Του χρήστη lovesfool
Τους τελευταίους μήνες έχει αλλάξει παντελώς ο τρόπος που «καταναλώνω» video games. Μέχρι τώρα κατανάλωνα video games με πολύ γρήγορο ρυθμό, συνήθως ξεπετώντας από ένα video game κάθε Σ/Κ (ή και κάθε δύο ή τρία Σ/Κ αν ήταν κάτι μεγάλο), με μαραθώνια gaming sessions. Σύμφωνοι, δεν έχω πλέον τον χρόνο που είχα όταν ήμουν πιτσιρικάς και κυρίως όταν ήμουν φοιτητής, όπου έπαιζα 4-5 ώρες κάθε απόγευμα και 8-10 ώρες τα Σ/Κ, όμως και πάλι αφιέρωνα αρκετές ώρες σε αυτό το hobby, περισσότερες από οτιδήποτε άλλο.
Δεν είναι τα λεφτά, ή μάλλον, δεν είναι μόνο αυτά το πρόβλημα. Πραγματώνω κι εγώ το ιδεώδες του Jeffrey «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια». Παρόλα αυτά, και παρότι το hobby των video games δικαιωματικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολυτελές και ακριβό, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν σταθερά πολύ περισσότερα παιχνίδια από όσα μπορεί να προλάβει κάποιος να παίξει, οπότε μπορώ να καταφεύγω μαζικά σε παλαιότερες κυκλοφορίες που πλέον είναι σε προσφορά. Ειδικά το τελευταίο χαρακτήριζε την αγοραστική μου και καταναλωτική μου συμπεριφορά μέχρι πριν μερικούς μήνες, καθώς εκτός από 2-3 κυκλοφορίες που ήθελα νωρίς, αγόραζα συνήθως μαζικά παιχνίδια κάθε 5-6 μήνες, ανταποκρινόμενος στις προσφορές του Steam ή του gog ή του play (αιωνία η μνήμη).
Τι άλλαξε, λοιπόν, τώρα που δεν έχω χρόνο;
1. Δεν κοιτάω καν πλέον τις προσφορές στο Steam, το gog κτλ. Έχοντας πέσει πάρα πολλές φορές στην «λούμπα» να αγοράσω πράγματα στη λογική «έλα μωρέ, 7€ είναι, τι ψυχή έχουν, κάποια στιγμή θα το παίξω», πλέον έγινα σοφότερος. Όταν έχω 5-6 ώρες την εβδομάδα στην διάθεσή μου για gaming, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι πώς θα μπορέσω να έχω την πιο πλούσια, χαλαρωτική ή διασκεδαστική εμπειρία σε αυτές τις 5-6 ώρες.
2. Επιλέγω τα πιο κατάλληλα για εμένα, όχι απαραίτητα τα πιο «δημοφιλή». Η βιομηχανία του θεάματος γενικότερα, σε μεγάλο βαθμό επηρεάζεται από την ψυχολογία της μάζας. Δεν με νοιάζει πόσο πούλησε η Coca-Cola αυτό το μήνα, ή πόσα κιλά φέτα έχει πουλήσει η «Ήπειρος» σε σχέση με την «ΜΕΒΓΑΛ», όμως ο εξειδικευμένος Τύπος καλύπτει την ανάγκη μου να μάθω το top 10 των πωλήσεων της προηγούμενης εβδομάδας στην Ιαπωνία, για μπορέσω έτσι να ξέρω τι θα «έπρεπε» να παίξω, γιατί το παίζουν όλοι οι άλλοι. Πλέον όχι. Έχω πολύ λίγο, πολύτιμο χρόνο να αφιερώσω για την ενασχόλησή μου με αυτό το Μέσο που αγαπώ τόσο πολύ και δεν έχω πλέον την πολυτέλεια (ή την διάθεση) να παίξω κάτι που δεν ικανοποιεί τις συγκεκριμένες δικές μου ανάγκες, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Πάντα το έκανα, άλλωστε, αλλά πλέον το κάνω αδιαπραγμάτευτα.
