομα πιο επικα expansion packs να καλυπτουν και αλλες περιοδους της αρχαιοτητας , την κλασσικη εποχη και πιο πριν. Φανταζομουν τον πατερα του Αννιβα να τον βαζει να ορκιζεται στον Ναο του Βααλ αιωνιο μισος για τους ρωμαιους. και αυτα τα ονειρα συνετριβησαν το βραδακυ της 3ης Σεπτεμβριου οταν αραχτος με ενα τοστακι και μια μπυριτσα και αφου ειχα βαλει για υπνο γυναικακι και παιδι καθομουν να απολαυσω αυτο που περιμενα χρονια.
από τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς κρίμα που οι Σκύθες και η Δυναστεία των Σελευκιδών δεν είναι playable...
Άντε να φτιάξω το pc για να μπορεί να το σηκώνει την παιχνιδάρα ;)
ΕΝΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ GAME ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΧΤΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ PATCHES ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ GAMEPLAY TOY ΛΟΓΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΣ ΒΑΡΥ!!!
καλό αλλα μπορουσε να ήτανε και πολυ καλητερο . Επισησ ειναι πολυ βαρυ
Μετά το Shogun και το Rome (το 1ο) δεν κατάφερα να κολλήσω με κανένα από τα παιχνίδια της σειράς. Ίσως άλλαξαν τα γούστα, αλλά όπως και να έχει το 2 δεν με κέρδισε.
τελιο
Το ετρεχα σε
i5 3.00 GHz (ουδεν σχολιο για τον επεξεργαστη :) )
Radeon HD 7870 OC (2 GB)
8 GB RAM
και παλυ κολουσε σε ορισμενα σημεια.....σιγουρα μην το παιζετε το καλοκαιρι εκτος αν εχετε υδροψυξη!!!!