Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
* ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Astral Chain Review - Σελίδα 2

Ο παίκτης ελέγχει ανά πάσα στιγμή τόσο τον πρωταγωνιστή όσο και το Legion που καλεί. Η αλήθεια είναι ότι το Legion δεν μπορεί να μένει για πάντα στο πεδίο της μάχης, αν και δεν είναι έντονος ο περιορισμός του. Ο ένας μόχλός ελέγχει τη μια πλευρά, ο άλλος την άλλη και όλα τρέχουν παράλληλα. Το Legion εκτελεί βασικές επιθέσεις αυτόματα -για να μην καταλήγουμε σε χάος-, οι ειδικές κινήσεις όμως, οι συγχρονισμένες επιθέσεις, δηλαδή η συνδυαστική εκτέλεση επιθέσεων και από τις δυο πλευρές, στην κανονική ροή αλλά και για finisher, απαιτούν κανονικά τις εντολές τους, καλό χρονισμό κι αντίληψη των πραγμάτων.
Καμιά φορά η κάμερα δεν διευκολύνει στη διατήρηση της καλής αυτής αντίληψης, αλλά, σε γενικές γραμμές, το Astral Chain, οποιοδήποτε από τα αρχικά διαθέσιμα επίπεδα δυσκολίας και να διαλέξει κανείς, δεν είναι τόσο απαιτητικό όσο άλλοι τίτλοι της εταιρείας, όπως το Bayonetta. Οι συγχρονισμένες επιθέσεις έχουν μεγαλύτερη ποικιλία από όσο φαντάζεται κανείς στην αρχή. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να αλλάζει τη μορφή του όπλου του ανά πάσα στιγμή, διαλέγοντας μεταξύ πιστολιού, ξίφους και γκλομπ και το σύστημα, ανάλογα με το διαθέσιμο όπλο, διαλέγει διαφορετικά animations, σε διαφορετικό συνδυασμό όταν ο αστυνομικός ενώνει τις δυνάμεις του με το Legion.



Βέβαια η μεγαλύτερη επιτυχία είναι η ίδια η αλυσίδα που τους συνδέει. Με τους δυο χαρακτήρες σε απόσταση και καλό χρονισμό, η αλυσίδα αυτή μπορεί να κάνει κάποιον εχθρό που έρχεται με φόρα να σκοντάψει και να πέσει. Οι δυο μπορούν επίσης να τυλίξουν και να ακινητοποιήσουν εχθρούς, με κάθε χρήση του ίδιου «κόλπου» στην ίδια μάχη να αποδεικνύεται πιο αδύναμη βέβαια, ενώ αργότερα κάθε Legion μπορεί να ξεκινά και αυτόματα το δέσιμο. Είναι λίγο δύσκολο, στην αρχή τουλάχιστον, να συνηθίσει κανείς στην ιδέα ότι ελέγχει δυο χαρακτήρες παράλληλα ωστόσο οι μηχανισμοί της Platinum Games αποδεικνύονται προσεκτικά επινοημένοι ώστε να βρίσκουν ρυθμό χωρίς να απαιτούν καν απόλυτη αφοσίωση από τον παίκτη. Όποιος θέλει το καλύτερο rating, την υψηλότερη βαθμολογία, μπορεί να κοπιάσει παραπάνω, όποιος προτιμά να δει την ιστορία, μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερους αυτοματισμούς ενώ η μέση οδός δεν παιδεύει αχρείαστα τον παίκτη, ούτε φθηναίνει την εμπειρία. Και μιας και μιλάμε για παίδεμα, είναι φοβερή μα κι αναμενόμενη η προσοχή της ομάδας ανάπτυξης σε θέματα εμπειρίας χρήστη. Αναμενόμενη γιατί έχουμε δει ήδη αρκετές φορές να προσέχει κάποια πράγματα που δεν περιμένει κανείς να υπολογιστούν από developers, ειδικά σε τίτλους που θεωρούνται «core», φοβερή διότι κάθε φορά φέρνει και κάτι παραπάνω.