3. Δεν με αγγίζει το hype. Γιατί; Γιατί πολύ απλά, δεν έχω πλέον την δυνατότητα να αντιδράσω ακαριαία. Αν δεν είχα καμιά 15αριά παιχνίδια, πληρωμένα, αγορασμένα και ανέγγιχτα, ίσως να αντιδρούσα διαφορετικά. Αν έπαιζα και κατανάλωνα παιχνίδια με πιο γρήγορο ρυθμό, ίσως να αντιδρούσα διαφορετικά. Πλέον, δεν έχω αυτή την πολυτέλεια. Ή μάλλον, πιο σωστά, έχω την πολυτέλεια του χρόνου και της δεύτερης, τρίτης και τέταρτης σκέψης. Πολλά από τα παιχνίδια που βάζω στην wishlist, όταν τα ξαναβλέπω μετά από 2-3 μήνες (γιατί αποκλείεται να τα έχω αγοράσει μέσα σε 2-3 μήνες) τα σβήνω. Άλλα παιχνίδια τα έχω πάνω από χρόνο και περιμένω να ξεμπερδέψω με τα υπόλοιπα (είπαμε, δεν ξαναπέφτω στην «λούμπα» των προσφορών).
4. Παίζω πιο «μεγάλα» παιχνίδια. Αυτό ούτε εγώ το περίμενα. Στην αρχή, όταν αλλαγές στην προσωπική μου ζωή μου εκμηδένισαν τον ελεύθερο χρόνο, ξεκίνησα παίζοντας μικρά παιχνιδάκια των 4-5 ωρών. Τελικά, όμως, κατέληξα να παίζω επικούρες. Αυτή την περίοδο παίζω φανατικά Monster Hunter 3 Ultimate (αργά, αλλά σταθερά έχω μαζέψει καμία 80αριά ώρες), LEGO Star Wars (όπου μπαίνω και παίζω Free Mode για να μαζέψω μυστικά αντικείμενα με 20-30λεπτα gaming sessions), λίγο NBA 2K11 σε MyPlayer και λίγο Gabriel Knight (που αγόρασα από το gog, παρότι είχα ένα κάρο άλλα παιχνίδια, γιατί μου ήρθε η όρεξη), με ακόμη πιο λίγο New Super Mario Bros. U (έστω και 10 λεπτά ανά gaming session). Τι κοινό έχουν όλα αυτά; Ότι είναι εξαιρετικά αν έχεις 40-50 λεπτά για να παίξεις (ίσως όχι το NBA 2K, γιατί παίζω σε κανονική διάρκεια, άρα κάθε αγώνας θέλει 1 ώρα), όμως προσφέρουν πλούσιες εμπειρίες. Επιπλέον, είναι έτσι στημένα ώστε ακόμα κι αν δεν παίξεις για 2-3 εβδομάδες, επιστρέφοντας μπορείς να μπεις εύκολα στο ρυθμό τους και να συνεχίσεις από εκεί που σταμάτησες.
5. Τελικά, όλα είναι θέμα διάθεσης. Έχω παιχνιδάρες, τις οποίες έχω παρατήσει στην άκρη και παίζω τα παραπάνω. Κι άντε, πες το MonHun είναι καινούριο. Το LEGO Star Wars πώς το δικαιολογείς; Δεν είναι στην κορυφή του Metacritic, όμως πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις.
Τι παιχνίδια έχω αφήσει να με περιμένουν (σε τυχαία σειρά);
Dark Souls (ΟΚ, αυτό θα το είχα ξεκινήσει αν δεν έβγαινε το MonHun, αλλά είμαι πάλιουρας στη σειρά της Capcom κι επιπλέον με βολεύει περισσότερο να παίζω το Wii U από ότι στο PC την συγκεκριμένη περίοδο).
The Walking Dead (της TellTale… ξέρω, ξέρω... ντροπή μου...)
Gabriel Knight: Blood of the Sacred, Blood of the Damned (μόλις τελειώσω το Beast Within).
Trine 2 (είναι στα επόμενα που θα παίξω)
ZombiU
Far Cry 3
Sleeping Dogs
Spec Ops: The Line
Assassin’s Creed: Revelations
Shogun 2 (άτιμες προσφορές και κάκιστο optimization)
Metro 2033 (άτιμες προσφορές)
MoH: Warfighter (άτιμες προσφορές)
Back to the Future (άτιμες προσφορές)
Η τριλογία Commandos (άτιμες προσφορές)
Dawn of War 2 (άτιμες προσφορές)
Τα δύο Phantasmagoria (άτιμες προσφορές)
Wing Commander IV (άτιμες προσφορές, ξεκίνησα το 3, αλλά σταμάτησα).
Στη wishlist έχω καμιά 30αριά, από όπου έβγαλα 2-3, κυρίως indie games, όταν την χάζεψα για να γράψω αυτό το κείμενο. Ηθικό δίδαγμα; Όταν έχεις λιγότερο χρόνο (ή λιγότερα χρήματα, υποθέτω το ίδιο ισχύει), διαλέγεις πολύ διαφορετικά, προσεκτικά και ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ τι θα παίξεις και γιατί...
Θα μπορούσα να κάνω copy/paste σχεδόν όλο το κείμενό σου και να βάλω από κάτω την υπογραφή μου.
Προσωπικά, στοχεύω για 1-2 games το μήνα. Έτσι, έχω μία σταθερή ροή και δεν κατακλύομαι από πολλούς τίτλους. Στις ελάχιστες φορές που θα πάρω 2-3 μαζεμμένα, στοχεύω για games μικρής σχετικά διάρκειας (πχ, να κλείνουν στο 8ωρο-10ωρο).
Επίσης, τα games που με περιμένουν να τερματιστούν, δε ξεπερνάν τα 5-6. Έχω μερικά ακόμα που "πρέπει" να τερματιστούν, (όπως το PoP του 2008 και το μπλιαχ FF13...) αλλά όταν δε σου κάνει κλικ ένα game, και να μη το τερματίσεις δε έγινε και τίποτα, αφιερώνεις χρόνο σε games που θες να τερματίσεις. Δε χρειάζεται δλδ πίεση εκεί, στη τελική το πουλάς και είσαι ΟΚ.
Οπότε, με ρέγουλα οι αγορές και όλα γίνονται.
Κι εγώ με Πάγος13.Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω γιατί διαβάζοντας το κείμενο νόμιζα πως το έγραψα εγώ!100% με βρίσκει σύμφωνο το άρθρο σου lovesfool.Πολύ ωραίες σκέψεις και δυστυχώς πέρα ως πέρα αληθινές.
Παιζω φανατικα απο το 1988 και τη τρυφερη ηλικια των 9 ετων καθημερινα. σε καποιες περιοδους της ζωης μου επαιζα μεχρι και 10 ωρες τη μερα ακομα και σερι απο το πρωι μεχρι τα ξημερωματα. Φυσικα αυτα πλεον ειναι παρελθον. Παντρευτηκα εχω και παιδι. Ειμαι απο τους λιγους τυχερους που εχουν ακομα εργασια και απο τους ακομα πιο λιγους που δουλευουν ακομα οκταωρο και οχι 10 και 12 ωρες και δουλευω και πενθημερο εχω ολο το ΣΚ ελευθερο αλλα παρολαυτα δε περισσευει πανω απο μια ωρα και αυτη πλεον οχι καθε μερα για παιχνιδια. Γυναικα και παιδι ζητανε και παιρνουν πλεον πολυ χρονο . το δε σαββατοκυριακο ολο για το παιδι και λιγο χρονος για παιχνιδι μονο το μεσημερι που κοιμαται.... Ετσι ειναι η ζωη δυστυχως. Δε μπορω να πω παντως οτι ολο αυτο δε μου εκανε καλο. Ειχα εθιστει και στην αρχη του γαμου ειχα σοβαρα προβληματα με τη γυναικα μου (δεν συγκατοικησαμε πριν παντρευτουμε και δεν ειχε δει την πρεζα μου). Τελικα ειδικα μετα το παιδι το gaming εχασε οριστικα τη μεριδα του λεοντος απο το χρονο μου που κατειχε επι 20 χρονια . Οσο για την παμφαγια που λες φιλε ειναι κατι που το ξεπερασα στα late 90'ς και στο τελος της εφηβειας . Τοτε επαιζα οτι κυκλοφορουσε πειρατευα ασυστολα (γιατι ειμασταν και με τα χαρτζιλικια τοτε) και επρεπε να εχω τα παντα. Τωρα αγοραζω 2 με 3 τιτλους το χρονο και αλλους 5 με 10 (αναλογα τα οικονομικα μου) μεταχειρισμενους. Και δεν πειρατευω για κανενα λογω. Ετσι ειναι αυτα. Ωριμαζεις σαν ανθρωπος με τα χρονια , ωριμαζεις και σαν παικτης , ωριμαζεις και σαν καταναλωτης. ΣΙγουρα εχει παιξει ρολο και το οικονομικο δε λεω αλλα και φραγκα να ειχα λογω χρονου τωρα δε θα μπορουσα να παιξω παραπανω τιτλους