Θέλετε να επιστρέψετε σε συγκεκριμένο μέρος επιπέδου, μόνο και μόνο για να τα πάτε καλύτερα σε μια μάχη ή να ψάξετε ένα μέρος με τη βοήθεια ενός νέου Legion; Μπορείτε. Δεν επιτρέπεται μόνο η επιστροφή στο ανάλογο κεφάλαιο, αλλά και σε συγκεκριμένο τμήμα του κεφαλαίου, για να μη σπαταλάτε χρόνο άσκοπα. Θέλετε συγκεκριμένες ρυθμίσεις για το docked mode και άλλες για το portable mode αλλά δεν θέλετε να τις αλλάζετε κάθε φορά που μπαίνει και βγαίνει το Switch από τη βάση του; Πολύ ωραία, υπάρχουν ξεχωριστά μενού για κάθε σενάριο, κάνετε τις επιλογές σας μια φορά και από εκεί και πέρα το σύστημα ξέρει τι έχει να κάνει ανάλογα με το αν και πού είναι συνδεδεμένο. Θέλετε να μην παίζετε μόνοι; Μοιραζόμενοι τα Joy-Con, ένας παίκτης ελέγχει τον πρωταγωνιστή κι ένας το Legion. Ομολογουμένως δεν είναι η καλύτερη ιδέα στην πράξη, αφού πρέπει να υπάρχει πολύ καλή συνεννόηση και η κάμερα μερικές φορές δεν είναι αρκετά καλή για έναν, πόσω δε μάλλον για δύο. Είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις που το co-op δεν κάνει τα πάντα καλύτερα. Αλλά σε χαμηλό επίπεδο δυσκολίας, γονιός και παιδί δεν θα μοιραστούν μόνο το χρόνο τους, αλλά θα έχουν και θέματα για συζήτηση ύστερα.



Με τα πολλά το Astral Chain καταφέρνει να έχει εύρος, να είναι ικανό να απευθυνθεί σε διαφορετικά είδη παικτών, άσχετα με το τι υπονοεί το είδος (ή τα είδη) στα οποία ανήκει. Παράλληλα η Platinum Games φαίνεται να μαθαίνει πλέον στην ιδέα ότι έχει νόημα να συνδυάζει το είδος με το οποίο ταυτίζεται με στοιχεία από άλλα, διαφορετικά, καθώς ψάχνει, ενδεχομένως, το επόμενο βήμα, την επόμενη ισορροπία που θα καταλήξει να τη χαρακτηρίζει. Δεν πάνε όλα ρολόι εδώ, όπως δεν πήγαν όλα ρολόι και στο Nier: Automata. Ακόμη κι έτσι βρισκόμαστε με ένα μοναδικό μείγμα με δόσεις τρέλας, μαεστρίας, αστοχίας και καθαρής πλάκας που, απλά, είναι απίθανο να πετύχουμε αλλού. Όσο απίθανο είναι και να γίνει κανείς η Platinum Games στη θέση της Platinum Games. 

8

ENTERNITY SCORE
ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ
ΘΕΤΙΚΑ
  • Ως συνήθως, πολύ καλό σύστημα μάχης
  • Ιστορία που, τουλάχιστον, προσπαθεί να πει κάτι, ασχέτως παράνοιας
  • Αρκετά στιβαρός τεχνικός τομέας σε κάθε σενάριο
  • Πολλές μικρές ευκολίες
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
  • Η ιστορία συχνά φοβάται να φτάσει κάπου συγκεκριμένα
  • Η κάμερα διαφωνεί μαζί σας όσο διαφωνείτε κι εσείς μαζί της
  • Περιέργως το co-op δεν είναι αυτόματα θετικό στοιχείο
0 ΣΧΟΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!