Καταλαβαινω την σκεψη σου. Παρολο που ειμαι φοιτητης και μπορω να πω οτι εχω χρονο εχω να αγορασω παιχνιδι απο το καλοκαιρι διοτι ξερω οτι αν τα παρω δεν θα ασχοληθω με τιποτα αλλο και φετος εχω πτυχιακες, πρακτικες και τελειωματα. Το χειροτερο απ ολα ειναι οτι οσο μεγαλωνω τοσο μελαγχολω για τις ωρες gaming που θα λιγοστευουν
Χρόνο έχω,χρήματα κάπως κουτσοβρίσκω και παίρνω ένα σωρό τίτλους κάθε μήνα.Το πρόβλημα είναι ότι μου λείπει η διάθεση.Υπάρχουν περίοδοι,και μάλιστα πρόσφατα,που έριχνα 12 ώρες τη μέρα,Υπάρχουν όμως και καιροί που με το ζόρι τελειώνω 2-3 τίτλους το μήνα.Την προηγούμενη Δευτέρα ξεκίνησα το God of War Ascension.Έπαιξα 1 ώρα,και το συνέχισα ξανά τη Δευτέρα που μας πέρασε.Προφανώς και δεν ήταν μόνο θέμα όρεξης,αλλά και χρόνου,απλά κουβέντα να γίνεται.
Και μη γράψω τι τίτλους έχω άγγιχτους γιατί θα με πάρουν με τις πέτρες.
Εδώ μια ανολοκλήρωτη λίστα,για όποιον ενδιαφέρεται.
http://backloggery.com/noobshybot
@ vorzuchter. Παρόμοια περίπτωση κι εγώ. Βέβαια, ποτέ δεν είχα σχέση "πρέζας" με τα video games, οπότε δεν υπήρχε και σχετική μουρμούρα, αλλά για τους ίδιους λόγους με εσένα έχω πλέον λιγότερο χρόνο. Δεν το μετανιώνω. Ίσα, ίσα, το χαίρομαι. Θεωρητικά θα μπορούσα να παίζω περισσότερο, αλλά δεν θέλω. Προτιμώ να ασχοληθώ με το μωρό. Έχει πολύ περισσότερο πλάκα και είναι πολύ πιο ψυχαγωγικό.
@ Ernesto. Μην μελαγχολείς. Δεν λιγοστεύουν οι ώρες όταν μεγαλώνεις. Εσύ τις λιγοστεύεις. Βρίσκεις κι άλλα πράγματα που σε γεμίζουν περισσότερο.
@ Altair. "Το πρόβλημα είναι ότι μου λείπει η διάθεση". Αυτό θα είναι το θέμα στο επόμενο κείμενό μου, αφότου με το καλό ανακοινωθεί κι από την MS η νέα της κονσόλα.
Προσωπικά ποτέ δεν έπαιζα παχνίδια με το κιλό. Ωραίο το άρθρο πάντως, αποτυπώνει τον σημερινό κόσμο του Gaming.
Δεν φταίνε για όλα οι εταιρείες...
οσο μεγαλωνουμε λογικο ειναι να εχουμε κ λιγοτερο χρονο...
παντως κ εγω δν παιζω παιχνιδια που ειναι στην "μοδα",αλλα οτι μου αρεσει!!!
Έχω να απολαύσω game με ηρεμία από το Γενάρη :(
και γω δεν εχω διαθεση τελευταια...ενω εχω χρονο....πηρα το batman arkham city πριν 3-4 βδομαδες και το χω παει μονο στο 11% ενω μ'αρεσει....και προτιμω να παιζω nba2k13 που παιζω ασταματητα απο τον Οκτωβρη....ισως στον ελευθερο χρονο να προτιμαω κατι πιο χαλαρωτικο και απλο απο ενα πιο περιπλοκο παιχνιδι σαν το batman τελικα......
Εγώ για κάποιο λόγο σχεδόν όλα τα παιχνίδια που αρχίζω μέσα σε μερικές μέρες τα έχω ήδη βαρεθεί...
Μονο απο ενοικιαση :P